Նունե Եսայանը, Սոֆի Դևոյանը, Նադեժդա Սարգսյանը, Շուշանիկ Արևշատյանը և Հրանուշ Եղոյանը` կարգադրող

Ճապոնիայում աշխատակիցների շրջանում տարածված հետաքրքիր մի սովորույթ կա. անընդհատ բարկացող ու վիրավորող ղեկավարին չեն պատասխանում. փոխարենը ընդմիջման ժամին իրենց զայրույթը կարող են թափել հատուկ նախատեսված սենյակում: Առանձնանում են և ասում ղեկավարի հասցեին այն ամենը, ինչ մտածում են կամ թաքցնում նրանից :) Նման կերպ աշխատակիցները լիցքաթափվում են ու շարունակում աշխատել թեթև ու հանգիստ:

Դա' Ճապոնիայում, իսկ Հայաստանում... «Շեֆամեծար» հայերիս համար ղեկավարը հեղինակություն է, անձ, ում խորհուրդներն անգամ աշխատանքից դուրս կարող են ընդունվել: Սակայն ոչ մի կերպ չեմ կարողանում հավատալ կամ անգամ պատկերացնել, որ մեզանից որևէ մեկը իր «շեֆի» հասցեին կասեր այն, ինչ մտածում էր այդ պահին, եթե նույնիսկ դրա համար հատուկ նախատեսված առանձնասենյակներ լինել, ինչպես Ճապոնիայում:

Մեր հայտնիներից ոմանք էլ այսօր ղեկավար պաշտոններ են զբաղեցնում և ունեն իրենց հստակ դիրքորոշումը ղեկավարի մասին:

Շուշանիկ Արևշատյան
«Կին կամ տղամարդ ղեկավարների միջև որևէ տարբերություն չկա. կարևորն այն է, որ ղեկավարն օժտված լինի ղեկավարելու ձիրքով»,- վստահ է ռադիո «Վան»-ի տնօրեն Շուշանիկ Արևշատյանը: Նրա կարծիքով' որևէ կազմակերպություն կամ կառույց ղեկավարելու համար կարևոր է կրթությունը: «Վերջին շրջանում հատուկ մասնագիտացում կա' մենեջմենթ, մարքեթինգ և այլն: Կարծում եմ, որ այս մասնագիտությունները հնարավորություն են տալիս ճիշտ ռազմավարություն մշակել աշխատանքներն արդյունավետ կազմակերպելու համար: Բացի կրթությունից' կարևոր է նաև, որ ղեկավարն առաջնորդի հատկանիշներ ունենա, կարողանա առաջ նայել, որպեսզի իր հետևից ողջ թիմին տանի»,- համոզված է հայ ռադիոմագնատը:
Մասնագիտությամբ լրագրող, մենեջմենթի մասնագետ տիկին Արևշատյանն իրեն ավելի շատ ավագ ընկեր է համարում աշխատակիցների համար: Ընկերական ջերմ մթնոլորտը չի ենթադրում, որ անտեսվում են սխալներն ու չարաշահումները: «Ճիշտ է, փոխզիջումների գնում եմ, բայց երբ տեսնում եմ, որ չարաշահում են, անպայման զգուշացնում եմ: Ինքս իմ օրինակով եմ փորձում «սաստել» աշխատակիցներիս. եթե ես չեմ ուշանում, նրանք էլ չպիտի ուշանան, եթե ես չեմ անում մի բան, որը լավ չէ, ապա աշխատակիցներս էլ չպիտի անեն: Ես աշխատում եմ լավ օրինակ ծառայել նրանց»,- ավելացրեց տկն Արևշատյանը:

Նունե Եսայան
Երգչուհի, սեփական գեղեցկության սրահի տնօրեն Նունե Եսայանը շատ է կարևորում ղեկավարի անձնական հատկանիշները: Նրա կարծիքով' ղեկավարը պետք է լինի կառավարիչ, կարողանա ճիշտ կազմակերպել աշխատանքները: «Ճիշտ է, կառավարչին պետք է սիրեն, հարգեն, բայց ես կավելացնեի նաև վախի ֆակտորը: Ղեկավարից պետք է նաև մի քիչ վախենալ: Ամեն դեպքում ամեն մեկը պետք է իր տեղն իմանա»,- կարծում է երգչուհին: Նա վստահեցնում է, որ իր գեղեցկության սրահում տիրում է ընտանեկան ջերմ մթնոլորտ: «Չեմ հիշում' երբևէ բարկացե՞լ եմ, թե՞ ոչ: Բայց երբ ինչ-ինչ ճանապարհներով ինձ շշուկներ են հասնում, որ այս կամ այն հաճախորդը դժգոհ էր, անպայման զգուշացնում եմ աշխատակցիս»,- ավելացրեց երգչուհի-տնօրեն Նունե Եսայանը:

