Արդյո՞ք Քոչարյանն այդքան վտանգավոր է

Քաղաքական կրքերի թեժացմանը զուգահեռ վերջին շրջանում՝ ավելի ճիշտ Հովիկ Աբրահամյանի հետ «ինքնաթիռային» անակնկալ հանդիպումից հետո Ռոբերտ Քոչարյանն էլի, կարծես թե, անցել է ընդհատակ: Առաջին պլանում Գագիկ Ծառուկյանի առաջադրման ինտրիգն է, մինչդեռ տևական ժամանակ է՛լ ավելի վտանգավոր էր համարվում Քոչարյանի հնարավոր վերադարձը: Ռոբերտ Քոչարյանը հայաստանյան քաղաքական դաշտում վերածվել է մի երևույթի, ում անունը բոլորին ստիպում է լռել, ում հետ կապված որևէ խոսակցություն փորձ է արվում շրջանցել: Ընդ որում, չհամարձակվողների մեջ են անգամ հարազատները:

Ռոբերտ Քոչարյանին բավական մոտ կանգնած անձնավորություն կարելի է համարել նրա առաջին խնամուն. ըստ այդմ, բնական էր, որ տարաբնույթ խոսակցություններին՝ Քոչարյանի բացակայության պայմաններում կարող էր որոշ չափով պատասխաններ տալ հենց խնամին, ով պետք է որ երբեմն այցելեր նախկին նախագահին, զրուցեր, մի խոսքով, իմանար, թե ինչով է նա ապրում ու շնչում:

Այսօր ԱԺ պատգամավոր Վոլոդյա Բադալյանից փորձեցինք տեղեկանալ Քոչարյանի դիրքորոշումների, մտադրությունների մասին, ընդհանրապես, այն մասին՝ ունի՞ արդյոք նախկին նախագահը վերադարձի մտադրություն, ուղղորդո՞ւմ է ԲՀԿ առաջնորդին, թե՞ ոչ, այն էլ՝

- Ինձ ըտենց հարցեր մի տուր:

- Ախր հիմա դա է հետաքրքրում բոլորին, պարո՛ն Բադալյան, բա ի՞նչ հարցնեմ:

- Ասա ո՞նց ես, ո՞նց չես:

- Բայց Դուք ախր երկրորդ նախագահին ամենամոտ կանգնած մարդկանցից եք, հենց Դուք կարող եք շատ բան իմանալ նրանից:

- Ես բան չգիտեմ, ես իրա մասին ոչ մի բան չգիտեմ:

- Չե՞ք շփվում, ի՞նչ է:

- Չէ՛, չե՛նք շփվում,- ժպիտով վրա բերեց պատգամավորը՝ հարցերից խույս տալու ձևը գտնելով:

Արդյո՞ք Ռոբերտ Քոչարյանն իսկապես այդ աստիճան վտանգավոր է, որ անգամ նրա հարազատներն են խուսափում նրա անունն արտաբերել (ի դեպ, ամեն անգամ քոչարյանական «սրացումների» ժամանակ Վոլոդյա Բադալյանն է՛լ ավելի լռակյաց ու խուսափողական գործելաոճով է աչքի ընկնում), թե՞ սա ևս քաղաքական դաշտի ինտրիգային լարվածության պահանջից ելնելով է արվում... Ամեն դեպքում, պաշտոնից հեռանալուց հետո երկրորդ նախագահը գնալով էլ ավելի անհասանելի ու խորհրդավոր իմիջ է ձևավորում իր համար՝ միաժամանակ չհեռանալով և ձեռքից իշխանական շատ ու շատ լծակներ բաց չթողնելով:

Լուսինե Կեսոյան