Արման Նշանյանի նախկին կինը՝ իրենց ամուսնության մասին
Հասարակություն
Zham.am-ը հյուրընկալել է տաղանադավոր երաժիշտ, դաշնակահարուհի, միջազգային մրցույթների դափնեկիր Աննա Սարկիսովային, ով ցավոք սրտի ապրում և ստեղծագործում է ԱՄՆ-ում: Նրա և երգիչ, դերասան Արման Նշանյանի ամուսնության, կարիերայի և ապագա ծրագրերի մասին Աննայի զրույցը ներկայացնում ենք ձեզ:
Աննա Սարկիսովան ծնվել է 1984 թվականին Երևանում: 6 տարեկանում ընդունվել է Սպենդիարյանի անվան երաժշտական ակադեմիա, ավարտելուց հետո ընդունվել է Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա: Ուսումը շարունակելու նպատակով Աննան մեկնել է Վիեննա՝ սովորելու այնտեղի կոնսերվատորիայում:
Աննայի տաղանդը ժառանգական է:
«Մայրս դաշնակահարուհի է, հենց նրան տեսնելով էլ ես ցանկացել եմ երաժշտության մեջ լինել: Հենց նրա խստապահանջության շնորհիվ է, որ ես հասել եմ նման բարձունքների: Մայրս շատ ուժեղ և զոհաբերող անձնավորություն է, ինձ շատ է օգնել: Մանկությունս անցել է խիստ դիսցիպլինայով, որի համար ես չեմ զղջում, հակառակը, եթե Աստծու կամքով ես երեխաներ ունենամ, կդաստիարակեմ նրանց հենց այնպես ինչպես մայրս է ինձ դաստիարակել»:
Արման Նշանյանին հանդիպել եմ Վիեննայում
«Երբ ապրում և սովորում էի Վիեննայի ուսանողական հանրակացարանում , որտեղ նույն ժամանակահատվածում ապրում և սովորում էր Արմանը, ով հետո պիտի իմ ամուսինը դառնար: Ես նրան հանդիպել եմ շատ պատահաբար: Մի օր ընկերուհիս ասաց, որ մի երիտասարադ օպերային երգիչ կա Արման անունով, ով ապրում է 306 սենյակում և խնդրեց, որ ծանոթանամ նրա հետ, որովհետև այնտեղ հայերը շատ քիչ էին, նա էլ շատ էր ուզում , որ մենք հայերի հետ ընկերանայինք: Նա ինձ ասաց, որ այդ սենյակի կողքով անցնելիս անպայման մտնեմ նրա հետ ծանոթանալու համար: Մի օր էլ, ընկերուհուս հետ նրա սենյակի կողքով անցնելիս ընկերուհիս շատ պնդեց, որ դուռը թակեմ և մտնեմ ներս, չնայած, որ ես ուշանում էի փորձից, այնուամենայնիվ թակեցի և մտանք: Մեզ դիմավորեց Արմանի մայրը, շատ ջերմ ընդունելություն կազմակերպեց: Սկսեցինք ավելի հաճախ շփվել: Արմանը Վիեննայում էր՝ դասեր վերցնելու նպատակով, և ինձ էլ խնդրեց, որ նվագակցեմ իրեն: Չնայած իմ շատ զբաղված գրաֆիկին, ես համաձայնեցի և սկսեցինք միասին համագործակցել»:
Արմանը մեկնեց ԱՄՆ, ես եկա Հայաստան
«Այդպես սկսվեցին մեր սիրային հարաբերությունները: Եկավ ժամանակը, երբ ես եկա Հայաստան, իսկ Արմանը մեկնեց ԱՄՆ: Մենք շատ ծանր տարանք բաժանումը: Ես վստահ էի, որ երբեք չեմ տեսնի նրան: Բայց անցավ երկու, ամիս նա զանգահարեց և ասաց, որ գալիս է Հայաստան: Եկավ և ամուսնության առաջարկ արեց: Հենց այդ ժամանակահատվածում ես կանգնած էի երկընտրանքի առջև. կամ մեկնել Նյու Յորք «Julliard School of Music» դպրոց, որտեղից սովորելու առաջարկ էի ստացել, կամ ընտրեի Արմանին, կարելի է ասել ընտանիք և կարիերա ընտրության առջև էի կանգնած: Այդ պահին ես կյանքս կարող է պատկերացնել առանց կարիերայի, բայց