«Հրապարակ». Ինչպես է աշխատում ԼՂՀ վարչապետ Արա Հարությունյանը

Ղարաբաղից վերադարձած մեր հայրենակիցը հուզված պատմում է, թե ինչպես է աշխատում ԼՂՀ վարչապետ Արա Հարությունյանը, ում մոտ կարելի է ընդունելության արժանանալ ուղղակի փողոցից ներխուժելով կառավարության շենք: Ընդունարանում հավաքված մարդիկ հերթով մտնում են նրա մոտ, հարցերն արագ լուծում-դուրս գալիս, պատմում է զրուցակիցս: Ապա կարծես գուշակելով մտքերիս ընթացքը, ասում է. «Հասկանում եմ՝ իր պարտականությունն է կատարում, բայց համեմատեք մեր չինովնիկների հետ: Ամիսներ շարունակ փորձում եմ միջին կարգի մի պաշտոնյայի մոտ ընդունելության մտնել՝ ոչ մի կերպ չի ստացվում»:

Ինչքան քիչ բան է հարկավոր մեր ժողովրդին գոհանալու համար: Երեկ, օրինակ, Հրազդանի ցեմենտի գործարանի աշխատողները՝ յոթ ամիս աշխատավարձ չստանալուց հետո, փողոց են դուրս եկել, երթ արել դեպի մարզպետարան, ապա գործարանի ադմինիստրացիան խոստացել է մի քանի օրում աշխատավարձը տալ, եւ մարդիկ, հավատալով, ցրվել են տները: Անգամ բողոքելիս մերոնք համեստ են՝ պատրաստ հավատալու, ներելու, համբերելու: Իսկ բողոքն էլ արտահայտում են շնորհքով՝ երթ անելիս կարգ չեն խախտում, ակցիաների ժամանակ իրենց զուսպ են պահում: Ասենք, նախագահականի մոտ ակցիա անողները կարող են լուռումունջ կանգնել դիմացի մայթին, ոստիկանների բոլոր հրահանգները կատարել, նամակ փոխանցել նստավայրի մի ինչ-որ չինովնիկի եւ հույսով սպասել: Այդ ակցիաների տեսագրությունները նայելիս զարմանում ես մարդկանց զգուշության ու հանդուրժողականության վրա: Անգամ «ամենաագրեսիվ» տրամադրված երիտասարդները փորձում են ոստիկաններին օրենքի տառով հաղթել՝ մեջբերումներ են անում տարբեր իրավական ակտերից եւ պահանջում նշել, թե օրենքի որ կետն են իրենք խախտել: Զարմանալի խաղաղ ու համբերող ժողովուրդ է մեր ժողովուրդը:

Շարունակությունը' «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: