Աբել Աբելյան. Կնոջ հետ խանութ գնալը պարզապես դժոխք է

Հայտնի հայ դերասան Աբել Աբելյանն անմիջապես համաձայնեց զրուցել NEWS.am STYLE-ի հետ։ Սակայն զրույցի ընթացքում պարզվեց, որ կան անձնական կյանքի որոշ կողմեր, որոնց մասին նա ոչ մեկին չի պատմում։ Այդ պատճառով էլ զրուցեցինք Աբելի հագուստի, նրա սիրելի բրենդի ու նրա կնոջ՝ Օլյա Հակոբյանի բնավորության մի քանի գծերի մասին։

Աբել, ինչպե՞ս եք ծանոթացել Օլյայի հետ։

«Վերադարձ» սերիալի նկարահանումների ժամանակ։

Սեր առաջին հայացքի՞ց։

Հասկացա, թե ուր եք տանում զրույցը։ Սակայն, գիտեք, թեմաներ կան, որոնք շատ անձնական են, որեւէ մեկին պատմելու համար։ Թեեւ այս հարցին կպատասխանեմ. ոչ, դա սեր չէր առաջին հայացքից։

Ճիշտ է, տղամարդն իր անձնական կյանքը բոլորին պետք է չպատմի։ Այդ դեպքում ահա այսպիսի հարց. ո՞վ է ընտրում ձեր հագուստը։

Իմ հագուստն ընտրում եմ միայն ես։ Չգիտեմ, ինչպես բացատրեմ, բայց եթե նույնիսկ ինձ հարցնեն, թե ի՞նչ գնեն կամ ի՞նչ բերեն ինձ համար, չեմ կարող պատասխանել։ Այնուամենայնիվ, ես պետք է տեսնեմ իմ աչքով, փորձեմ, հասկանամ իմն է արդյո՞ք այդ իրը, թե՞ ոչ։ Եւ շատ բան կախված է տրամադրությունից։

Ի՞նչ բրենդ եք նախընտրում։

Առաջին տեղում երեւի թե Armani-ին է։ Գիտեք ինչո՞ւ։ Այն մի յուրահատկություն ունի. եթե իրը քոնն է, այն անմիջապես կհամապատասխանի քեզ չափսով, գույնով ու ձեւով։ Դա անմիջապես երեւում է։ Հետաքրքիր է, որ այս բրենդն իմ աչքին ընկնում է այլ խանութներում եւս։ Ինձ դուր է գալիս մի բան, նայում եմ, պարզվում է՝ Armani է։

Չի կարելի ասել, որ իմ հագուստն անպայման պետք է բրենդային լինի։ Իմ զգեստապահարանում կան ե՛ւ շատ թանկ, ե՛ւ միջին գների իրեր։

Իսկ Օլյայի հետ խանութներ այցելո՞ւմ եք։

Ո՜չ։ Կնոջ հետ խանութ գնալը պարզապես դժոխք է։ Թեեւ, խոստովանում եմ, ինչքս էլ սիրում եմ առեւտուր անել։ Բայց մենակ։ Երբ մեկ այլ երկրում ենք լինում ու միասին առեւտրի ենք գնում, Օլյան մտնում է մի խանութ, իսկ ես՝ մեկ այլ։ Եւ այդ խանութներում երկուսս էլ կարող ենք ժամեր անցկացնել, քանի որ անհույս «շոփոհոլիկ» ենք։ Պայմանավորվում ենք հանդիպել ինչ-որ տեղում ու խորասուզվում ենք առեւտրի մեջ…

Ի՞նչ եք կարծում, ձեզնից ո՞վ ապագա փոքրիկի համար շատ իրեր կգնի։

Կարծում եմ՝ երկուսս էլ։ Ճիշտ է, առայժմ, կարծես թե չի կարելի, դիմանում ենք, բայց…

Որքա՞ն կդիմանաք։ Մինչեւ փոքրիկի ծնվելը կարծես դեռ յոթ ամիս կա։

Կարծում եմ, արդեն կսկսենք գնել։ Հիմա արդեն, երբ անցնում ենք մանկական հագուստի խանութի կողքով, այն թալանելու ցանկություն է առաջանում…

Գիտեմ, որ երազել եք աղջկա մասին։ Ինչո՞ւ։ Չէ՞ որ հայ տղամարդիկ ժառանգորդի մասին են երազում…

Ոչ թե տղա չէի ցանանում, այլ պարզապես ասում էի, որ մեր երկրորդ երեխան տղա կլինի։ Թեեւ հիմա ծիծաղս գալիս է. ինչպե՞ս կարելի է ծրագրել այն, ինչը քեզնից կախված չէ։ Սակայն աղջիկը… շատ քաղցր, թույլ էակ է, նրան պետք է խնայել, բոլորից պաշտպանել։ Իսկ տղայի հետ ավելի խիստ է պետք լինել։

Կարծում եմ, ձեզ կհաջողվի իսկական տղամարդ դաստիարակել։

Ամեն ինչ կանեմ դրա համար։