«Մաեստրո» սերիալից Արեւիկ Անանյանը` միայնակ ԱՄՆ–ում
Հասարակություն
“Շանթ” հեռուստաընկերության “Մաեստրո” հեռուստասերիալում Մերիի դերակատար Արեւիկ Անանյանին շատերը կհիշեն նաեւ ժամանակին բավական հայտնի “Շիկեր” խմբից: Երգչուհի-դերասանուհին, որը չորս տարուց ավելի է՝ բնակվում եւ աշխատում է Միացյալ Նահանգներում, BRAVO.am-ի հետ զրույցում իր անձնական եւ ստեղծագործական կյանքից որոշ մանրամասներ է պատմել:
“Շիկեր” համույթի 10-ամյակի կապակցությամբ համերգային շրջագայություն ունեցանք, որն ավարտվեց Լոս Անջելեսում մեր ելույթներով: Այնուհետեւ որոշեցինք անհատական գործունեություն ծավալել եւ մեզնից յուրաքանչյուրն ընտրեց իր ուղին:
Ես էլ մասնագիտական առումով զարգանալու եւ առաջ գնալու մեծ հնարավորություն տեսա Միացյալ Նահանգներում եւ ժամանակի ընթացքում որոշեցի հիմնական բնակություն հաստատել այստեղ:
Ընտանիքս Երեւանում է: Անչափ կարոտել եմ ծնողներիս, հարազատներիս ու ընկերներիս:
Այստեղ միայնակ եմ… Կաշվիս վրա զգացել եմ էմիգրանտ լինելու հետեւանքները՝ լավ եւ վատ իմաստներով:): Բայց միշտ հավատարիմ եմ մնացել ինձ, իմ սկզբունքներին:
Փառք Աստծո, այսօր շրջապատված եմ աննկարագրելի բարեսիրտ մարդկանցով, որոնց շնորհիվ ինձ միայնակ չեմ զգում:
Զբաղվում եմ իմ՝ դերասանի մասնագիտությամբ: Շատերը չգիտեն, որ ավարտել եմ Երեւանի թատրոնի եւ կինոյի պետական ինստիտուտը, խաղացել եմ մի շարք ներկայացումներում:
“Մաեստրո” հեռուստասերիալում մարմնավորածս կերպարը համարձակ, ինքնավստահ, մի քիչ սուր, չոր, բայց բարեսիրտ ու կայացած կին է: Նշեմ, սակայն, որ ես եւ Մերին ոչ մի ընդհանրություն չունենք:
Խաղացել եմ նաեւ “Լոս” եւ “Մեղավորները” հեռուստասերիալներում: Վերջինում մարմնավորել եմ Մարիամին, որն, ըստ սցենարի, մայրիկի հետ Հայաստանից գալով Միացյալ Նահանգներ, աստիճանաբար հեռանում է հայկականությունից ու ընդունում ամերիկյան արժեքները:
Առհասարակ, իմ խաղացած ոչ մի կերպար ինձ նման չէ. բոլորն էլ հեռու են իմ եսից: Եվ դա իմ գործն ավելի հետաքրքիր է դարձնում:
Երջանիկ ու բախտավոր դերասանուհի եմ, որովհետեւ ունեցել եմ վարպետ խաղընկերներ՝ Ալլա Թումանյան, Շաքե Թուխմանյան, Վիոլետա Գեւորգյան, Ռազմիկ Մանսուրյան, Լեւոն Շարաֆյան, Հռիփսիմե Կիրակոսյան, Գագիկ Մալոյան… Նրանցից յուրաքանչյուրի հետ խաղալը եւ շփվելը մասնագիտական հմտություններ ձեռք բերելու մեծ հնարավորություն է: Անչափ շնորհակալ եմ,որ կողքիս են, անգամ այն ժամանակ, երբ տվյալ նախագծում չեն: Իրենց խորհուրդներն ու խրատները միշտ օգնում են ինձ:
Փորձում եմ նաեւ մուտք գործել ամերիկյան կինոաշխարհ. համագործակցել եմ “Warner Brothers” եւ ,“Paramount Pictures” ֆիլմարտադրող ընկերությունների հետ:
Հայաստանը չեմ մոռացել: Սիրում եմ իմ քաղաքը՝ Երեւանը, եւ պլանավորում եմ հաճախ այցելել, սակայն այս շրջանում աշխատանքային գրաֆիկս չափազանց խիտ է, բացակայելու հնարավորություն չունեմ:
“Շիկեր” համույթի աղջիկների հետ շփում չունեմ: Յուրաքանչյուրս ընտրեցինք մեր ճանապարհն, ու բոլոր տեսակի կապերը խզվեցին:
Անձնական կյանքումս փոփոխություն կա՝ ընտրյալ ունեմ, սակայն փակագծերը չեմ ցանկանում բացել:


















































Ամենադիտված
Այնթափի դպրոցը սգում է աշակերտուհու մահը