Ինչ է լինում, երբ վարչապետը «քավոր» է կանգնում ավանդական կուսակցությանը

Վերլուծական 7 Մարտ, 2013 0:05

Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն ընդունել է Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության Կեդրոնական Վարչության ատենապետ Սեդրակ Աճեմյանին, Վարչության անդամ Վազգեն Կալթակճյանին և ՍԴՀԿ Հայաստանի վարչության ատենապետ Գևորգ Պերկուպերկյանին: Դատելով մամլո հաղորդագրությունից՝ հանդիպման նպատակը ՍԴՀԿ այս ներկայացուցիչների կողմից ընտրությունները «մի քանի քայլ առաջ» գնահատելն ու «Հանրապետության Նախագահին և վարչապետին՝ այս առաջընթացի համար» շնորհավորելն էր:

Ի պատասխան Սեդրակ Աճեմյանի՝ Հայաստանի իշխանությունների հետ փոխհարաբերությունները սերտացնելու ցանկության՝ Տիգրան Սարգսյանն ասել է. «Ավանդական կուսակցությունները պետք է հզոր լինեն, դա բխում է Հայաստանի և հայ ժողովրդի շահերից»:
Նույնաբովանդակ սիրալիրություններ հիշյալ պարոնները միմյանց հասցեին շռայլել էին նաև աշնանը, երբ ՍԴՀԿ հիշյալ թևը մյուս՝ «լյուդմիլասարգսյանական» թևից անկախ, կուսակցության 125-ամյակին նվիրված հանդիսավոր նիստ էր կազմակերպել կառավարության նիստերի դահլիճում: Այնպես որ, դատելով վարչապետական հետևողականությունից, «ավանդական կուսակցությունները հզորացնելու» նրա տենչից, կարելի է ենթադրել, որ շուտով ՍԴՀԿ-ի հետ էլ վերջնականապես կկատարվի նույնը, ինչ կատարվեց ավանդական մեկ այլ կուսակցության՝ ՀՌԱԿ-ի հետ:

Մի ժամանակ ՀՌԱԿ-ը (Հայաստանի ռամկավար ազատական կուսակցություն)՝ ատենապետ Հարություն Առաքելյանի գլխավորությամբ, բավական ընդդիմադիր կեցվածք ունեցող կուսակցություն էր: Ընդ որում, Առաքելյանի քննադատությունների թիրախը հիմնականում վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն էր և անձամբ նրան և նրա ընտանիքին առնչվող կոռուպցիոն գործարքների բարձրաձայնումը: Իհարկե, մինչ այն պահը, երբ նույն ինքը՝ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը, սկսեց «հետաքրքրվել» կուսակցություններով, այնուհետ նաև՝ լրջորեն զբաղվել մասնավորապես ՀՌԱԿ-ով և նրա ատենապետով:

Վարչապետի միջամտությունից հետո ավանդական այս կուսակցության հայաստանյան թևը նախ տրոհվեց (Հակոբ Ավետիքյանը հիմնադրեց Արմենական ռամկավար ազատական կուսակցություն՝ ԱՌԱԿ), որից հետո գործը հասավ նաև բուն ՀՌԱԿ-ին: Այնտեղ ևս՝ ՍԴՀԿ-ի կարգի երկիշխանություն հաստատվեց մի պահ (Հարություն Առաքելյանը հայտարարում էր, թե ինքն է ատենապետը, նորընտիր ատենապետ Էդվարդ Անտինյանը՝ ինքը), ինչը ևս այդքան էլ երկար չտևեց և, ի վերջո, հանգուցալուծվեց Առաքելյանի արտագաղթով: Հարություն Առաքելյանը, մեղադրվելով կուսակցական գրասենյակները վաճառելու և համանման այլ ապօրինությունների մեջ, կորավ հայաստանյան քաղաքական երկնակամարից. ասում են՝ քաղաքական ապաստան է գտել եվրոպական երկրներից մեկում:

ՍԴՀԿ Կեդրոնական վարչության ատենապետ Սեդրակ Աճեմյանին և վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին միավորողը բիզնեսը դարձավ. վարչապետն օժանդակեց Աճեմյանին՝ Հանքավանի հանգստյան տներից մեկի վերակառուցման հարցում, ինչն էլ բեկում մտցրեց կուսակցության օրիենտացիայի մեջ. Լյուդմիլա Սարգսյանն ընտրեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանին, Սեդրակ Աճեմյանը, Գևորգ Պերկուպերկյանին դարձնելով նոր ատենապետ, Տիգրան Սարգսյանին: ՀՌԱԿ վայրիվերումներն ու տվայտանքները վաղուց արդեն պատմության գիրկն են անցել: ՀՌԱԿ-ի համեմատությամբ՝ ՍԴՀԿ-ական ոդիսականը շատ ավելի երկար ընթացք ստացավ: Այնպես որ, ամենայն հավանականությամբ, այս «ավանդական կուսակցության հզոր լինելուն» (վարչապետական մաղթանքը) այդքան էլ երկար չի մնացել…

Լուսինե Կեսոյան