Սոֆի Դևոյան
Ղեկավար լինելու համար «Սոֆի Դևոյանի հոգու և պարի թատրոնի» տնօրեն Սոֆի Դևոյանն առանձնացնում է մի քանի կարևոր հատկանիշ' արդարամտություն, փոխըմբռնում, հոգատարություն, պրոֆեսիոնալիզմ և, որ ամենակարևորն է, խելացիություն:
Տիկին Դևոյանը չի ընդունում այն տարածված խոսքը, որ ղեկավարին հարգելու համար պետք է նաև վախենալ նրանից: «Վախենալ պետք չէ, սխալ է, երբ վախի մթնոլորտ են ստեղծում. դա բացասաբար է անդրադառնում աշխատանքի արդյունավետության վրա: Պարզապես պետք է կարողանաս այնպես անել, որ հարգանքն առանց վախի ձևավորվի»,- համոզված է նա:
Իր աշխատակիցների հետ ընկերական ու ջերմ մթնոլորտում աշխատող ղեկավարը միշտ չէ, որ այդպիսին է. պատահում է, որ կտրական էլ է լինում. մի օրում կարող է հրաժարվել տարիների իր ստեղծածից' ամեն ինչ սկսելով նորից: Տիկին Դևոյանն այն ղեկավարներից է, ով պարբերաբար խորհուրդներ է տալիս աշխատակիցներին, ցավում նրանց համար, ուրախանում նրանց հաջողություններով:

Նադեժդա Սարգսյան
Երևանի մշակույթի պետական քոլեջի տնօրեն Նադեժդա Սարգսյանի կարծիքով' ցանկացած ղեկավար նախ և առաջ պետք է լինի իր բնագավառի մասնագետը, տիրապետի ամեն մի մանրուքի: «Ղեկավարը պետք է նաև մեր հայկական մենթալիտետին համապատասխան գիծ ունենա. պետք է կարողանա ապահովել խստությունը բարության հետ: Ասում են, չէ՞, եթե վախենում են, ուրեմն հարգում են: Այնուամենայնիվ, որոշակի վախ էլ պետք է ունենալ ղեկավարից»,- վստահ է 50 աշխատակցի ղեկավարող երգչուհին: Խիստ, միաժամանակ բարի ղեկավարը կարևորում է նաև փոխըմբռնումը կոլեկտիվի ներսում: «Ինձ համար կարևոր է նաև, որ ինձ հետ աշխատող կոլեկտիվը համերաշխ լինի: Միշտ ասում եմ' դուք շատ եք, ես' մենակ: Եթե ես բոլորիդ անհատականությունները հաշվի եմ առնում, դուք էլ պետք է կարողանաք հասկանալ թե° միմյանց, թե´ տնօրենին»,- շարունակեց տկն Նադեժդան: Նա չթաքցրեց, որ ոչ բարեխիղճ աշխատակիցների հետ երբեմն խոսում է պատժամիջոցների լեզվով. «Պատժամիջոցներ, իհարկե, կիրառում եմ. բանավոր նկատողությունից ընդհուպ աշխատանքից հեռացում: Բանավոր նկատողությանը չհետևելու դեպքում դրան հաջորդում է գրավորը, և այսպես մինչև հեռացում»: Երեք ամիս տրված փորձաշրջանում իր գիտելիքներով չհամապատասխանող ու կոլեկտիվին չհարմարվող աշխատակցին տիկին Նադեժդան հրաժեշտ է տալիս: «Մեզ համար կարևոր է, որ պրոֆեսիոնալ մասնագետը կարողանա ոչ միայն դասավանդել, այլև լեզու գտնել ուսանողների հետ»,- շեշտեց նա:

Նյութը՝ esyes.am-ի