Լենինգրադյանում գաիշնիկների թակարդը շահութաբեր է

Նախ ոստիկանապետ Վովա Գասպարյանը հայտարարում է համակարգը գլխիվայր փոխելու մասին, իհարկե, անկասկած, միայն դեպի լավը, այնուհետև հայտնվում են արագաչափեր Երևանի փողոցներում ու տեսախցիկներ՝ խաչմերուկներում, և, իհարկե, այս ամենը պետք է դիտարկվեր որպես մեծ քայլ դեպի առաջ, սակայն այն, ինչ այժմ մենք ունենք, կարելի է բնութագրել միմիայն նահանջ բառով:

Ամեն անգամ, երբ հիմնականում հանրային հեռուստաընկերությամբ ելույթ են ունենում կամ մամլո ասուլիս են տալիս ՃՈ ներկայացուցիչները, խոսելով վիճակագրությունից, թվարկում են միայն այն ձեռքբերումները, որոնք ունեցել են՝ ՃՏՊ-ները Երևանում նվազել են, վրաերթերը՝ նույնպես, կարճ ասած, տեղը տեղին ռասկռուտկա են անում ՃՏՊ քամիչ սարքերը, և հետևաբար, ելնելով իրենց իսկ հնարած իրականությունից՝ օր օրի ավելացնում են այդ սարքերը Երևանի յուրաքանչյուր անկյունում ու փողոցում:

Սակայն հետաքրքրականն այն է, որ նախքան այդ սարքերի՝ փողոցներում հայտնվելը, բոլորը՝ սկսած նույն ոստիկանապետից, վերջացրած շարքային ՃՈ աշխատակցով, պնդում էին այն մասին, որ Երևանում դրանց առկայության դեպքում կվերանան շրջայցեր կատարող ոստիկանները, այսինքն՝ այս քայլով կկրճատվեին կոռուպցիոն ռիսկերը ոստիկան-վարորդ փոխհարաբերություններում: Բայց ինչպես բանից պարզվում է և պարզ էր ի սկզբանե, նմանատիպ ոչ մի երևույթ չարձանագրվեց, Երևանում տեղի ունեցավ ռադիկալ տարբերվող մի գործընթաց՝ քաղաքում շատացան հենց շրջող ոստիկանները։ Քաղաքի կենտրոնում 1-2 րոպե, ինչպես հաճախ ասում են, ոտդ կախ գցես, 3-4 ոստիկանական մեքենա աչքովդ կընկնի, այն էլ՝ ոչ թե ուղղակի շրջելիս, այլ, իհարկե, որևիցե մի վարորդի տուգանելու կամ, որ ավելի վատ է, գնի բազառ անելու պահերին:

Այսինքն՝ ստացվում է՝ իրականում սարքերը կիրառվում են միայն փող շորթելու նպատակով, հակառակ դեպքում՝ ուղղակի անիմաստ է քաղաքում անթիվ-անհամար ՃՈ ոստիկանների շրջելը, եթե, իհարկե, բացառենք ՀՀ քաղաքացուն մինչև վերջին գրոշը թալանելու մեթոդը, որը և բացառել չենք կարող:

Արդեն մի քանի ամիս է, ինչ Երևանի Լենինգրադյան փողոցում ընթանում է շինարարություն, որի արդյունքում անընդհատ փոփոխվում են այդ հատվածում մեքենաների համար երթևեկելի ճանապարհները և, համապատասխանաբար, դրանց կանոնները: Այս փաստը, իհարկե, ՃՈ-ի աչքից չէր կարող վրիպել՝ ոսկու հանք: Մի քանի օր է, ինչ այդ հատվածով անցնելիս նկատում եմ, թե ինչպես են երեկոյան ժամերին ոստիկանական մեքենաները շարվեշարան կանգնում փողոցի այդ հատվածում, ավելի կանոնակարգված, քան Երևանյան լճի մոտ կանգնող մարմնավաճառները և, իհարկե, միանգամից արձագանքում են ցանկացած մեքենայի, որը այդ պահին չի կողմոնորշվում այդ մեկ օրվա ընթացքում 98 անգամ փոփոխված ճանապարհին:

Այսպիսով՝ այդ հատվածը վերածվել է, այսպես կոչված, գաիշնիկների թակարդի, որը բավականին շահութաբեր է, և շատ շուտով այդ տեղի համար արդեն կսկսեն դանակ գցել նույն այդ ոստիկանները:

Արդյունքում ստացվում է, որ արատավոր երևույթները, ի դեմս կաշառակերության, այս համակարգում խորը արմատներ են գցել, որի միջոցով գումար են աշխատում և ՃՈ ոստիկանները, և ահա այն նույն տեսախցիկներն ու արագաչափերը հարստացնում են իշխանություններին: Այսինքն՝ իրականում տեղի է ունենում եկամուտների վերաբաշխում՝ դուք՝ ձեզնով, մենք՝ մեզնով տարբերակով, որի արդյունքում, մեղմ ասած, միայն թալանվում են ՀՀ քաղաքացիները:

Գևորգ Ավետիսյան