Պահքը հոգու գարունն է, որտեղ աղոթքի ջերմության տակ հալվում է մեր սրտի սառույցը. Տեր Աբրահամ

Պահքը մարմնական հացից հրաժարվելու արարողություն չէ, այլ հոգևոր քաղցի գիտակցում, նշում է Դաշտավանի Սբ. Աստվածածին եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Աբրահամ քահանա Մարտիրոսյանը։

Տեր Հայրն ընդգծել է՝ թող այս օրերին քո աչքերը պահք պահեն մերձավորի թերությունները տեսնելուց, քո ականջները՝ դատարկախոսություն լսելուց, իսկ քո սիրտը՝ չարություն կրելուց:

««Եւ ուտելիքը չէ, որ մեզ Աստծոյ առաջ է կանգնեցնելու: Եթէ չուտենք, ոչնչով չենք պակասի, եւ եթէ ուտենք, ոչնչով չենք աւելանայ» (Ա Կորնթացիս 8:8):

​Առաքյալի այս խոսքերը մեզ հիշեցնում են մի պարզ, բայց ցնցող ճշմարտություն. Աստված չի փնտրում մեր դատարկ սեղանները, Նա փնտրում է մեր փշրված ու խոնարհ սրտերը: Պահքը մարմնական հացից հրաժարվելու արարողություն չէ, այլ հոգևոր քաղցի գիտակցում: Ի՞նչ օգուտ, եթե մեր մարմինը հյուծվում է կերակրի բացակայությունից, բայց մեր հոգին ուռչում է հպարտությունից կամ դատարկվում սիրո պակասից:

​Ինչպես սուրբ հայրերն են հորդորում՝ «Պահք պահիր ոչ միայն ստամոքսով, այլև աչքերով, ականջներով և սրտով»:

Թող այս օրերին քո աչքերը պահք պահեն մերձավորի թերությունները տեսնելուց, քո ականջները՝ դատարկախոսություն լսելուց, իսկ քո սիրտը՝ չարություն կրելուց:

​Պահքը հոգու գարունն է, որտեղ աղոթքի ջերմության տակ հալվում է մեր սրտի սառույցը: Ուստի, թող քո պահքը լինի ոչ թե տխուր պարտականություն, այլ լուսավոր մի կարոտ, որը քեզ օր օրի ավելի է մոտեցնում Հարության լույսին»,- նշել է Տեր Աբրահամը։