Ռուսաստանում արձագանքել են Ալիևի հայտարարությանը, թե «1920 թ․–ին ռուսական բանակն օկուպացրել է Ադրբեջանը»

Հրապարակախոս և վերլուծաբան Ալեքսանդր Ռոջերսն անդրադարձել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի այն հայտարարությանը, թե «1920 թվականին ռուսական բանակը ներխուժել է Ադրբեջան և օկուպացրել երկիրը»։

«Շատ հետաքրքիր է, շատ։ Հատկապես իրական պատմության լույսի ներքո։ Քանի որ Ադրբեջանի նախագահը չգիտի դա, ապա, լավ, եկեք նրա համար կարճ լիկբեզ անենք այս թեմայով։

Սկսենք նրանից, որ մինչև 1917 թվականը «Ադրբեջան» գոյություն չուներ։ Սեֆյան Պարսկաստանի փլուզումից հետո (Նադիր Շահի դինաստիայի գլխավորությամբ) ձևավորվել էին մի քանի տարբեր խանություններ ․․․

Ի դեպ, մինչև որոշակի պահ նրանք մուսուլմաններ չէին, բայց պահպանում էին իրենց հայրերի հավատքը՝ զրադաշտականությունը։

Ինչ վերաբերում է Ադրբեջանի Դեմոկրատական ​​Հանրապետությանը, որի մասին խոսում է Ալիևը, այն ձևավորվել է Անդրկովկասյան Ժողովրդավարական Դաշնային Հանրապետության տեղում։

Պարոն Ալիևը մոռացել է նշել, որ այն ստեղծվել է թուրքական և բրիտանական օկուպացիոն զորքերի կողմից, որոնք գրավել էին այս տարածքը Ռուսական կայսրության փլուզումից հետո։ Այն ստեղծվել էր որպես խամաճիկ գաղութ՝ Բաքվի նավթի վրա բրիտանական վերահսկողություն հաստատելու նպատակով»,– նշել է նա։

Ռոջերսի խոսքով՝ Ալիևի մեղադրանքները, թե «ԽՍՀՄ-ը Զանգեզուրը հանձնել է Հայաստանին», բացարձակապես խելագարություն են, քանի որ ԱԴՀ-ն երբեք չի վերահսկել այն ի սկզբանե. հայկական դիմադրությունը թույլ չի տվել ԱԴՀ զորքերին մտնել այս տարածք, և նրանց կատաղի դիմադրությունը երբեք չի ճնշվել։

«Ես նույնիսկ չեմ խոսում այն ​​​​փաստի մասին, որ «զավթիչները» և «օկուպանտները» երբեք իրենց ենթականերին հավասար իրավունքներ չեն տալիս, ինչպես ԽՍՀՄ-ում էր։

Չէ՞ որ օկուպանտները միշտ ճնշվածներին դարձնում են «Նախարարների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ»՝ պետության երրորդ դեմքը։ Այդպես չէ՞, պարոն Ալիև։

Եթե ​​պարոն Ալիևը ցանկանա, կարող ենք նրա հետ բանավիճել այդ իրադարձությունների պատմության մասին։ Բայց նա կխայտառակի իրեն։ Բայդ արդեն սրանից էլ ուր ․․․

Որովհետև ռուսական/խորհրդային բանակին «օկուպանտներ» անվանելով՝ պարոն Ալիևը խայտառակեց իր սեփական հորը։

ԽՍՀՄ-ն օկուպանտ անվանելով՝ Իլհամ Ալիևը, ըստ էության, ջնջում է իր ընտանիքի պատմությունը։ Ի՜նչ ամոթ է այդքան ցածր խոնարհվել իր բրիտանացի տերերի համար խոնարհվելու համար։ Ուֆ, այդպիսին լինել։

Այդքան հարգված մարդու համար նման որդի ունենալը ողբերգություն է ընտանիքում։

Սակայն, եթե Ադրբեջանի քաղաքացիները գոհ են ԴՐԱՆՈՎ-ով երկրի ղեկավարի դերում, ապա ես ի՞նչ գործ ունեմ։ Սրանք նրանց խնդիրներն են, ոչ թե իմը (ես պարզապես ցույց տվեցի, որ նա ստում է, և այն էլ՝ պարզունակ կերպով)»,– գրել է վերլուծաբանը։