Իմ կյանքի ճանապարհն իրոք խաչվել է Արամեի հետ. Եվա Ռիվաս

Երգչուհի Եվա Ռիվասը հայկական աստղային կամարում փայլեց ու, թվում էր, պետք է մնար ընդմիշտ։ Սակայն, ցավոք, «Եվրատեսիլ 2010»-ից հետո երգչուհին անհայտացավ էկրաններից։ Ո՞ւր։ Ինչո՞վ է զբաղվում հիմա։ Եւ ո՞վ է մեղավոր նրա հանկարծակի անհայտանալու մեջ։ Այս ամենի մասին Վալերիա Ռեշյոտնիկովան (երգչուհու իսկական անունն է) պատմեց NEWS.am STYLE-ին։

Պատմեք մանկության որեւէ դրվագ։

Մանկությունս շատ հետաքրքիր է եղել։ Այն ավելի քան լի է եղել տարբեր իրադարձություններով։ Երբ ընկերուհիներս տիկնիկ էին խաղում կամ բակում գետնին կավիճներով նկարում էին, ես սովորում էի գեղեցկության ու բարձրաշխարհիկ դաստիարակության դպրոցում, մոդել էի աշխատում, ընդ որում՝ ոչ մանկական՝ հասակիս շնորհիվ մեծերի թիմում էի, համերգ էի տալիս «Արեւիկ» համույթի հետ, անգլերեն էի սովորում, դպրոց էի գնում եւ այդպես շարունակ։ Մի խոսքով, այնքան հետաքրքիր բան կար, որ որեւէ մեկն առանձնացնելն իմ ուժերից վեր է։

Հայտնի է, որ մանկության տարիներին ձեր ճանապարհը հատվել է հայ երգիչ Արամեի հետ։ Եւ դատելով նրա որոշ արտահայտություններից, նրան դուր չի եկել, որ այդ մասին հայտնի է դարձել։

Ի՞նչ եք կարծում, ինչո՞ւ։

Իմ կյանքի ճանապարհն իրոք խաչվել է Արամի հետ (ինձ համար անսովոր է նրան Արամե ասելը)։ Եթե չեմ սխալվում, 10 տարեկան էի, երբ նա եկավ մեր համույթ լսումների։ Ես ու ընկերուհիս շատ էինք զարմացել նրա զրնգուն, մաքուր ու այն ժամանանկ շատ բարձր ձայնից։ Մի խոսքով, վեց կամ յոթ տարի միասին երգել ենք այդ համույթում։ Ես չեմ լսել, որ նա բացասաբար արտահայտվի իմ կամ մեր ծանոթության մասին, այդ պատճառով էլ չեմ կարող պատասխանել ձեր հարցին։ Նրան հարգում եմ որպես երգիչ, որպես անհատ, եւ մեր մեջ բացասական ոչինչ չի եղել։

Հայ աստղերից ո՞ւմ հետ եք ընկերություն անում։

Չէի ասի, որ հայ աստղերից որեւէ մեկի հետ մտերիմ եմ, քանի որ հեռու եմ։ Սակայն հրաշալի հարաբերություն ունեմ Լիլիթ Հովհաննիսյանի ու նրա ամուսնու, Արման Հովհաննիսյանի, Անդրեի, Հայկոյի, Լուսինե Թովմասյանի, Ինգա եւ Անուշ Արշակյանների, Թաթա Սիմոնյանի, Սամվել Գրիգորյանի ու նրա քրոջ եւ հայկական շոու բիզնեսի տարբեր ուղղությունների շատ այլ ներկայացուցիչների հետ. մոդելյորներ, ոճաբաններ, լրագրողներ, դերասաններ եւ այլն։ Ես բարի ու անկեղծ մարդ եմ եւ ոչ մեկի հետ անձնական հակասություն երբեք չեմ ունեցել։ Բոլոր գործընկերներիս լավ եմ վերաբերվում։

Հայ դիզայներների հետ համագործակցո՞ւմ եք։

Մոսկվայում լինելով, իհարկե, չեմ համագործակցում հայ դիզայներների հետ, սակայն մի քանի դիզայների հետ մեծ հաճույքով շփվում եմ, երբ Երեւանում եմ լինում եւ նրանց կրկին կդիմեմ։ Նրանք շատ տաղանդավոր են, իրենց գործին պատասխանատվությամբ վերաբերվող պրաֆեսիոնալներ են, եւ ես շատ գոհ եմ նրանց աշխատանքից։

