Փետրվարի 19-ը` գիրք նվիրելու օր

Այսօր՝ փետրվարի 19-ին, Հայաստանում նշվում է գիրք նվիրելու տոնը: Գիրք նվիրելու օրը ընտրվել է պայմանավորված հայ մեծանուն բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան տոնով: ՀՀ կառավարության նախաձեռնությամբ և Գրողների միության նախագահ Լևոն Անանյանի որոշմամբ՝ տոնը վերականգնվել է դեռևս 2008-ից:

Նախկինում միմյանց գիրք նվիրելը գեղեցիկ ավանդույթ էր և լավ գիրքը ամենացանկալի և հաճելի նվերների շարքում էր: Այսօր նպատակ կա վերականգնել այս ավանդույթը և պետք է նշել, որ ամեն տարի նկատելիորեն ավելանում է հետաքրքրությունը տոնի նկատմամբ և մասնակիցների թիվը:

Ամեն տարի այս տոնի առթիվ կազմակերպվում են տարբեր միջոցառումներ, ընթերցումներ և իհարկե, յուրաքանչյուրը կարող է այսօր անակնկալ մատուցել սիրելի կամ հարազատ մարդուն` գրքեր նվիրել:

Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում Դ. Դեմիրճյանի «Գիրք ծաղկանց» գրքից մեկ հատված:

«Դարերի խորքից գալիս է մի գիրք: Խավարի միջին թափառող լույսի է նման` դողդողում է, բայց գալիս է. թե ինչ վտանգներ է անցնում, չի տեսնում նա: Ո՛չ ձմեռ, ո՛չ խավար: Ոչ կրակն է այրում նրան, ոչ շոգը խեղդում: Հրա՞շքն է պահում նրան, թե՞ պատահմունքը: Բայց սերունդները խնամում են նրան, թաքցնում, փրկում և ավանդում նրան հետնորդներին, ձեռքե-ձեռք անցկացնում դարերի փորձանքներից, անցկացնում հուր, սուր, ջուր:

Ժպտում է գիրքը: Միամիտ է նա, անհո՞գ է նա, խորամա՞նկ է նա և գիտե՞ իր գործը կարգադել: Թե՞ իմաստուն է, հայտնի է իրեն իր ճանապարհի գիրը:

Նման արևի լույսին, որ անհոգ խաղում է փրփրած ծովի կատաղի ալիքների վրա: Դեղնում են ալիքները, կապտում, փրփրալի ժայթքում, գոչում, բռնցքում արևի դեմ, բայց նա ժպտում է: Վտանգ չի իմանում նա, ատելություն չի դիպչում նրան, ալիք չի փշրում նրան:

Հազար ձեռքեր պահել, շոյել, շոշափել են են այս ծաղիկները` կյանքի գեղեցկությունը, հազար-հազար աչքեր նայել են նրանց հետևից սիրով ու թախիծով: Մոխրացել են հազար ձեռքեր, տենչալի աչքեր, և մնացել է այս ջերմ գիրքը»։