Ինչպես են հիմարացնում մարդկանց․ Հրապարակ

Հրապարակը գրում է․

Թե ինչպես է հնարավոր հիմարացնել մարդկանց՝ մեկ-երկու օր առաջ հիանալի երևաց ուկրաինական պատերազմի համատեքստում: Ուկրաինացի բլոգերներից մեկը գրել էր, թե «մոսկովյան տերտերները օծել են «Սատանա» հրթիռային համալիրը»: Գրությունն, իհարկե, համապատասխան վերաբերմունքի էր արժանացել. ինպե՞ս կարող են հոգևորականներն օծել նման անվանումով հրթիռը: Սակայն խնդիրն այն է, որ ՌԴ զինված ուժերում նման անվանումով համակարգ գոյություն չունի: Այդ անվանումը տրվել է ամերիկյան փորձագետների կողմից, քանի որ իրենք դեռևս չունեն այդ հրթիռները չեզոքացնելու միջոցներ: Իսկ ՌԴ ԶՈՒ-ում դրանք հայտնի են որպես «Սարմատ» միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռներ: Իսկ թե ինչու է այդ համակարգն անվանվել Սարմատ՝ կարելի է տեղեկանալ այս հղումով. : Ընդամենը ասեմ, որ «Սարմատ» անվանումը գալիս է մի հսկա տարածաշրջանում և այդ թվում՝ Սև ծովի հյուսիսային ափերին ժամանակին բնակվող սարմատներից: 

Չգիտես ինչու հենց այդ պատմությունը հիշեցի՝ ծանոթանալով «ազգընտիր ՔՊ-ականներից մեկի՝ Մելքոնյան Գագիկի արտահայտած մտքերից մեկին: Խոսքն ադրբեջանցների հետ առևտուր անելու մասին է: Այդ գաղափարը ժամանակ առ ժամանակ շրջանառվում է թե՛ ՀՀ վարչապետի աթոռից կառչած Նիկոլի և թե՛ նրա մանկլավիկների կողմից: Կարծում եմ, որ քաղաքական աստառից բացի դրանում դեր է խաղում նաև խորհրդային տարիներին շուկաներում ադրբեջանցի պառավների կողմից էժանագին կանաչու վաճառքի վերաբերյալ հիշողությունը: Այդ «շարժման» մեջ առաջամարտիկի դեր է կատարում հենց Մելքոնյան Գագիկը (կամ, ըստ ՀՀ ԱԺ ներկայացված կենսագրության, Գուրգենը): Ում տարիքը թույլ է տալիս, որպեսզի լավ հիշի նախկինում լայն տարածված այդ երևույթը: Հա, մի բան էլ. 2016-ի ապրիլյան քառօրյա մարտերի հետևանքներով պայմանավորված՝ ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանը նրան ազատել էր աշխատանքից: Սակայն կենսագրության այդ դրվագը՝ 2016 թվականին զբաղեցրած պաշտոնով հանդերձ, բնականաբար, բացակայում է «ազնիվ» ՔՊ-ականի պաշտոնական կենսագրությունում:

Հաշվի առնելով հայությանը Հարավային Կովկասից ամբողջովին դուրս մղելու իլհամյան նկրտումները՝ ադրբեջանցների հետ առևտուր անելը կարող ենք համարել ՔՊ-ականների անմիտ երազանքը: Որը միաժամանակ հայության մեծամասնությանը հիմարացնելու դեր է կատարում: Ինչը, զարմանալիորեն, կյանքի կոչվելու հնարավորություն ունի՝ հաշվի առնելով այսօրվա մեր ազգաբնակչության մտածողության մակարդակը: Իսկ որպեսզի մեր ժողովուրդը միջանկյալ շրջանում՝ մինչև վերջնականապես հեռացվելը, չվերածվի ադրբեջանցների հետ առևտուր անող մանկուրտների՝ պետք է պատմության աղբարկ նետվի «նիկոլիզմը»՝ Նիկոլով հանդերձ: Ու այդ հարցում մեծ անելիք ունի Բագրատ Սրբազանը, ով գիտակցում է իր վրա կամովին վերցրած հսկայական պատասխանատվությունը: Մնում է, որ նրա և ժողովրդի գրագետ ու հայրենասեր հատվածի շնորհիվ կյանքի կոչվի ոչ թե ՔՊ-ականների, այլ արժանապատիվ ու բարեկեցիկ ապագա ունենու մեր երազանքը։