ոչ երբեք առանց Արմանի: Ամուսնացանք Հայաստանում, այնուհետև մեկնեցինք ԱՄՆ, որտեղ կազմակերպեցինք մեր հարսանիքը: Ես և Արմանը ամուսնացած ենք եղել երեք տարի, որից առաջ մասին ենք եղել ևս երկու տարի: Ցավոք եկավ մի ժամանակաշրջան, երբ հասկացանք, որ շտապել ենք ամուսնության հարցում, եղան բնավորթւոյւնների բախումներ և մենք բաժանվեցինք: Ամերիկայում ես երկու տարի շատ կտրված էի իմ արվեստից: Հասկացա, որ չեմ կարող ապրել առանց իմ երաժշտության, դա այն է ինչով ես ապրում ու շնչում եմ , երկար չկարողացա հեռու մնալ այն ամենից ինչ ինձ ուժ է տալիս և երջանկացնում է»:
Ամերիկայում բոլոր բուհերին դպրոց են անվանում :)
ԱՄՆ-ում ես գտել եմ իմ արվեստը, իմ աշխարհը, շատ լավ երկիր է, և Լոս Անջելեսն էլ շատ եմ սիրում: Շատերի համար քաղաքը մեծ է ու դատարկ, բայց ինձ համար այդպես չէ. ուղղակի պիտի կարողանաս գտնել արվեստ ու ապրել դրանով: Ես արդեն յոթ տարի է այստեղ եմ ապրում, հասցրել եմ ուսումնասիրել և գտնել ինձ հոգեհարազատ միջավայր: 2009-ին ընդունվեցի UCLA( University of California Los Angeles) Herp Alpert School of Music դպրոց, չգիտես ինչու ամերիկացիները բոլոր Բուհերին դպրոց են անվանում: Երկու տարի հետո արժանացա Masters of Music ամենաբարձր աստիճանի կոչմանը: Այժմ սովորում եմ USC Thornton School of Music համալսարանում, դոկտորական աստիճան եմ պաշտպանում (Docotare degree in Piano Performance): Ես շատ շնորհակալ եմ ԱՄՆ-ից, այստեղ գործող սիստեմից, որ գնահատեց ինձ, իմ արվեստը, հնարավորություն ընձեռեց ինձ անվճար սովորելու երկու աշխարհահռչակ բուհերում, որտեղ ես շատ բան սովորեցի:
Համերգներով հանդես եմ եկել Գերմանիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում, Հունգարայում, Ռուսաստանում , Հարավային ամերիկայում, բայց այս ամենից զատ ես մեծ հպարտությամբ եմ նշում, որ իմ հայրենիքում երևի չկա այնպիսի բեմ, որտեղ ես ելույթ ունեցած չլինմ, ինչի համար շատ ուրախ եմ: Կարծում եմ շուտով էլի կլինեն ելույթներ Հայաստանում, արդեն երեք տարի է ՝ չեմ եղել Հայաստանում, կփորձեմ ամռանը սխալս ուղղել:
Սերը հոգու վիճակ է…
«Պետք է կարողանալ գլուխը կորցնել, խելագարվել» սա իմ առաջին ուսուցչի, (ում մոտ սովորել եմ Երևանի կոնսերվատորիայում), ՝Իգոր Յավրումյանի խոսքերն են, որոնք ինձ շատ են ներշնչում: Ամերիկայի իմ ուսուցիչը՝Վիտալի Մարգուլիսն ասում է. «Երաժշտությունը օգնում է մեզ հասկանալ մեր զգացմունքները, արտահայտվել և կարողանալ տիրապետել դրանց»: Ես միշտ սիրահարված եմ, կապ չունի կա արդյոք սիրած մարդ թե ոչ, սերը հոգու վիճակ է: Այդ երկու խորհուրդներին հետևելով՝ ես փորձում եմ տիրապետել զգացմունքներս և օգտագործել դրանք ի օգուտ ինձ և իմ արվեստի:
Աննա Սարկիսովան ունի վեբկայք՝ www.annasarkisova.com, որտեղ կարող եք ծանոթանալ Աննայի արվեստին և նրա հետ կապված նորություններին:


















































Ամենադիտված
Այնթափի դպրոցը սգում է աշակերտուհու մահը