Արցախը որդեգրում է Հայաստանյան արատավոր համակարգը

ԼՂՀ-ն 25 տարեկան է ու անկախ այն հանգամանքից թե միջազգային հանրությունը և հատկապես Ադրբեջանը, երբ կճանաչեն Արցախի անկախությունը, այն կայացած իրողություն է, առաջին հերթին արցախցիների ազատ կամքի դրսևորմամբ և կամային որոշմամբ: ԼՂՀ անկախությունն անսակարկելի է, սակայն մենք պարտավոր ենք խոսել նաև թերությունների մասին, որոնք կարող են սխալ ճանապարհի վրա դնել հայկական երկրորդ պետականության ընթացքը:

Ինձ համար օրինակ միանգամայն անհասկանալի էր, թե ինչու հետևելով Հայաստանին, ԼՂՀ-ում նախաձեռնվեց սահմանադրական փոփոխությունների գործընթացը:

Չհնչեց ոչ մի քաղաքական-իրավական հիմնավորում, կամ եթե այնուամենայնիվ այլ փոփոխություններ նախաձեռնվել են, ինչո՞ւ այնպես ստացվեց, որ Արցախի ընդդիմությունը դրանք կապեց ոչ թե կառավարան որակը բարձրացնելու, այլ իշխանության վերարտադրության հրամայականի հետ:

Գուցե իսկապես հիմա ԼՂՀ-ին անհրաժեշտ է սուպեր նախագահական համակարգ, սակայն ինչու է սահմանդրության նախագծում նախատեսվում եռամյա անցումային շրջան, մտածելու տեղիք տալով, որ դա արվում է գործող նախագահ Բակո Սահակյանի պաշտոնավարումն առնվազն երեք տարով երկարաձգելու համար:

Արցախի ուժը ժողովրդավարությունն է, բայց ժողորդավարական երկրներում, չեն խոշտանգում պատգամավորի, ամեն կերպ պաշտպանության տակ վերցնելով այն ստահակներին, ովքեր հաշվեհարդար են տեսել ընդդիմադիր գործչի հետ:

Ինձ համար անհասկանալի է նաև, որ ԼՂՀ-ում գործում է ընդամենը մեկ, այն էլ պետական հեռուստատեսություն: Փոքր երկիր լինելու ընդամենը 150.000 բնակչություն ունենալու փաստարկները թույլ են և ոչ համոզիչ: Եվրոպայում քիչ չեն փոքր պետությունները, որոնցում բազմակարծությունը երաշխավորված է:

Հիշեցի Եվրոպան, որովհետև կարծես թե հենց այդ արժեքային համակարգին է ձգտում Արցախը:

Կամ ինչու Արցախում պետք է գործի հեռահաղորդակցության միայն մեկ օպերատոր, իր դրակոնյան գներով, սպասարկման զրոյական մակարդակով:

Արցախը գազը ստանում է նույն տեղից և նույն գներով ինչ Հայաստանը, բայց ԼՂՀ գազալցակայաններում մեկ խորհանարդ մետր գազի սակագինը երկու անգամ բարձր է և տատանվում է 350-370 դր-ի սահմաններում:

Ինչի՞ հետևանք է սա: Բացատրությունները երկուսն են:

Կամ գործ ունենք պետության չարդարացված միջամտության հետ, կամ էլ թերևս կան իշխանության հետ կապված մարդիկ, ովքեր շահույթներ են կորզում նման իրավիճակից:

Քաղաքական-տնտեսական հարաբերություններում կառավարման  որակի հարցում ԼՂՀ-ն ընդօրինակում է հայաստանյան արատավոր համակարգը: Սա կարող է էապես վնասել արցախահայության անվտանգությանը, որովհետև ժողովրդավարական բաղադրիչի թուպացումը հանգեցնելու է նրան, որ աշխարհում Արցախի արդար պահանջն ավելի ոչ ծանրակշիռ համարվի:

Սարգիս Հակոբյան