«Առավոտ». Պարույր Հայրիկյանի հաշվարկները

Երեկ ՀՀ նախագահի թեկնածու Պարույր Հայրիկյանը հայտարարեց, որ չի դիմի ՍԴ՝ ՀՀ նախագահական ընտրությունների հետաձգման
պահանջով: «Առավոտ»-ը քաղաքագետների հետ զրույցում հետաքրքրվել է՝ այս որոշումը սպասվա՞ծ էր, և ի՞նչ հաշվարկներ էր արել Պ. Հայրիկյանը նման որոշում ընդունելիս: Քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանն այս կապակցությամբ ասաց. «Անկախ ամեն ինչից՝ Հայրիկյանի համար հետաձգումն այնքան էլ ձեռնտու չէր: Այս պահի դրությամբ՝ պայքարի ամենաթեժ հատվածում, նա ընտրապայքարի և ԶԼՄ-ների ամենագլխավոր հերոսն է դարձել, ինչը թեկնածուների համար կարևոր է: Մյուս կողմից էլ, Հայրիկյանի մոտ գերիշխում են երկրի հեղինակությանը չվնասելու և հանրապետության վարկանիշը բարձր պահելու մշտական ձգտումները: Ուստի այս երկու ձգտումները միավորվեցին, և նա որոշեց չհետաձգել ընտրությունները»:

Քաղաքական տեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանն էլ նշեց, որ Պ. Հայրիկյանը պարզ քաղաքական հաշվարկ է արել: Այնուհետև հավելեց. «Ժամանակը տվյալ դեպքում աշխատում էր Հայրիկյանի դեմ, քանի որ այն, ինչ կարելի էր քաղել, այսինքն՝ ընտրական դիվիդենդները, Հայրիկյանն այս մահափորձից հետո ընկած ժամանակահատվածում կարողացավ քամել: Երբևէ ոչ մի թեկնածու այսպիսի ուղիղ եթերներ, նման հնարավորություններ չէր ունեցել: Բայց աստիճանաբար պահի դրությունը նվազում էր, և կան գնահատականներ, որոնք ոչ միշտ է, որ հօգուտ Հայրիկյանի են: Դա երևում է նաև սոցցանցերում հնչող գնահատականներից: Պատկերացրեք, եթե երկու շաբաթ հետաձգվեին ընտրությունները, այդ ընթացքում պարզ չէ, թե ինչի կհանգեցներ դա: Հայրիկյանի այս մի քանի տոկոս վարկանիշային աճը հետո կարող էր անկում ապրել: Ուստի Հայրիկյանը՝ որպես փորձված քաղաքական գործիչ, շատ ճիշտ հաշվարկ արեց: Իհարկե, չեմ բացառում, որ կողմնակի ազդեցություններ էլ կարող են եղած լինել: Օրինակ՝ որպես հին և փորձված գործիչ, ով փորձում է իրավիճակից դուրս գալ առավելագույնս շահավետ, կարող էր քաղաքական որոշակի պայմանավորվածություններ ունենալ»:

Թերթը հստակեցրեց՝ ո՞ր ուժի հետ: Քաղտեխնոլոգը պատասխանեց. «Ռեալ պայմանավորվածություններ կարելի է ձեռք բերել միայն իշխանության հետ»: Ճշգրտմանը, թե Հայրիկյանին պաշտո՞ն են խոստացել, թերթի զրուցակիցն այսպես արձագանքեց. «Հստակ ասել չեմ կարող, բայց պայմանավորվածությունները քաղաքականության մեջ ընդհանուր առմամբ նորմալ գործընթացներ են»: