«Հրապարակ». Ինչքա՜ն բան ունենք սովորելու մեր երիտասարդներից

Աշխարհին, իրադարձություններին, պատմական անցքերին նորովի՝ թարմ ու առողջ հայացքով նայելու անհրաժեշտություն կա մեզանում: Մեր բոլոր խնդիրների հիմքում այդ անհուսալի հոգնածությունն է, բոլոր հարցերի լուծման պրոցեսում ավանդական ու իրենց չարդարացրած դեղատոմսերով առաջնորդվելը: Ցանկացած խնդիր ունի լուծման բազում ուղիներ, մինչդեռ մենք դրանցից միայն մեկը, լավագույն դեպքում՝ մի քանիսն ենք տեսնում: Ինչպես անել, որ այդ լուծումները մեզ տեսանելի դառնան, եւ մենք շարունակ չդոփենք տեղում՝ ճիշտ ճանապարհից շեղված ու մոլորված նախիրի նման: Ինչպես անել, որ չբախվենք նույն արգելապատնեշին, այլ կարողանանք շրջանցել այն, կոտրել, մի կողմ հրել եւ առաջ գնալ: Երեկ, երբ ազգիս մի հսկա հատված ավանդույթի ուժով գնում էր Ծիծեռնակաբերդ, եւ եթերը լցված էր պաթետիկ, ժողովրդահաճո ելույթներով ու կեղծ հայրենասիրական կոչերով, առանձնապես հաճելի էր հետեւել մեկ այլ տարածքում՝ Ֆեյսբուքում կատարվող իրադարձություններին, որտեղ նկատելի էր, թե մի քանի տարվա ազատությունն ինչ հետեւանքներ է ունեցել:

Ինչպես է մաքրել, ազնվացրել, առողջ ու ինքնատիպ դարձրել երիտասարդության մոտեցումը: Այո, կարելի է հայրենասեր լինել, բայց ոչ պոպուլիստ: Կարելի է սգալ ու հիշել այդ ցավալի, ողբերգական դեպքերը, բայց դա այլեւս ողբ ու կական չէ: Կարելի է չսիրել թուրքերին, հակադարձել նրանց, բայց դրա մեջ այլեւս բնազդային մակարդակի կենդանական ատելություն չկա: Եվ կան հիշեցումներ՝ չափը պահպանելու, «ցեղասպանախեղդ» չանելու, պահանջատիրությունն ու մարդու իրավունքներն առաջ մղելու: Ինչքա՜ն բան ունենք սովորելու մեր երիտասարդներից: Նրանցից, ովքեր սովետական համահարթեցման զավակները չեն՝ ապրել ու հասունացել են ազատ երկրում, օգտվել տեխնոլոգիական առաջընթացից:

Շարունակությունը` «Հրապարակ» օրաթերթի այսօրվա համարում: