«Տաքացող» խորհրդարան, «ռաբիսացող» հրապարակ

Եթե տարիներ անց պատմաբաններից մեկը որոշի անդրադառնալ Հայաստանի անցած շաբաթվա քաղաքական անցուդարձին, հավանաբար, հենց այսպիսի վերնագիր կընտրի՝ «Տաքացող» խորհրդարան, «ռաբիսացող» հրապարակ:

Խորհրդարանի անցած քառօրյան այս գումարման ընթացքում լարվածներից մեկն էր: Ընդ որում, իշխանության և ընդդիմության պատգամավորները լարված վիճում էին ոչ թե օրենսդրական նախաձեռնությունների, երկրի զարգացման հեռանկարների շուրջ, այլ՝ ցանկացած հարց առիթ էին դարձնում միմյանց «նախշելու» համար:

Գալիք հանրահավաքի «շունչը» զգացնել էր տալիս. Եռյակի անդամ պատգամավորները փորձում էին խոհրդարանի նիստերի դահլիճում ուրբաթօրյա հանրահավաքի նախամեկնարկը տալ, մեծամասնությունը քննարկան թեմա էր դարձրել սահմանամերձ գյուղերի վիճակը:

Մեկն ասում էր՝ կոռումպացված իշխանությունն է մեղավոր, որ թե՛ Երևանում, թե՛ սահմանում անմխիթար վիճակ ունենք, մյուսն էլ հակադարձում էր՝ խոհրդարանի ամբիոնը ձեր համար հանրահավաք գովազդելու տեղ չի:

Ինձ անձամբ անհանգստացանում է խորհրդարանական մշակույթի նշաձողի անկումը, որն այլևս իջնելու տեղ չունի: Մեր ԱԺ-ն վաղուց դադարել է քաղաքական քննարկումների, մոտեցումների բախման հարթակ լինել: Այստեղ կառավարության անդամը ցուցադրում է իր ձեռքբերովի գոռոզությունը, օլիգարխը՝ բնատուր անդաստիարակությունը, ընդդիմադիրը՝ անբուժելի «աբիժնիկությունը»:

Քառօրյայում իշխանությունն ընդդիմությանը 1:0 արեց՝ պարտադրելով իր օրակարգը, Լևոն Զուրաբյանը ռևանշ խոստացավ՝ Ազատության հրապարակում:

Ազատության հրապարակում ռևանշ մենք տեսանք, բայց դրա արդյուքնում Բաղրամյան 19 և 26 հասցեների տերերից ոչ ոք չտուժեց, ավելին՝ նրանք խմբովի, հանրահավաքին զուգահեռ, իրենց գործընկերներից մեկի «մարգարտյա» հարսանիքն էին նշում, հավանաբար, կանխավ իմանալով հանրահավաքի «անշառ» օրակարգը:

Ազատության հրապարակում ռևանշիզմի թիրախ դարձան «մարգինալները»՝ Եռյակին չմիացած ընդդիմադիրները, որոնց «դատավճիռը» Լևոն Տեր-Պետրոսյանը մեծ ջանասիրությամբ էր կարդում: Տպավորություն ստեղծվեց, որ առաջին նախագահը ոչ թե ներքաղաքական օրակարգ է սպասարկում, այլ՝ հարվածում է Ռուսաստանի թիրախներին:

Այս տրամաբանությամբ հաջորդ թիրախը Րաֆֆին է, որովհետև նրա վերաբերյալ Ռուսաստանի դեսպանն արդեն հանձնարարություն է տվել:

Որպեսզի «Ժառանգության» նախագահը նեղություն չքաշի ռուսերենից թարգմանել ռուս դիվանագետի խոսքը, կարող է սպասել Տեր-Պետրոսյանի հաջորդ հանրահավաքային ելույթին, որում նրան ոսկեղնիկ հայերենով կասվի իր փայ «ցտեսությունը»:

Մինչ իշխանություն - ոչ իշխանություն իրար «միս են ուտում», մարդ կա այդ ընթացքում մարզային պաշտոնյայից վերածվում է դիվանագետի:

Մեր դիվանագիտական կորպուսը վերածվել է «չնեղացվածների ակումբի»: Երբ որևէ պաշտոնյա հեռացվում է աշխատանքից, որպես հատուցում դեսպան է նշանակվում: Արտաքին քաղաքականություն չունենալու հետևանքն էլ սա է, չնայած, Էդգար Ղազարյանը գուցե ավելի լավ դեսպան լինի, քան՝ մարզպետ:

Արսենյան եղբայրների այս կադրը իր մարզպետության համար էլ, դեսպան լինելու համար էլ՝ պարտական է «Ջերմուկի» տերերին: Մարզպետ դարձավ նրանց շնորհիվ, մարզպետությունից զրկվեց, որովհետև հասցրել էր Արսենյանների հետ վիճել: Դե նախագահն էլ որոշեց «կոմպեսացնել» Ղազարյանի վնասները. ի վերջո, նա մարզպետներից միակն էր, որ ընտրությունների ժամանակ բաց տեքստով քննադատել էր Գագիկ Ծառուկյանին:

Հաջորդ շաբաթ ցուրտ է լինելու, ու ոչ միայն Հայաստան թափանցած ցիկլոնների պատճառով: Խորհրդարանում քառօրյա չկա, իսկ մեր ընդդիմությունը կարճաժամկետ արձակուրդ է գնացել…

Սուրեն Սուրենյանց