Չարդարացված հույսեր

«Հանրության հետ պետք է ճիշտ հաղորդակցվել, պետք է ազնիվ լինես և հանրության համար ապահովես կայուն տնտեսական միջավայր: Հիմա չի լինում բացարձակություն, միշտ պետք է ինչ-որ մի բանի հաշվին մի բան ունենաս, դա ընդունված կանոն է ամբողջ աշխարհում: Դու պետք է մի բան զոհաբերես, որ մի բան ձեռք բերես: Ո՞րն է մեր զոհաբերությունը: Ես զոհաբերել եմ թոշակների ու աշխատավարձերի բարձրացումը, որը ես կարճաժամկետ կարող էի անել, բայց իրենց հանդեպ արդար ու ազնիվ չէի լինի: Եթե մյուս տարի կամ էն մյուս տարի ես վտանգեմ տնտեսական աճը… Հենց տնտեսական աճն է ինձ հնարավորություն տալիս, որպեսզի ես անընդհատ իրենց աշխատավարձերն ու թոշակները բարձրացնեմ: Մեկ տարվա խնդիր լուծելով՝ վտանգել երկարաժամկետ խնդիրը, դա ազնիվ չէ»….

Ազնվության և զոհաբերության մասին հայտարարողը ֆինանսների նախարար Վարդան Արամյանն է, որ ջարդուփշուր արեց հազարավոր թոշակառուների և աշխատավորների երազանքը՝ 2017թ.-ին մի փոքր շատ էին վճարվելու…

Պարոն նախարարը համոզված է, որ հասարակությունն իրեն ճիշտ կհասկանա և կսպասի հաջորդ տարիներին՝ ավելի բարձրի ակնկալիքով:

Այլ հարց է՝ քանի թոշակառու է պատրաստ սպասել կամ ֆիզիկապես կարող է սպասել…

Ավելի լավ վաղվան սպասելը բարդ է ներկայիս ֆինանսական սուղ միջոցներով:

Հիմա կասեք, թե մեկ-երկու հազար դրամի համար կրկին բողոքում ենք:

Մի կողմ թողնենք այն, որ այդ հազարները շատերի համար գոյատևելու միջոց են և անդրադառնանք մեկ այլ լուրջ խնդրի:

Lurer.com-ի տեղեկություններով՝ մարզային մի շարք կառույցներում սպասվելիք բարձրացող աշխատավարձերի հաշվին արդեն գործարքներ էին պլանավորվում:

Ոմանք տեղեկացել էին, թե աշխատավարձի բարձրացումը կատարվելու է կրճատման հաշվին, և իրենց աշխատատեղը պահելու համար շտապում էին խնամի-ծանոթ-բարեկամի կամ այլ ավանդական միջոցների շնորհիվ ամրացնել իրենց տեղը:

Ստացվում է՝ ձուկը ջրում, արդեն բազար էր տարվում:

Զարմանալին այն է, որ շատ գործատուները, դեռ ձեռքի տակ չունենալով բարձրացված աշխատավարձերի մասին վկայող համապատասխան որոշումը՝ լուրջ դեմքով պնդում էին, որ՝ այո, հունվարից այլ աշխատավարձ է վճարվելու, որը ստանալաու համար այսօր պետք է ջանքեր գործադրել…

Էլ ավելի զարմանալի են այն անձինք, ովքեր կուրորեն հավատում են դեռ չհաստատված ու մամուլում շրջանառվող՝ օդից կախված լուրերին ու ժամ առաջ շտապում հասնել բաղձալի աշխատավարձին:

Այս ամենի պատճառը ճիշտ տեղեկատվության պակասն է ու կոռուպացված հիմքերով գոյատևող երկրում ապրելը:

Շատերն են համոզված, որ անկախ բոլոր տեսակի օրենքներից ու որոշումներից, անկախ կառավարության փոփոխությունից՝ առանց «մաղարիչ» գործը գլուխ չի գա:

Կարեն Կարապետյանի կառավարությունն այս առումով շատ անելիք ունի և տեսանելի արդյունքի հասնելու հարկավոր է վերանայել ոչ միայն ամենավերևի պաշտոններում նստած անձանց գործունեությունը, այլ առավել փոքր կշիռ ներկայացնող չինովնիկներին:

Անի Սահակյան