Ավլեմ-թափեմ փոշին… թե ինչպես Արմավիր քաղաքը դիմավորեց նախագահին

Արմավիրի քաղաքապետ Ռուբեն Խլղաթյանը նախագահական քարոզարշավին, պարզվում է, պատրաստվել է բավական յուրահատուկ ձևով: Մինչ տարիներ շարունակ նախագահի թեկնածուներին գյուղերն ու քաղաքները, ընդունված կարգի համաձայն, դիմավորում էին աղ ու հացով կամ հյուրի ոտքերի մոտ գառ մորթելով, Խլղաթյանը նախագահ, նախագահի թեկնածու Սերժ Սարգսյանին երեկ դիմավորել է թոզ ու դումանով: Արմավիրի փողոցներն այն աստիճան փոշոտ են եղել, որ երբ Ճանապարհային ոստիկանության ուղեկցող գումարտակն անցել է, նախագահի ավտոշարասյունը գլուխը կորցրած միանգամից կանգ է առել: Ճանապարհային ոստիկանության անցնելուց հետո այնպիսի փոշի է բարձրացել, տեսադաշտն այնպես է փակվել, որ Նախագահի անվտանգությունը, միանգամից վտանգ զգալով, արագորեն կողմնորոշվել է և ընթացքը կասեցրել: Բայց դրանից, իհարկե, Արմավիրի փողոցները փոշուց չեն մաքրվել, ոչ էլ նախագահական շարասյունն է այնքան ժամանակ կանգնել մնացել, մինչև Արմավիրի քաղաքապետն իր ղեկավարած կառույցով կկատարեր իր ֆունկցիան և կմաքրեր փողոցները:

Կանգառը տևել է ընդամենը մի քանի րոպե, մինչև փոշին մի քիչ նստել է, որից հետո բարձրաստիճան էսկորդը հասկացել է, որ սա այն տեղը չէ, որտեղով կարելի է 160 կմ/ժ արագություն զարգացնելով անվտանգ անցնել, ոչ էլ, առավել ևս, Աբովյան քաղաքն է, որտեղ քաղաքապետը ոչ միայն փողոցները ավլած-լվացած լինի, այլև ձնին ու անձրևին կարմիր գորգեր փռի:

Նախագահը գիտակցության է եկել և հասկացել, որ ոտք է դրել Ռուբեն Հայրապետյանի խնամի Ռուբեն Խլղաթյանի անձնական օգտագործման քաղաք, իսկ Ռուբեն Հայրապետյանն իր անձնական օգտագործման օբյեկտներում, թաղամասերում կամ քաղաքներում անում է այն, ինչ ինքն է գտնում հարմար: Այնպես որ, ասա ով է խնամիդ, ասեմ ով ես դու... Սերժ Սարգսյանը եթե ցանկանում էր զերծ մնալ փոշեհատիկային հարձակման ենթարկվելուց, այս իրողությունները պետք է նախապես գիտակցած լիներ և փողոցները մաքրող ու ախտահանող ջոկատներ ուղարկեր Արմավիր՝ գոնե այդ կերպ իր այցը հիշարժան դարձնելով արմավիրցիների համար և գոնե տարվա մեջ մի անգամ իսկական տոն պարգևելով նրանց, որոնք նախագահական ուբորկայից հետո կարող էին բացահայտել, որ ցանկության դեպքում, փաստորեն, իրենց քաղաքն էլ կարող է շնորքի գալ ու թեկուզ մի օրով, թեկուզ մի քանի ժամով, բայց, այնումենայնիվ, փոշուց մաքրվել:

Լուսինե Կեսոյան