Եթե ՀՀ նախագահը «ցնդած լիներ»

Եթե հայ ժողովուրդը բուռն ցանկություն ունենար «ցնդած» նախագահ ունենալ, այդ առումով 2013թ. հազվագյուտ բախտորոշ տարի կլիներ. նախագահական ընտրություններում մասնակցելու հայտ է ներկայացրել այնպիսի մի «գտածո», ինչպիսին Վարդան Սեդրակյանն է:

Հայ ժողովրդին իր գալիք ընտրություններում կողմնորոշելու, միաժամանակ ավելորդ մեկնաբանություններով չծանրաբեռնելու համար, ուղղակի մեջբերենք նախագահի այս հազվագյուտ թեկնածուի (լրագրողներից մեկի՝ «էկզոտիկ» որակումից Սեդրակյանն ահագին բարկացել է, այնպես որ ավելի լավ է «շառից-փորձանքից հեռու»-ից ելնելով՝ զերծ մնալ նաև նման որակումից՝ մեկ էլ տեսար ու... իզուր տեղը ի՞նչ կարիք կա ապագա նախագահի աչքից հենց էս գլխից ընկնել):

Եվ այսպես, Վարդան Սեդրակյանն ասում է, թե ինքը քաղաքական դաշտ է ուզում բերել էզոթերիկա, ցանկացած քաղաքական գաղափարախոսություններից վեր կրոնական մտածողություն, էպոս և դրանից բխող տիեզերական արդարություն։ Եվ որ իր շուրջ պետք է համախմբվեն ՀՀ երեք նախագահները, որոնց ձեռքում է կենտրոնացած 1991 թվականից առ այսօր կուտակված ողջ տնտեսական և քաղաքական պոտենցիալը:

«Էպոսի համար չկա հյուսիս, հարավ, արևելք, արևմուտք։ Այսօր Արևմուտքն է հզոր, վազենք Արևմուտքի՞ց ինչ-որ բան վերցնենք։ Ո՛չ, էպոսը բուն կենտրոնանում է հայ գենի և տիեզերական օրենքների վրա»,- սա Սեդրակյան-նախագահացուի արտաքին քաղաքականության տեսլականն է:

Տնտեսության հարցում նախագահի թեկնածուի մոտեցումներն ավելի առարկայական են և վերցված «Սասնա ծռերի» այն գլխից, երբ Մեծ Մհերը, տեղեկանալով, որ Սասունի սովի պատճառը ճանապարհին նստած առյուծն է, գնում է իր քեռի Թորոսի մոտ և հարցնում՝ «իսկ առյուծը մարդկանց մոտիկի՞ց է ուտում, թե՞ հեռվից», ու պարզելով այդ ամենը՝ սպանում է առյուծին, ժողովրդին ազատում սովից: Առյուծն էպոսագետի ներկայացմամբ՝ Հայաստանի տնտեսական շրջափակումն է: Ըստ որում, թեկնածուն այս առումով իրեն շնորհված առաքելություն է տեսնում, քանի որ ասում է, թե քեռի Թորոսը և մյուսները հստակ գիտեին սովի պատճառները, առյուծին սպանելու ձևը, սակայն իրենք այդ քայլը չէին անում, որովհետև իրենց դա տրված չէր: «Քեռի Թորոսն», ըստ երևույթին, Սերժ Սարգսյանն է, ով էլ, փաստորեն, պետք է գլխի գցի Սեդրակյանին «առյուծի»՝ մոտիկից կամ հեռվից ուտելու ձևը, ինչից հետո էլ ապագա նախագահը կլուծի «առյուծի» հարցերը. բայց թե ինչպես է պատրաստվում մեր ապագա նախագահը վերացնել-սպանել շրջափակումը, Սեդրակյանն այս անգամ չմանրամասնեց՝ ըստ երևույթին դարձյալ էզոթերիկայից ելնելով:

Ի դեպ, նախագահի այս թեկնածուն, բացի էպոսագետ լինելուց նաև կարողանում է կանխատեսել: Օրինակ, 1988թ.՝ ղարաբաղյան շարժման տարիներին, նա կանխագուշակել է, որ գալու է օրը և Վարդան Սեդրակյանը դառնալու է ՀՀ չորրորդ նախագահը: Ինչպես տեսնում ենք, կանխագուշակման առաջին փուլն արդեն իրականացել է՝ Վարդան Սեդրակյանն առաջադրվել է հենց որպես չորրորդ նախագահացու, այնպես որ մնացել է ընդամենը մի մանրուք՝ կանխատեսման երկրորդ փուլն էլ ու ... կարող էր չէ՞ Սեդրակյանն, ասենք, առաջադրվել 2008-ին էլ, բայց ո՛չ. 2008-ին նրա մասին ոչ ոք չխոսեց, իսկ այսօր ամբողջ Հայաստանն է խոսում, այնպես որ ամեն ինչ իր ժամանակին: Ի դեպ, սա Սեդրակյանի միակ կանխատեսումը չէ, նրա կանխատեսումներից շատերն արդեն վաղուց իրականություն են. օրինակ, ժամանակին, ըստ երևույթին, 1991թ.-ին նա կանխատեսել է ԽՍՀՄ փլուզումը, որից հետո կանխատեսեց անգամ Հայաստանի անկախությունը:

Իսկ հիմա մի պահ պատկերացնենք, որ 2013-ից ՀՀ ղեկը տրվում է Վարդան Սեդրակյանին: ԼՂՀ հիմնախնդրի շուրջ հերթական բանակցությունների շրջանակում հերթական առաջարկների փաթեթն է ներկայացվում, դրվում քննարկման և երբ բոլորի հայացքներն ուղղվում են դեպի ՀՀ նախագահը, Սեդրակյանը սկսում է. «.........»...

Լուսինե Կեսոյան