«Ժողովուրդ». Ռուսաստանը հայկական գործոնը դարձնում է շահարկման առարկա սեփական խաղերում

Ուկրաինական վերջին իրադարձություններից հետո կարծես թե մինչ այդ առկա աշխարհաքաղաքական ստատուս քվոն խարխլվում է: Դրա ազդանշանները տեսանելի են հատկապես մեր տարածաշրջանում, որտեղ ձգձգվող սիրիական ճգնաժամն անցած օրերին նոր զարգացումներ ունեցավ` ի դեմս թուրքական զինուժի` Քեսաբի եւ հարակից բնակավայրերի վրա հարձակման: Այլեւս ակնհայտ է դառնում, որ մեր բարդագույն տարածաշրջանում հետզհետե ավելի ու ավելի է սրվում երկբեւեռ աշխարհում ռազմաքաղաքական հստակ կողմնորոշման խնդիրը:

Երբ անցած տարեվերջին հայտնի դարձավ, որ ռուսական ռազմաբազայում կտրուկ ավելացվելու է ռուս սահմանապահների թիվը, փորձագետներից շատերը դա պայմանավորեցին բացառապես հայ-ադրբեջանական հակամարտությամբ: Մինչդեռ այսօր արդեն տեսանելի է դառնում, որ Հայաստանում ռուսական զինուժի ներկայության մեծացումը պայմանավորված է ավելի մեծ` աշխարհաքաղաքական զարգացումներով:

Նաեւ դրանով է պայմանավորված առաջիկայում Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի միջեւ նոր ռազմական համաձայնագրի ստորագրումը, որով նախատեսվում է միմյանց ուղղակի ռազմական օգնության տրամադրում` կողմերից մեկի դիմելու դեպքում: Նշենք, որ նախորդ` 2010թ. թուրք- ադրբեջանական ռազմական համաձայնագրում երկկողմ ռազմական օգնության մասին խոսք չկար: Եվ դա նաեւ պայմանավորված էր այն հանգամանքով, որ նման փոխգործակցությանը դեմ էր հանդես գալիս ՆԱՏՕ-ն: Սակայն ուկրաինական զարգացումներից հետո, փորձագետների գնահատմամբ, ՆԱՏՕ-ն ոչ միայն այլեւս չի ձգտում զսպել Թուրքիայի` տարածաշրջանում ռազմական ազդեցության ընդլայնման փորձերը, այլեւ աջակցում է դրանց: Ավելին` Թուրքիայում անգամ քննարկվում է այդ ռազմական համաձայնագիրը ոչ թե երկու, այլ երեք երկրների` Թուրքիայի, Ադրբեջանի եւ Վրաստանի միջեւ կնքելու տարբերակը: Ու թեեւ առայժմ Վրաստանին ներգրավելու ծրագիրն ընդամենը խոսակցությունների մակարդակում է, չի բացառվում, որ առաջիկայում այն իրականանա: Առավել եւս` եթե Ռուսաստանն իր կայսերապաշտական նկրտումներում առաջիկայում փորձի ավելի հեռուն գնալ եւ Վրաստանի հետ կապված նոր ագրեսիա նախաձեռնի:

Իսկ որ նման սցենարը չի կարելի բացառել, այսօր քչերն են պատրաստ վիճարկել: Ուստի դեպի ՆԱՏՕ ձգտող Վրաստանն անելու է ամեն ինչ` իրեն հնարավորինս ապահովագրելու համար:

Ամեն դեպքում, եթե անգամ նշված պայմանագիրը կնքվի առանց Վրաստանի, միայն Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի միջեւ, դա արդեն իսկ լուրջ մարտահրավեր է ՀՀ-ի համար, որի միակ հույսը դարձյալ ու վերստին մնում է ՌԴ-ն: Այն Ռուսաստանը, որն ինչպես նախկինում, այնպես էլ այսօր հայկական գործոնը դարձնում է շահարկման առարկա` սեփական խաղերում: Վերջին օրինակը քեսաբահայության «սպանությունների» մասին ռուսների ծրագրված ապատեղեկատվությունն էր:

Շարունակությունը` «Ժողովուրդ» օրաթերթի այսօրվա համարում: