«168 ժամ». Լևոն Տեր-Պետրոսյանի անեծքը

«Այսպիսով, ամենայն հավանականությամբ, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանն առաջադրելու է իր թեկնածությունը նախագահական ընտրություններում, ինչի մասին կհայտարարվի առաջիկա օրերին: Կառաջադրվե՞ն այլ թեկնածուներ, թե՞ ոչ, արդեն քիչ կարևոր է:

Այլևս կարելի է արձանագրել, որ նախագահական ընտրություններում գործող նախագահ Սերժ Սարգսյանի հիմնական մրցակիցը լինելու է Գագիկ Ծառուկյանը: Թե ինչպե՞ս կընթանան ընտրությունները, ի՞նչ հարցերի շուրջ կծավալվի նախընտրական բանավեճը, կողմերից ո՞վ' ո՞ր ասպարեզում առավելություն կստանա նախընտրական պայքարում, նույնպես կարևոր չէ: Հնարավոր է' Գագիկ Ծառուկյանը ներկայացնի Հայաստանի փրկության ծրագիր, հնարավոր է' անգամ կարողանա շարադրել այդ ծրագրի բոլոր դրույթները: Բայց դա ևս կարևոր չէ: Քանի որ այս ընտրություններում, դեռևս նախընտրական արշավը չմեկնարկած' արդեն կա ուժերի հավասարակշռության խախտում, ինչն առավել ակնհայտ է դառնում 2008 թվականի ընտրությունների համեմատությամբ: 2013 թվականի ընտրություններում իշխանության և ոչ իշխանական թեկնածուների միջև խախտված է քաղաքակրթական հավասարակշռությունը: 2008 թվականին քաղաքակրթական, արժեքային առավելությունը անառարկելիորեն Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կողմն էր, Տեր- Պետրոսյանն էր քաղաքական գործընթացի ուղղորդողը: Սերժ Սարգսյանը' քաղաքակրթական առումով, նրա հետ մրցակցելու անգամ փորձ չէր կարող անել: Բայց նույն Լևոն Տեր-Պետրոսյանը' իր քաղաքագիտական վերլուծություններով, մեղմասացություններով, հռետորաբանությամբ ու լռությամբ, Սերժ Սարգսյանին նվիրեց այդ քաղաքակրթական, արժեքային առավելությունը: Չարյաց փոքրագույնի հաղթաթուղթը...

Նախագահի ընտրությունը, բացի գիտակցական ընտրությունից, ունի նաև հոգեբանական, ենթագիտակցական շերտ: Ընտրելով նախագահի որևէ թեկնածուի, մարդն իրեն նույնականացնում' իդենտիֆիկացնում է այդ թեկնածուի արժեքների, աշխարհընկալման, մտածողության, խոսքի, տեսակի հետ: 2008 թվականին Լևոն Տեր-Պետրոսյանն իրականում հաղթեց ընտրություններում հենց այդ պատճառով' հասարակությունը իրեն ցանկացավ նույնականացնել գիտնական, մտավորական, իմաստուն քաղաքական գործչի հետ: Չիմանալով ու չկանխատեսելով, որ այդ նույն գործչի գործունեության արդյունքում իշխանափոխության համար հինգհազարամյա մշակույթ ունեցող հայ ժողովուրդը ստիպված է լինելու իրեն նույնականացնել Գագիկ Ծառուկյանի հետ»: