Շատ քաղաքական գործիչներ օգտագործեցին ԼՂ-ի պատերազմն իրենց կարիերայի համար. Աքրամ Այլիսլի

Regnum գործակալությունը հարցազրույց է կազմակերպել Ադրբեջանում մեծ աղմուկ բարձրացրած «Քարե երազներ» գրքի հեղինակ Աքրամ Այլիսլիի հետ: 

Հարց. Դուք արդեն երկար տարիներ գրքեր եք գրում, սակայն Ձեր ստեղծագործություններից ոչ մեկն այսպիսի բուռն արձագանք չի ունեցել։ Դուք սպասո՞ւմ էիք այդպիսի արձագանք։

Պատասխան. Ես մտածում էի, որ վեպն աննկատ չի մնա, սակայն չէի սպասում, որ այդ չափերի կհասնի: Ես միշտ ենթադրել եմ, որ ապրում եմ զարգացող և ժողովրդավարական պետությունում, որտեղ սահմանադրությունն ապահովում է ինքնարտահայտման և խոսքի ազատության իրավունք: Ինձ քննադատողներն ասես թքած ունեն սահմանադրության վրա, նրանք հետաքրքրված են իրավիճակն անչափ սրելու մեջ, և այդ նպատակով խեղաթյուրում են վեպի իմաստը, փորձում են դրան հաղորդել քաղաքական բնույթ, երկրորդ հերթին օգտագործում են ժողովրդական զանգվածներն իրենց գաղափարների օբյեկտիվության արտահայտման համար: 

Հարց. Ձեր վրա ճնշո՞ւմ է գործադրվում, հնարավո՞ր է, որ Դուք հետագայում հրաժարվեք գեղարվեստական գործունեությունից.

Պատասխան. Ես այնպիսի մի բան չեմ արել, որ հետագայում հրաժարվեմ: Ես երբեք չեմ թաքցրել իմ հայացքները հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության նկատմամբ, իմ տեսակետն այս ամենի նկատմամբ միշտ պարզ է եղել: Ես չեմ փոխի իմ դիրքորոշումը և կշարունակեմ իմ կոչերը՝ երկու ժողովուրդների միջև բարիդրացիական հարաբերությունների հետ կապված: 

Հարց. Դուք խաղաղության ջատագովն եք, իսկ դրա դիմաց ստանում եք բողոքի ցույցեր, տան դիմաց այրում են Ձեր դիմանկարը և Ձեզ մեղադրում են դավաճանության մեջ։

Պատասխան. Այս գործողությունը կազմակերպված է եղել իշխանության կողմից: Կազմակերպիչներն ուղղակի հրաման են կատարում: Դրան հակառակ՝ մեր երկրում շատ մարդիկ արդեն հասկանում են հայերի և ադրբեջանցիների միջև ողբերգության իրական բնույթը, Ադրբեջանում շատերը կողմ են խաղաղությանը: Ինձ մեղադրում են դավաճանության մեջ, սակայն ես խաղաղություն եմ ուզում երկու ժողվուրդների միջև, որոնք ամեն պարագայում պետք է ապրեն կողք կողքի: Մեր ժողովուրդներին պետք է խաղաղություն: 

Հարց. Ինչո՞ւ պետք է իշախանությունները դեմ լինեն խաղաղության ջատագով գրողին։

Պատասխան. Քանի որ նրանք հետաքրքրված չեն դրա մեջ: Շատ գործիչներ օգտագործեցին պատերազմն իրենց քաղաքական կարիերայի համար: Ո՛չ հայերը, ո՛չ ադրբեջանցիները չեն ուզում պատերազմ: Դրան կողմ են միայն պատերազմից օգտվողները: 

Հարց. Դուք Ձեր վեպը սկսում եք հետևյալ բառերով՝ «համաքաղաքացիների համար, որոնք իրենցից հետո թողեցին չապրված ցավ»։ Դուք ունե՞ք հայ ընկերներ, որոնց Դուք կարոտում եք։

Պատասխան. Ես շատ ընկերներ ունեմ հայերի մեջ: Ինձ համար հատկապես ցավալի էր իմ շատ մոտ ընկերոջ` Հրանտ Մաթևոսյանի կորուստը: