Աղոթում եմ, որ սթափվեք և դարձի գաք, քանի դեռ ուշ չէ․ բաց նամակ հայ հոգևորականին

Իմ սիրելի սարկավագ եղբայրներին, Արժանապատիվ Քահանա Հայրերին, Հոգեշնորհ Վարդապետներին և Գերաշնորհ Սրբազան Հայրերին,

Գրում եմ ձեզ որպես Հայ Եկեղեցու զավակ, ում սիրտը լի է ցավով, բայց և անկոտրում հավատով։ Այսօր մեր Եկեղեցին և մեր Հայրենիքը անցնում են ծանրագույն փորձությունների միջով։ Տեսնում ենք, թե ինչպես են քաղաքական հետապնդումների ենթարկվում մեր հոգևորականները, ինչպես են նրանցից ոմանք հայտնվում բանտում՝ հայրենիքը սիրելու համար։

Սիրելի՛ Հայրեր, ես վստահ եմ, որ դուք՝ մեր հոգևոր դասի ճնշող մեծամասնությունը, հենց այն առաջնորդներն եք, ում մասին Առաքյալն ասում է. «.... պէտք է, որ եպիսկոպոսն անբասիր լինի, որպէս Աստծու տնտես. ոչ հանդուգն, ոչ բարկացող, ոչ անարգող, ոչ կռուարար, ոչ շահասէր, այլ՝ հիւրասէր, բարեսէր, խոհեմ, արդար, սուրբ, ժուժկալ, ամուր կապուած վարդապետութեան հաւատի խօսքին, որպէսզի կարողանայ հորդորել ողջամիտ վարդապետութեամբ եւ կշտամբել հակառակորդներին.» (Տիտոս 1:7-9)։

Դուք, որ անարատ եք պահում ձեր ուխտը, իմացե՛ք՝ մենակ չեք։ Ճիշտ է, դուք ունեք Տիրոջ ամենազոր պաշտպանությունը, բայց այս երկրի վրա դուք ունեք նաև մեր՝ հավատացյալներիս պաշտպանության կարիքը, և մենք պատրաստ ենք դրան։ Մենք կանգնած ենք ձեր թիկունքին։

Սակայն այսօր մենք ականատեսն ենք նաև ցավալի, բայց թույլ տվեք ասել նաև անհրաժեշտ մի իրողության։ Պողոս Առաքյալի խոսքերը թերևս երբեք այնքան դիպուկ չեն եղել, որքան հիմա. «Լավ է, որ ձեր մեջ բաժանություններ լինեն, որպեսզի ձեր միջի ընտիրները երևան»

(Ա Կորնթացիս 11:19)։

Ի՞նչ է սա նշանակում, եթե ոչ աստվածային զտում։ Այս փորձությունները մի մեծ մաղ են, որով Տերը մաքրում է Իր կալը։ Մենք տեսնում ենք, որ անարժաններից շատերն արդեն իսկ հեռացվել են մեր Սուրբ Եկեղեցուց։ Սա ողբերգություն է անհատի համար, բայց փրկություն՝ Եկեղեցու համար։ Կեղծավորն ու վախկոտը չեն կարող երկար մնալ ճշմարտության կողքին. նրանք կա՛մ պիտի դարձի գան, կա՛մ պիտի հեռացվեն, որպեսզի «ընտիրները երևան»։ Եվ ընտիրները դուք եք, որ մնացել եք հաստատուն։

Ուստի խոսքս ուղղում եմ նրանց, ովքեր դեռ տատանվում են, ովքեր դեռ կանգնած են անդունդի եզրին՝ ճնշումների կամ գայթակղությունների ազդեցության տակ։

Իմացե՛ք, որ մեզանից շատ Ձեզ ոչ ոք չի սիրում։ Ձեր հոգևոր եղբայրներից ավելի շատ Ձեզ ոչ ոք չի սիրում։ Իսկ նրանք, ովքեր ցույց են տալիս, թե իբր անհանգստանում են ձեզ համար, ստում են։ Նրանք ձեզ օգտագործում են։ Թող Տերը նրանց դատի ճիշտ այն դատաստանով, որով դատվեց Միքայել Սրբազանը, որով դատում են Բագրատ Սրբազանին, Մկրտիչ Սրբազանին, Լիդյա Մանթաշյանին և մյուս արժանավորներին։

Հենց նրանց՝ եկեղեցին հալածողներին, բայց հաճախ Աստծո անունը տվողներին է վերաբերում Տիրոջ խոսքը. «Ոչ թե ամեն ոք, որ ինձ «Տե՛ր, Տե՛ր» է ասում, Երկնքի արքայություն կմտնի, այլ նա, ով կատարում է կամքը իմ Հոր, որ երկնքում է» (Մատթեոս 7:21)։

Ես չեմ դատապարտում, այլ աղոթում եմ ձեզ համար։ Աղոթում եմ, որ սթափվեք և դարձի գաք, քանի դեռ ուշ չէ։ Քանի դեռ չեք արժանացել ձեր նախկին եղբայրների ճակատագրին, ովքեր արդեն զրկվել են ծառայելու շնորհից։

Որդիական խոնարհությամբ, բայց և պահանջատիրությամբ խնդրում եմ՝

Կանգ առեք՝ հանուն մեր Հայրենիքի։

Կանգ առեք՝ հանուն մեր Պետության։

Կանգ առեք՝ հանուն մեր Սուրբ Նահատակների։

Կանգ առեք՝ հանուն ճշմարիտ հավատքի և Տիրոջ պատվիրանների։

Կանգ առեք՝ հանուն ձեր հոգևոր Եղբայրների և հավատավոր ժողովրդի։

Կանգ առեք՝ հանուն մեր Սուրբ Եկեղեցու։

Ի վերջո՝ կանգ առեք հանուն Ձեր քահանայության և Ձեր ուխտի։

Եկեք աղոթենք մոլորյալների դարձի և ընտիրների զորացման համար։

Զորակցությամբ և աղոթքով՝

Նարեկ Ղևոնդյան

Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու զավակ