Խուլիգանը ազգություն չունի. Սոս Սարգսյան

Սոս Սարգսյանի «Վարագույրից այն կողմ» հետաքրքիր է փոքրիկ պատառիկներ են հուշերի, հրապարակախոսական հոդվածի, ակնարկի, պատմվածքի, արձակ բանաստեղծության անգամ` մանրապատումների տեսքով: Եվ կարևորը այն է, որ սրանք առանձնանում են քաղաքացիական ակտիվ դիրքորշմամբ, տաք շնչով: Գրված է 1990 թ. հոկտեմբերի 24-ին:

 Լոնդոնում, փողոցում սևամորթ մի ջահել, մանրավաճառի ապրանքը շաղ տվեց: Ներողության փոխարեն սկսեց քաշքշել, սպառնալ:

Նայում եմ` սևամորթ, հաստապռոշ, պճեխած քթով ու ... անսահման ծանոթ, հազար անգամ տեսել եմ այս դեմքը Հայաստանում, այլուր: Նույն լկտիությունը աչքերի մեջ, նույն անասնական անիմաստությունը, բռի, դաժան ...

Խուլիգանը, թերևս անենաստոր արարածն է աշխարհում, ոչ ազգություն ունի, ոչ էլ դասակարգ: Ամեն խավի մեջ էլ կա, տարբեր տեսակներով, տարբեր երանգներով, պոռնիկներից սկսած մինչև բարձրաստիճանավորները: Փողոցային, հիմնարկային, ընտանեկան, կուսակցական, գիտական, պետական խուլիգանություն ... Երասանակներ չունեցող, արգելքներ ու սկզբունքներ, պատիվ ու ազնվություն չունեցող, խորամանկ, քծնող: Ստալին, Հիտլեր, Սադամ, Մուսոլինի, Բրեժնև ու Չաուշեսկու, Թալեաթ, Ալիև` քսաներերոդ դարի դասական քաղաքական խուլիգաններ:

Ստախոս է «Պրավդա» թերթը իր բազմազան ստերով: (Ինչ փույթ, թե հայ ժողովուրդը տաքուհով է լինում դրանից): Խուլիգանության առաջ թևաթափ է պարկեշտը, ու մնում է միայն խնդալ «Վրեմյա» ծրագրի վրա, որ լուրջ տեսքով, վարպետորեն աղավաղում է փաստերն ու դեպքերը:

 «Գիտնական» Զ. Բունիաթովը օրը ցերեկով, ի տես աշխարհի, մասնագիտանում է զեղծարարության գործում, օրը ցերեկով գողանում է մեր հողն ու մշակույթը ... Այս վայ ակադեմիկոսի ձեռքն ինչպե՞ս բռնես ...

Երկիրը հանդուրժում է խուլիգանությունը ...

Նյութը` Ք. Ա –ի