Պաշտոնական Երևանի դիրքորոշումն առավել համաձայնությո՞ւն է, թե՞ մերժում

Lurer.com-ի բազմաթիվ զրույցները քաղաքագիտական և վերլուծական շրջանակների ներկայացուցիչների հետ գրեթե երկմտելու տեղ չեն թողնում, որ Պուտին-Սարգսյան հանդիպմանը Եվրասիական միության թեման ըստ էության շրջանցվել է։

Անշուշտ պաշտոնական հայտարարության ինչ-ինչ բաղադրիչներ թույլ աղերս ստեղծում են այդ ծրագրի հետ, սակայն փաստ է նաև, որ երկու նախագահների պաշտոնական հաղորդագրություններում «Եվրասիական միություն» եզրի գեթ մեկ անգամ հիշատակում չի եղել։ Սա ևս մեկ անգամ վկայում է այդ հարցի շեշտադրումից ակնհայտ խուսանավման մասին և բաց է թողնում հարցը, թե ի վերջո ինչ է ասել պաշտոնական Երևանը Կրեմլի հետ հանդիպման ժամանակ։

Այս հարցի առնչությամբ Lurer.com-ի՝ ԱԳՆ բարձրաստիճան աղբյուրը հայտնում է, որ Հայաստանի դիրքորոշումն այս պահին ճիշտ այն է, ինչը  մինչ այս պահ արտահայտվել է նախագահ Սարգսյանի պաշտոնական հայտարարություններում և վարչապետ Տ.Սարգսյանի՝ «Կոմերսանտ» թերթին տված հարցազրույցում։ Եվս մեկ անգամ հիշեցնենք, որ ՀՀ նախագահը մոսկովյան վերջին հանդիպմանը Եվրասիական միության թեմայով պաշտոնական հայտարարություն առհասարակ չի արել, իսկ Տիգրան Սարգսյանն ասել էր, թե համաշխարհային պրակտիկայում նման օրինակ չկա, որպեսզի երկիրը, չունենալով ընդհանուր սահման, դառնա Մաքսային միության անդամ.

«Դա անիմաստ կլիներ: Մաքսային միության իմաստն այն է, որ ապրանքափոխանակությունը կատարվի առանց մաքսային զննության: Մեր դեպքում դա անհնար է, որովհետև մենք պետք է անցնենք հարևան պետության տարածքով և երկու անգամ հաղթահարենք մաքսազերծումը: Սա անիմաստ է դարձնում մաքսազերծումը տնտեսվարող սուբյեկտների համար հեշտացնելու ընթացակարգը: Դրա փոխարեն մենք միայն ու միայն կունենայինք մաքսատուրքի և հարկերի ավելացման հետ կապված խնդիրներ: Տնտեսական տեսակետից սա աննպատակահարմար է:

Մեր ռուսաստանյան գործընկերներն ըմբռնումով են վերաբերում այս իրավիճակին: Մենք փորձում ենք առանց Մաքսային միության համագործակցելու ձևեր գտնել: Ըստ երևույթին, արժե մտածել Հայաստանի համար մի ինչ-որ նոր պլատֆորմ կամ հատուկ կարգավիճակ սահմանելու մասին: Մաքսային միությունը մեզ չի ընձեռում այնպիսի գործիքներ, որոնք շահավետ կլինեն տնտեսվարող սուբյեկտների համար: Ուստի այն անիմաստ է դառնում»:

Նանե Մակուչյան