Որ ամե՜ն ինչ, այս ձյան նման, Գալիս է, որ հալվի՜- գնա .Այսօր Գ.Էմինի ծննդյան օրն է

Այսօր՝ սեպտեմբերի 30-ին լրացավ հայ բանաստեղծ Գևորգ Էմինի 93-ամյակը:
Էմինը Ծնվել է Աշտարակ գյուղում: Ավարտել է Երևանի Կառլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի հիդրոտեխնիկական ակուլտետը:
1954-56-ին մասնակցել է ԽՍՀՄ գրողների միությանն առընթեր գրական բարձրագույն դասընթացներում:

1951-54-ին եղել է «Լիտերատուրնայա Արմենիա» թերթի սեփական թղթակիցը Հայաստանում, 1968-72-ին' «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրի խմբագիրը:

«Գևորգ Էմին, Իմ մասին»: -Այն բանի համար, որ ես այսօր ոչ թե կամուրջներ կամ ջրանցքներ եմ սարքում, այլ գրում եմ գրքեր' շնորհակալ եմ դպրոցում ինձ հանդիպած Հայ գրողներից ամենափայլուններից մեկին' Եղիշե Չարենցին: Ես նաև շնորհակալ եմ իմ մասնագիտության համար' միայն ճիշտ գիտությունը կարող է օգնել ստեղծագործողին զարգացնել իր մեջ հոգևոր հավասարակշռություն, խուսափելով շատախոսությունից և հաճախակի տաս քայլ անելուց այնտեղ, որտեղ մի քայլը բավական կլիներ:Ընդհանուր, ես ունեմ տասը սեփական գիրք, երեք որդի և իմ փոքրիկ Հայաստանը, որը հարուստ է իր ձգտումներով, սիրով' աշխարհի բոլոր մարդկանց համար: Գևորգ Էմին – Երգեր Հայաստանի գրքից

Գևորգ Էմինը ունի ստեղծագործություններ հայրենիքի, սիրո, կարոտի, սպասման, հիասթափությունների ու մարդկային տարատեսակ հույզերի մասին: Դրանց գույները նուրբ են ու հասու յուրաքանչյուրի սրտին:

..Ես ա'յն եմ սիրում,
Երբ ձմեռ - ամառ... գարո~ւն է թվում,

Հայրենիքը, պանդխտությունը, հայի պայքարող ոգին առկա են նրա տողերում. 

Մենք գահ ու թագ չ´ենք ունեցել,
Եւ... արքա´ է ամեն մի հայ.
Զորք ու բանակ չենք ունեցել,
Եւ... սպա է ամեն մի հայ.

Նրա տողերը պարզ են, սակայն ոչ հասարակ, դրանք ստիպում են հուզվել, սակայն երբեք չեն պարտադրում.

Նո՜ր եմ զգում ու հասկանում,
Որ... օ՜դ էիր դու ինձ համար,
Որ շնչելիս' չի՛ իմանում,
Իսկ երբ չկա... խեղդվո՜ւմ է մարդ:

Ի դեպ, բանաստեղծին նվիրված արձանի բացումը տեղի է ունեցել 2010թվականին, այն զարդարում է Սիրահարների այգին: