Ի՞նչ է կատարվում Սերժ Սարգսյանի առանձնասենյակում

Հանրապետության նախագահի ընդունարանը, երևի թե, այն եզակի վայրն է, որտեղ շատ հաճախ խաչասերվում են հանրության շրջանում չխաչասերվողների կարծիք ձևավորածների ճանապարհները: Այն, ինչ տեսել են նախագահի առանձնասենյակի (առանձնասենյակ, որովհետև ոչ բոլոր դեպքերում է, որ նախագահն ընդունելություններ է կատարում հենց Բաղրամյան 26-ի աշխատասենյակում) պատերը, երևի թե անգամ ամենավառ երևակայությունն ունեցողը չի կարող երևակայել:

Սերժ Սարգսյանի կաբինետում հայտնվելը՝ հատկապես նախագահական ընտրություններից հետո, դարձել է հայաստանյան քաղաքական դաշտի շատ ներկայացուցիչների ամենամեծ ցանկությունը: Իհարկե, ոմանց դա հաջողվում է: Այստեղ գալիս են և՛ նրանք, ովքեր անմիջականորեն ցանկանում են արժանանալ բարեհաճության ու հենց իրենց համար են պաշտոն խնդրում, և՛, այսպես ասած, միջնորդի կարգավիճակով հանդես եկողները, ովքեր ցանկանում են իշխանական կերակրատաշտի մոտ նստեցնել յուրայինին՝ վերջինիս միջոցով օգտվելով կերակրատաշտի առանձնաշնորհներից:

Դեռ նախագահական ընտրություններից առաջ հայտնի էր, որ վերընտրվելուց հետո Սարգսյանը, այսպես թե այնպես, կգնա փոփոխությունների: Փոփոխությունների պահանջի մասին խոսում էին թե՛ իշխանական, թե՛ ընդդիմադիր ճամբարում: Դժվար է երևակայել, որ անգամ «կարդինալ փոփոխությունների» չգնալու մասին հայտարարող նախագահը չի հասկանում, որ լճացած վիճակով ու խոստումների անվերջանալի, բայց այդպես էլ չիրականացող շարաններ հրամցնելով շարունակել՝ այլևս հնարավոր չէ:

Սպասվող փոփոխությունների մեկնարկը, ըստ որոշ աղբյուրների, տրվելու է երդմնակալությունից հետո: Վերջին շրջանում այնքան են այս մասին խոսում, որ կարելի է կարծել, թե կյանքը կանգ է առել և սկսվելու է միայն երդմնակալություն կոչվածից հետո, որը, փաստորեն, յուրահատուկ ջրբաժան է դառնալու՝ «Հայաստան՝ երդմնակալությունից առաջ» և «Հայաստան՝ երդմնակալությունից հետո»:

Մի քանի օր առաջ, երբ զրուցում էի նախագահի մերձավորներից մեկի հետ սպասվող փոփոխությունների և ընդդիմադիր դաշտում գործողներին էլ որոշ «պոստեր» տալու հնարավորության մասին, ի պատասխան լսեցի. «դե, հենա, յալվար ընկած գալիս են, մենակ հերթը տենաս… Հո Ազգային ժողովի «կապիկությունը» (խոսքն ընդդիմադիր բովանդակության ելույթների մասին էր- Լ.Կ.) լուրջ չե՞ս ընդունում, դու մենակ արի, տե՛ս, թե ինչ ա կատարվում նախագահականում…»: «Յալվար ընկածների» շարքում ամենաակտիվներն այլընտրանք հորջորջված ԲՀԿ-ականներն են ու դաշնակցական բազմափորձ «գայլերը»:

Իհարկե, այս «ստուգատեսը» նաև ավելի քան պատեհ առիթ է Սերժ Սարգսյանի համար՝ հասկանալու իր ղեկավարած պետության մեջ առկա անձնավորությունների հավակնությունների մակարդակը: Նախագահը, ասում են, հանգիստ լսում է բոլորին, բոլոր առաջարկները, հնարավոր բոլոր թեկնածուների անունները՝ առանց, իհարկե, որևէ մեկին որևէ հավաստիացում տալու կամ էմոցիա ցուցադրելու:

Ի դեպ, շատ հնարավոր է, որ ասուլիսում հնչած՝ «կարդինալ փոփոխություններ» չանելու թեզը ևս որոշակի թեստ է՝ ստուգելու, թե փոփոխությունների չգնալու դեպքում ի՞նչ ռեակցիա կարող են դրսևորել բոլոր ուզողներն ու չուզողները, որից հետո արդեն, ճշգրտությամբ հաշվարկելով սպասվող խաղի մինուսներն ու պլյուսները, հանգիստ, առանց շտապելու անցնել ի սկզբանե մշակած օպերացիայի իրագործմանը: Մեր տեղեկություններով՝ մարզպետների, նախարարների փոփոխություններ հաստատ լինելու են: Հաստատ է նաև կառավարության կառուցվածքային փոփոխությունների հարցը:

Լուսինե Կեսոյան