Հանրահավաք անեն, որ ի՞նչ անեն

«Հրաշալի» կոչվող քաղաքական ուժերից բաղկացած քառյակը ձևավորել է 12 կետից բաղկացած պահանջագիր, որը վերաբերում է ՀՀ տնտեսությանն ու քաղաքականությանը: Պահանջագիրը ներկայացվելու է ՀՀ իշխանություններին:

Ի՞նչ ազդեցություն կունենա 12 կետանոց պահանջագիրը քաղաքական հետագա զարգացումների վրա. հարցի շուրջ Լուրեր.com-ը զրուցեց քաղաքական և ընտրական տեխնոլոգիաների փորձագետ Արմեն Բադալյանի հետ:

Վերջինիս կարծիքով, սակայն, այն որևէ հետևանք չի թողնի քաղաքական դաշտում:

«Մի բան պետք է հասկանանք` Հայաստանում դե յուրե կառավարություն է փոխվել, որովհետև Տիգրան Սարգսյանը գնացել է, և եկել է մեկ այլ անձ, բայց դե ֆակտո կառավարությունը չի փոխվել, որովհետև այն նորից ձևավորվել է ՀՀԿ-ի կողմից, ավելին` նախկին կառավարության բազմաթիվ անդամներ շարունակում են իրենց գործունեությունն այս կառավարությունում: Ըստ էության էլ` կառավարությունը չի փոխվել, որովհետև պետք է հասկանալ, որ Հայաստանում կառավարությունը չէ, որ տնտեսական քաղաքականություն է իրականացնում, տնտեսական հիմնական քաղաքականությունն իրականացնում է գործող նախագահը, պարզապես տվյալ պահին փոխաբերական իմաստով կարելի է ասել, որ նա իր մի տեղակալին՝ Տիգրան Սարգսյանին հանել է և կառավարության ղեկավար է նշանակել իր մեկ այլ տեղակալի՝ Հովիկ Աբրահամյանին: Այդ իսկ պատճառով ասել, որ ժամանակ տանք` տեսնենք այս կառավարությունն ինչ է անելու, ինչ չի անելու, նշանակություն չունի, որովհետև այս կառավարությունը նորը չէ»,- ասաց Բադալյանը:

Խոսելով բուն 12 կետանոց պահանջագրի մասին` Արմեն Բադալյանը նշեց, որ դա որևէ բան չի տալու:

«Կարող է լինել հանրահավաք, ճիշտն ասած` հանրահավաքն էլ այնքան են գերագնահատում, որ անգամ անիմաստ է դառնում: Հանրահավաք անեն, որ ի՞նչ անեն, չէ՞ որ ԱՊՀ երկրների փորձը ցույց տվեց, որ ԱՊՀ տարածքում իշխանափոխություն անելու համար դու պետք է կամ Ռուսաստանի «դաբռոն» ունենաս, կամ Արևմուտքի «դաբռոն», առանց «դաբռոյի»` հաջող իշխանափոխություն չես կարող անել: Հիմա եթե քառյակը չունի դա, ես չգիտեմ` ունեն, թե ոչ, ուզում է 12 կետ բերեն ներկայացնեն, ուզում է 120 կետեր ստեղծեն, արդյունք չի ունենալու, կարող է կառավարությունը մեկ-երկու ինչ-որ զիջումների գնալ, բայց ասել, որ դարակազմիկ գործընթաց է տեղի ունենալու` ոչ, որովհետև ամենակարևորը ոչ իշխանական կամ ընդդիմադիր ուժերի գործունեության խթանը հասարակությունն է, եթե այդ երկրում հասարակությունն այլևս չի պայքարում` ոչ իշխանական ուժերը ոչինչ չեն կարող անել»,- եզրափակեց Բադալյանը: