Գնալ Վրաստան և ասել, թե «հաստատված խաղաղության շահառուն» նաև Վրաստանն է, հազիվ թե կարող է լուրջ ընկալվել հենց Վրաստանում. Բադալյան

«Կովկասում չկա հաստատված խաղաղություն, կա շարունակվող պայքար ռեգիոնում աշխարհաքաղաքական ազդեցության այս կամ այն ռեժիմ հաստատելու համար: Իսկ այստեղ Վրաստանն ու Հայաստանն ունեն ընդհանուր շահեր»,- նշում է քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյան՝ անդրադռնալով ՀՀ ԱԳ նախարար Արարատ Միրզոյանի՝ Վրաստան կատարած այցին ու մի քանի հայտարարություններին։ 

Բադալյանը գրում է. 

«Հաստատված խաղաղության շահառուն միայն Հայաստանն ու Ադրբեջանը չեն, այլ նաև Վրաստանն ու ամբողջ ռեգիոնը: Թբիլիսի այցի եւ այդ ընթացքում Վրաստանի նախագահի հետ հանդիպմանը ասում է Հայաստանի արտգործնախարարը:

Ինչպե՞ս է սրան վերաբերելու Վրաստանի իշխանությունը, որը անկասկած լսում է նաև Ադրբեջանի նախագահին, ու թերևս հասկանում պարզ բանը՝ որ խաղաղություն հաստատված չէ, և որ՝ Արարատ Միրզոյանը Վրաստանում խոսում է պարզապես  Հայաստանում ձևավորված նախընտրական քարոզչական «պարադիգմի» համատեքստում:

Պաշտոնական Երևանը այդպես էլ որևէ կերպ չի արձագանքել Ռուսաստանի ԱԽ քարտուղար Շոյգուի այն հայտարարությանը, որ օրեր առաջ հնչեց Մոսկվայում՝ ԱՊՀ երկրների ԱԽ քարտուղարների հավաքի օրերին: Շոյգուն հայտարարել էր, որ հայ-ադրբեջանական հակամարտությունը կարգավորված չէ:

Դրանից մի քանի օր անց Էրդողանն էր խոսել, թե պետք է շարունակել կարգավորմանն ուղղված ջանքը: Այլ կերպ ասած՝ Էրդողանն էլ խոսել էր, որ կարգավորված չէ:

Երևանից ոչ մի արձագանք: Մինչդեռ, այդ հայտարարությունները ուղիղ հակասության մեջ են պաշտոնական Երրանի այն պնդումներին՝ ընդհուպ վարչապետի մակարդակով, թե քաղաքական առումով հարցը լուծված է ր իբրև թե մնում են երեք տասնամյակի կոնֆլիկտի սոցիալ-հոգեբանական «մետաստազները»:

Այդ ֆոնին, գնալ Վրաստան և ասել, թե «հաստատված խաղաղության շահառուն» նաև Վրաստանն է, հազիվ թե կարող է լուրջ ընկալվել հենց Վրաստանում: 

Այդ իմաստով, ավելի կարևոր էր, իհարկե, Վրաստանի վարչապետ Կոբախիձեի հետ հանդիպմանը Հայաստանի և Վրաստանի տարանցիկ հնարավորությունների օգտագործելիությունը բարձրացնելու մասին խոսակցությունը, եթե այն իհարկե եղել է առարկայական, այլ ոչ թե արարողակարգային:

Կովկասում չկա հաստատված խաղաղություն, կա շարունակվող պայքար ռեգիոնում աշխարհաքաղաքական ազդեցության այս կամ այն ռեժիմ հաստատելու համար: Իսկ այստեղ Վրաստանն ու Հայաստանն ունեն ընդհանուր շահեր, իհարկե թե կայունության ռեժիմի շարունակությունը ապահովելու տեսանկյունից, թե նաև Կովկասի տնտեսա-քաղաքական և անվտանգային նոր ճարտարապետության հարցում օրակարգային սխեմաների ձևավորման»