Վերջին ժամանակներս շատ հազվադեպ եք ելեւում հայկական հեռուստաալիքների էկրաններին։ Ինչի՞ հետ է դա կապված։

Ես միշտ էլ մեծ Հայաստանում լինելու ցանկություն եմ ունեցել. աշխատելու, երգելու, նոր երգեր ու տեսահոլովակներ թողարկելու, նախագծերում մասնակցելու, սակայն, ցավոք, ինձնից չի կախված եղել այն, ինչ տեղի էր ունենում պրոդյուսերական կենտրոնի «ներքին խոհանոցում», ում հետ համագործակցում էի։ Չեմ ափսոսում կորցրած ժամանակի համար։ Ինչպես ասում են, ինչ-որ լինում է, դա էլ լավ է։ Այդպես էլ կա։ Եվ հիմա, վերջապես, ադեն հիմնվելով միայն իմ մտքերի ու գործողությունների վրա, կարող եմ վստահորեն ասել. իմ նախագիծը կշարունակվի։ Իսկ առաջ ասում էի այն, ինչ ինձ հրամայում էին եւ այն, ինչի հույսն ունեի միլիոնավոր դատարկ խոստումներից հետո։ Եւ ով ինչ էլ որ ասի իմ հարցազրույցներին ի պատասխան, ճշմարտությունը միակն է։ Իսկ թե երբ գաղտնին կդառնա բացահայտ՝ ժամանակի խնդիր է միայն։

Ինչո՞վ եք զբաղվում Մոսկվայում։

Մոսկվայում եմ արդեն ութ տարի։ Այստեղ են իմ ընկերները, իմ կյանքը, իսկ այժմ նաեւ աշխատանքս, երգչուհու աշխատանքին զուգահեռ, իհարկե, որը չի դադարել։ Մանրամասներն առայժմ չեմ ուզում պատմել։ Իսկ ընդհանրապես, ապրում ու վայելում եմ կյանքը։ Շատ ընկերներ ունեմ ռուսական շոու բիզնեսից։ Այցելում եմ տարբեր բարձրաշխարհիկ միջոցառումների, շփվում եմ հետաքրքիր մարդկանց հետ, աշխատում եմ կորպորատիվ հավաքներին ու համերգներ տալիս Ռուսաստանում։ Վերջերս «Օլիմպիյսկի» համալիրում ինձ փորձեցի հաղորդավարի դերում եւ ամեն ինչ ստացվեց, այնպես որ այդ տաղանդն էլ իմ մեջ կզարգացնեմ։

Այժմ փութաջանորեն աշխատում եմ նոր ծրագրի վրա ինչպես հայկական այնպես էլ ռուսական շուկայի համար միաժամանակ։ Այնպես որ, ազատ ժամանակ չեմ ունենում։ Երբեմն նույնիսկ չեմ հասկանում, թե ինչպե՞ս է ժամանակս այդ ամենին հերիքում, սակայն ես հեշտ ճանապարհներ չեմ փնտրում։ Հաջողության հասնելու համար պետք է աշխատել օրվա մեջ 25 ժամ, այդ ժամանակ միայն արդյունք կլինի։ Ավելի մանրամասն կպատմեմ երբ Հայաստանում լինեմ։

Հաճա՞խ եք լինում Հայաստանում։

Հայաստանում հնարավորինս շատ ժամանակ անկացնելու ցանկություն ունեմ, եւ, ինչպես արդեն ասացի, շատ կցանկանայի այդտեղ տուն ունենալ։ Սակայն անընդհատ Հայաստանում ապրել չեմ կարողանա. Մոսկվայում շատ բաների պատասխանատվություն ունեմ։ Երեւանում իհրակե, բարեկամներ ու ընկերներ նույնպես ունեմ։

Երեւանում համերգ կլինի՞։

Մենակատարային համերգի մասին առայժմ խոսել չեմ ուզում, քանի որ ծրագիրը դեռ պատրաստ չէ։ Սակայն ծրագրեր կան։ Կա ե՛ւ հնարավորություն, ե՛ւ ցանկություն։ Պետք է պարզապես շատ ուժ ու ժամանակ ծախսել այդ ամենն արժանավայել կազմակերպելու համար։

Իսկ ապագայի ի՞նչ ծրագրեր ունեք ընդհանրապես։

Ծրագրերը շատ են, մասնակիորեն պատմեցի դրանց մասին, մնացածի մասին չեմ խոսի, որպեսզի, ինչպես ասում են, աչքով չտամ։