Թբիլիսիի թիվ 131 դպրոցի հայկական բաժինը սեպտեմբերից չի գործի

Թբիլիսիի թիվ 131 դպրոցի հայկական բաժինը՝ երեխաների սակավության պատճառով, սեպտեմբերից չի գործելու: Դպրոցի հայոց լեզու և գրականություն առարկայի ուսուցչուհի Մանանա Կարապետյանի խոսքերով՝ ոչ թե հայերի թիվն է պակասել Թբիլիսում, այլ երեխաների ծնողները հայոց լեզուն հեռանկարային չեն համարում:

«Մեր դպրոցը գոյություն ունի 20 տարի, այն ռուսական հիմքի վրա է ստեղծվել, 20 տարի գործել որպես հայկական, իսկ մեկ տարի՝ որպես ռուս-հայ-վրացական: Արդեն բոլոր ծնողներին, ովքեր դիմում են դպրոցի հայկական բաժնում սովորելու համար, ասվում է, որ այն սեպտեմբերից չի գործելու, և երեխաները պետք է կամ գնան 104 դպրոց, կա'մ էլ մեր դպրոցի վրացական բաժինը, թեև դպրոցում սովորող 700 երեխաների 65 տոկոսը հայեր են, իսկ Թբիլիսում թիվ 104 հայկական դպրոցը մեր թաղամասից բավական հեռու է գտնվում, և ոչ բոլոր ծնողները հնարավորություն ունեն երեխաներին այնտեղ տանելու: Բացի այդ, եթե երեխան 7 տարի հայերենով կամ ռուսերենով է կրթություն ստացել, ապա նրա համար վրացերենով սովորելը բավականին դժվար կլինի, իսկ մեկ տարի անց նա պետք է վրացերենով քննություն հանձնի: Եղել են դեպքեր, որ երեխաները անգամ այդ ավարտական ատեստատը չեն կարողացել ստանալ. փաստորեն երեխաները անուսում են մնում»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց նա:

Այս հարցով նա դիմել է դպրոցի տնօրենին, ով, ըստ ուսուցչուհու, ասել է, որ կմտածի, սակայն խնդիրը ֆինանսական է: «Դպրոցի տնօրենն ինձ ասաց, որ իրենց կառավարությունը կթու կով չէ, որ կարողանա բազմազգ դասարաններ պահել: Եվ ես նրանց չեմ մեղադրում, երեխաների քանակը չի բավարում ուսուցիչներին վճարելու համար, իսկ Հայաստանը կարծես իրավունք չունի միջամտելու Վրաստանի ներքին գործերին: Ամբողջ աշխարհում նման դպրոցները տեղի համայքներն են պահում, բայց մեր համայնքը այնքան հզոր չէ, որ կարողանա ֆինանսական աջակցություն ցուցաբերել, իսկ այս փակուղու պատճառով տուժում են հայ երեխաները»,- ասաց նա:

Ուսուցչուհու խոսքերով, երբ ինքն էր դպրոցը ավարտում, Թբիլիսում շուրջ 20 հայկական դպրոցներ կային, իսկ այժմ կան հայեր, որ անգամ ամաչում են իրենց ազգությունից:

«Հետզհետե նվազեցին հայկական դպրոցների թիվը, դրա հիմնական պատճառն այն է, որ ծնողների կարծիքով, երեխաները աշխատանք գտնել չեն կարողանում հայերենի իմացությամբ: Շատ հայեր, ովքեր Հայաստանը չեն տեսել, կամ որևէ բան չգիտեն մեր պատմության մասին, թաքցնում են իրենց ազգությունը, անգամ ամաչում, որ հայ են: Շատ ողջունելի են ՀՀ սփյուռքի, կրթության և գիտության նախարարության կողմից իրականցվող ծրագրերը, որովհետև Հայաստան եկած և մեր պատմությանը ծանոթացած երեխաները հպարտությամբ են լցվում, որ հայ են և վերադառնալով իրենց նորմալ մարդ են զգում: Ճիշտ է, վերջերս Թբիլիսում «Հայարտուն» է բացվել, բայց դա շատ քիչ է: Դպրոցում գոնե մեկ ժամ մայրենի լեզվով հայերեն և հայոց պատմություն դասավանդելը ավելի արդյունավետ է և կօգներ նրանց ծանոթանալ իրենց արմատներին»,- ասաց նա:

Aysor.am