Ադրբեջանի հետ որևէ խաղաղության պայմանագիր չի կարող խաղաղության երաշխիք լինել. Արմեն Այվազյան (տեսանյութ)

Ահա ելույթիս հիմնական կետերը.

 

Մեր ժողովուրդը պետք է հասկանա մի քանի պարզ ճշմարտություն.

 

1. Ինչպես և վերջին 30 տարիներին, ամեն ինչ կատարվում է հայ ժողովրդի թիկունքում, ժողովրդին շարունակաբար խաբում են և կանգնեցնում կոտրած տաշտակի առջև՝ այդ տաշտակին գեղեցիկ անուններ տալով՝ 2020-2021 թվականներին դա «խաղաղության դարաշրջան» էր, հետո դարձավ «խաղաղության պայմանագիր» ու «խաղաղության խաչմերուկ»։ Այնինչ խաղաղության հոտ էլ չի գալիս այս ամենից։

 

2. Ադրբեջանի հետ որևէ խաղաղության պայմանագիր չի կարող խաղաղության երաշխիք լինել, հատկապես՝ որովհետև Բաքվի ֆաշիստները բացահայտ հայտարարում են, որ Հայաստանից դեռևս ունեն բազմաթիվ պահանջներ, որոնց մի մասը պարզապես անիրականանալի է։ Ինչո՞ւ են առաջ քաշում անիրականանալի պահանջներ։ Պարզ է, թե ինչու՝ որպեսզի միշտ հնարավորություն ունենան նոր ճնշումներ ու հարձակումներ գործել Հայաստանի դեմ։

 

3. Համաձայնվել խաղաղության պայմանագրի կետերին ներկա պայմաններում նշանակում է համաձայնվել կապիտուլյացիայի և ՀՀ-ի դեմ թշնամական քաղաքականության շարունակությանը։

 

4. Այժմ տեղի է ունենում Հայաստանի Հանրապետության կապիտուլյացիայի փաստաթղթավորումը։

 

5. Հայաստանի Հանրապետության կործանմանը և թուրքացմանը դեմ չեն ոչ ԱՄՆ-ն, ոչ ԵՄ-ն, ոչ էլ ՌԴ-ն։ Միակ պետությունը, որը կենսականորեն շահագրգռված է Հայաստանի գոյությամբ՝ այսօրվա դրությամբ Իրանն է և որոշ չափով Հնդկաստանը։

 

6. Հետևաբար, մեր խնդիրը անվտանգության երաշխիքներն են, այլ ոչ թե խաղաղության պայմանագիրը։ Առանց անվտանգության երաշխիքների՝ խաղաղության պայմանագիրն անհեթեթություն է։

 

7. Կարելի է համեմատել Ուկրաինական պատերազմի շուրջ ընթացող բանակցությունների հետ. Ուկրաինան էլ, ՌԴ-ն էլ խոսում են անվտանգության երաշխիքների, այլ ոչ թե «Խաղաղության համաձայնագրի» մասին։

 

8. Զուգահեռաբար, ընթանում և ամբողջականանում է Փաշինյանի և ՔՊ-ի թուրքացման գործընթացը։ Փաշինյանը կետ առ կետ կատարում է Բաքվի և Անկարայի բոլոր պահանջները, որոնք իրականում վերջ չունեն և ավարտվելու են միայն Հայաստանի Հանրապետության ոչնչացմամբ ու թուրքական կլանմամբ։

 

Ելքը Հայաստանում ազգային իշխանության հաստատումն է, Ազգ-բանակ մոդելով պետության կառուցումը և բանակաշինությունը, Իրանի Իսլամական Հանրապետության և Հնդկաստանի հետ ռազմական ու ռազմավարական դաշինքների կնքումը։ Սրանք են հայության առջև դրված կենսական պահանջները։