Կարեն Ջանիբեկյան. «Ժամանակները փոխվել են, կանայք էլ են փոխվել…»

Դերասան Կարեն Ջանիբեկյանը նախ և առաջ նշեց, որ ասում է «այո՛» բոլոր լավ, բարի երևույթներին և «ո՛չ»՝ բոլոր վատ, արատավոր երևույթներին:

Դերասանը «ո՛չ» ասաց նաև հիվանդությանը, քանի որ մարդ պետք է իր մահով մահանա. չհիվանդանա և մահանա այն ժամանակ, երբ ինքն է կամենում:

Ասում եմ՝ «այո՛», երբ զավակն ընդմիշտ վերադառնում է արտասահմանից: Եթե նույնիսկ ընդմիշտ չի վերադառնում, միևնույնն է, «այո» ենք ասում, որովհետև կարոտ և սեր կա: Իմ կողմից մի քիչ հարգելի չէ, որ «մի փոր հացի» համար գնում են արտասահման. հայրենիքում ավելի լավ է: Մի քիչ այլ հարց է, երբ «խոպանչիները» միայն մի շրջան են գնում, աշխատում և վերադառնում:

Ընտանիքը շատ կարևոր է: Առողջ ընտանիքից է ստեղծվում առողջ պետությունը: Երեխայի ծնունդին ասում եմ՝ «այո՛», «այո՛» և «այո՛»: Իհարկե, եթե գեները լավն են :) Հասկանում եմ, որ հիմա դժվար է երեխա պահելը, միևնույնն է, ասում եմ՝ «այո»: Ընտանիքում գոնե երեք երեխա պետք է լինի, որ աճ լինի: Երբ երկուսը երկու երեխա են ունենում, դա ուղղակի բալանսն է պահպանում, իսկ երբ մեկն է լինում, դա արդեն շատ վատ է:

Լավ ընկերությունը ևս շատ կարևոր երևույթ է: Իրականում կա մաքուր, լավ ընկերություն. Ղազարոս Աղայանն ու Հովհաննես Թումանյանն այնպիսի ընկերներ էին, որ դա մի աստվածային ընկերություն էր. այն հոգևոր սնունդ է տալիս մարդուն: Ասում եմ՝ «այո՛» մաքուր, լավ ընկերությանը:

Ամուսնական հարաբերություններում առաջնային չպետք է լինեն միայն սեքսուալ հարաբերությունները: Շատ կարևոր է, որ զույգի միջև ընկերություն լինի: Կինը ընկեր է, ով հասկանում է, ընկալում, երբեմն էլ՝ ներում ընկերոջը: Ասում եմ՝ «այո՛» ընկերական հիմքով ամուսնական հարաբերություններին:

«Ո՛չ» եմ ասում ամեն տեսակի կռվին: Տղամարդկանց փողոցային կռիվներին, որոնք կարող են շատ վատ հետևանքներ ունենալ: Բոքսին ասում եմ՝ «այո», սակայն փողոցային կռիվներին միանշանակ «ո՛չ» եմ ասում: Պետք է սիրել իրար:

Աբորտն աշխարհի ամենավատ երևույթն է: Որտեղ երեք երեխա կա, կարող է և չորսը լինել, ի՞նչ տարբերություն: Աբորտը շատ վատ բան է, դա Աստծո դեմ է, ես դրան կատեգորիկ «ո՛չ» եմ ասում:

Նախանձը, չարությունը սպանում են, և դա միայն կանանց չի հատուկ: Տղամարդիկ ևս կարող են նախանձել: Ասում եմ՝ «ո՛չ» այդ երևույթին, քանի որ դա քայքայիչ է: Մարդիկ պետք է ձերբազատվեն դրանից:

Ասում եմ՝ «ո՛չ», «ո՛չ», «ո՛չ» ստին, կեղծիքին, շողոքորթությանը, ինչը հատուկ է կանանց: Շատերն են կեղծ: Ժամանակները փոխվել են, կանայք էլ են փոխվել: Տղամարդը մնացել է նույնը, սակայն կինը փոխվել է: Կյանքն է նրան ստիպել փոխվել...