«Հրապարակ». Պայքարի թափը միանգամից կոտրվում է, հենց հայտարարվում է, որ Օբաման կամ Պուտինը շնորհավորել են «ազգընտիրին»

Շնորհավորանքների թեման մեզանում առանձնահատուկ տեղ ունի: Օրինակ՝ ընտրությունների ելքը ոչ այնքան ԿԸՀ որոշումներն ու հանրության քվեն են որոշում, որքան գերտերությունների նախագահների շնորհավորանքը: Եվ ընտրակեղծիքներից վրդովված «զանգվածների» պայքարի թափը միանգամից կոտրվում է, հենց հայտարարվում է, որ Օբաման կամ Պուտինը շնորհավորել են «ազգընտիրին»: Բայց շնորհավորանքների թեման երբեմն զավեշտի է հասնում:

Դրանց ցանկից կարելի է գուշակել, թե ինչ համարում ունի տվյալ գործիչը համաշխարհային ասպարեզներում: Դատելով վերջին շրջանում «թագադրված» դեմքերի ստացած շնորհավորանքներից՝ կարելի է հստակ բնորոշել մեր երկրի եւ նրա առաջին դեմքերի տեղն ու դերը միջազգային հարթակներում:

Ասենք, Հովիկ Աբրահամյանին վարչապետի պաշտոնում շնորհավորողների ցանկը կազմված էր ռուսական գործիչներից, շնորհավորել են նաեւ Հունգարիայի, Հունաստանի խորհրդարանների նախագահները, ՉԺՀ Ժողովրդական ներկայացուցիչների համաչինական ժողովի մշտական կոմիտեի նախագահը եւ Ուղղափառության միջխորհրդարանական վեհաժողովի նախագահը: Գալուստ Սահակյանի շնորհավորանքների բազան ավելի աղքատիկ է. այստեղ բացառապես հայեր ու ռուսներ են՝ ՌԴ պետդումայի տարբեր մակարդակների գործիչներ: 2 օր առաջ նշվում էր Սերժ Սարգսյանի 60-ամյակը, եւ կրկին շնորհավորանքների թեման շոշափվեց եւ կրկին՝ մեզ համար ոչ շահեկան լույսի ներքո:

Շնորհավորել են ՌԴ պետության երկու ղեկավարները, Չինաստանի Հանրապետության նախագահ Սի Ծինփինը, Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաեւը, Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն, Հնդկաստանի նախագահ Պրանաբ Մուքերջին, Տաջիկստանի նախագահ Էմոմալի Ռահմոնը, Թուրքմենստանի նախագահ Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովը: Ինչպես ասում են՝ խոսքերն ավելորդ են:

Շարունակությունը` «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: