Հանրապետությունում 2014թ. հունվար-նոյեմբերին անօթևանների ժամանակավոր կացարան է տեղափոխվել 152 անձ

Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի նախաձեռնությամբ 2011թ. դեկտեմբերից «Հանս Քրիստիան Կոֆոեդ» հիմնադրամի և ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության հետ համատեղ Երևանի քաղաքապետարանի սոցիալական ապահովության վարչությունն իրականացնում է անօթևանների հավաքագրման և ժամանակավոր կացարանում տեղավորման ծրագիրը: Ինչպես տեղեկացնում են Երևանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչությունից, հերթական անօթևանը դեկտեմբերի մեկին մայրաքաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցից շտապ օգնության մեքենայով տեղափոխվել է «Հանս Քրիստիան Կոֆոեդ» հիմնադրամի ներքո գործող անօթևանների ժամանակավոր կացարան, ուր կապահովվի կեցության համար անհրաժեշտ բոլոր պայմաններով և սննդով: Նախնական տեղեկություններով նա Ռուսաստանի Դաշնության Գրոզնի քաղաքից է:

Երևանի քաղաքապետարանի սոցիալական ապահովության վարչության պետ Ռուզաննա Զաքարյանն այցելել է նաև Իտալիայի փողոցի սկզբնամասում, Ալեքսանդր Մյասնիկյանի արձանի հարևանությամբ տևական ժամանակ ապաստանած ընտանիքին: Այս ընտանիքին Երևանի քաղաքապետարանը ցուցաբերել է տարատեսակ սոցիալական և պարենային աջակցություն, ընտանիքի անդամները մեկանգամյա անվճար սնունդ են ստանում «Օրրան» բարեգործական կազմակերպությունից: Բացառության կարգով ընտանիքին առաջարկվել է նաև ժամանակավոր կացարան, որից հրաժարվել են:

Փողոցներում հանդիպող թվացյալ անօթևաններից շատերն ունեն ընտանիքներ, բնակարաններ, բայց զբաղվում են մուրացկանությամբ: Նրանց մեջ կան նաև մարզերի բնակիչներ, որոնց համար Երևանը բարենպաստ միջավայր է մուրացկանության համար:

2014 թվականի հունվար-նոյեմբերին հավաքագրվել և անօթևանների ժամանակավոր կացարան են տեղափոխվել 152 անձիք, որոնցից 115-ը Երևան քաղաքից։ Նրանցից 29-ը հանրապետության տարբեր մարզերից են, 6-ը' ՌԴ-ից, 1-ը' Ուկրաինայից, 24-ը' քրեակատարողական հիմնարկներից ազատ արձակվածներ: Վերջինների դեպքում աշխատանք է տարվում նրանց շրջանում սոցիալական վերականգնողական ադապտացիայի և կրկնահանցագործությունների կանխարգելման ուղղությամբ։ Գործընթացն ունի առանձանահատկություններ, քանի որ հաճախ ալկոհոլից, թմրամիջոցներից կախվածությո ւն ունեցող կամ մուրացկանությունից չհրաժարվող անօթևանը չի ցանկանում կտրվել փողոցից կամ «ազատ միջավայրից», գտնվել կացարանում, ստանալ սոցիալական ծառայություններ:

Պատճառներից մեկն էլ այն է, որ ժամանակավոր կացարանում չի թույլատրվում օգտագործել ոգելից խմիչք և արվում է ամեն ինչ սահմանված կարգը և համակեցության ընհանուր կանոնները պահպանելու համար: Լինում են դեպքեր, երբ ամիսներ շարունակ կատարված աշխատանքից, այդ թվում փաստաթղթերի վերականգնումից հետո անօթևան անձը վերադարձվում է ընտանիք, կամ աշխատելով անցնում ինքնուրույն կյանքի, կամ պետության ամբողջական խնամքի տակ անցնելով' տեղավորվում որևէ մասնագիտացված հաստատությունում, որից հետո հանկարծ կրկին հայտնվո ւմ է փողոցում։ Նման դեպքերում կրկնապատկելով ջանքերը' նորից աշխատանքներ են ձեռնարկվում' նրանց սոցիալական աջակցություն ցուցաբերելու ուղղությամբ: