Րաֆֆի Հովհաննիսյանի անցումային ծրագիրը

Փետրվարի 18-ին կայացած նախագահական ընտրություններից հետո այս ամիսների ընթացքում պայքարի պիկը դարձավ ապրիլի 9-ը, այն ռեզոնանսային էր ցանկացած տեսանկյունից, որը և իրավամբ հենակետն էր միայն հետագայում կայանալիք ավագանու ընտրությունների:
Մինչ ապրիլիննյան կրքերը թեժանում են, բոլորն իրենց կարծիքն են արտահայտում ապրիլի 9-ի առնչությամբ, ոմանք ասուլիս են հրավիրում, ոմանք՝ սոցցանցերում են ակտիվանում, սակայն այդ ընթացքում բավականին գրագետ ձևով ՀՀԿ-ն տանում է Երևանի ավագանու ընտրությունների պայքարը:

ՀՀԿ ավագանու ընտրությունների բավական հետաքրքրական պաստառի (որը նաև ձեթի գովազդի պաստառ է հիշեցնում) հերոս Տարոն Մարգարյանն իր քարոզարշավը սկսեց Արաբկիրից, որտեղ, չնայած իր ունեցած խոսակցականի բարձր մակարդակին, թվարկեց միայն այն խնդիրները, որոնք առկա էին համայնքում։ Տարոն Մարգարյանը այնպիսի ճշգրտությամբ էր ներկայացնում այդ խնդիրները, որ կարելի էր կարծել, թե այդ խնդիրները բարձրաձայնող դիմումներից կազմված հաստափոր գիրք էր հեղինակել:

Այնուամենայնիվ, Երևանի ավագանու ընտրություններում տարվող պայքարում մինչ այժմ էլ, ըստ էության, ՀՀԿ-ն ներկայանալի է. լավ թե վատ, պրոցեսը գոնե մեկնարկել է ու շարունակական է թե՛ պաստառների, թե՛ քարոզարշավի և թե՛ ասֆալտապատման առումով. ողջ Երևանը՝ իր փողոցներով, այնքան ասֆալտ չէր տեսել, որքան տեսավ այս մի քանի օրվա ընթացքում:

Իսկ այս առնչությամբ ի՞նչ են մտածում մյուս թեկնածուներն ու կուսակցությունները, հենց նույն ԲՀԿ-ն, որն ապրիլի 7-ին բավական ակտիվ մեկնարկեց, ի՞նչ է մտածում, կամ «Բարև Երևան» դաշինքը, որն այս օրերին ուղորդված քարոզարշավ տանելու փոխարեն զբաղված է այլևայլություններով, չէ՞ որ բոլորն էին պնդում, որ սկսելու էին Երևանից, և որ այն Հայաստանի կեսն է, ու հետևաբար, Երևանում հաղթանակի համար ամեն ինչ պետք է արվի:

Նախ` ԲՀԿ-ի պասիվության պատճառների մասին. այս օրերի ընթացքում ԲՀԿ-ականները հերթական անգամ ապացուցեցին իրենց կախվածությունը ԲՀԿ նախագահ Գագիկ Ծառուկյանից, որի՝ Հայաստանում չլինելը փոխել է ԲՀԿ-ի դեմքը. 2 օր առաջ աննկուն պայքարողներից այսօր մնացել են միայն սպասողական դիրք ընդունած քաղաքական գործիչներ։ Դա էլ բավական չէ, այս օրերի ընթացքում թեժ քննարկումներ են ընթանում Ավագանու ընտրությունների ցուցակի 2-րդ և 3-րդ համարների ներկայության վերաբերյալ ՄՀՀ-ում Սերժ Սարգսյանի երդմնակալությանը: Եթե ՀՀԿ հիմնական մրցակից համարվող ԲՀԿ-ն նման տրամադրվածությամբ է մոտենում այս ընտրություններին, ապա այս պարագայում հերթական անգամ ավելի ու ավելի է ընդգծվում ՀՀԿ հաղթանակը:

Այսօր ոչինչ չի արվում, կարծես բոլորն ապրիլի 9-ից հետո մոռացել են մայիսի 5-ին կայանալիք ընտրությունների մասին, չնայած որ ապրիլի 9-ին դրան անդրադարձավ նաև հենց Րաֆֆի Հովհաննիսյանը և նշեց, որ Ավագանու ընտրություններում պետք է ունենալ հաղթանակ: Այս առումով, իհարկե, հետաքրքրական կլինի այսօր կայանալիք հանրահավաքը Ազատության հրապարակում, որի ընթացքում Րաֆֆի Հավհաննիսյանը  պետք է հանդես գա ծրագրային ելույթով, որի ելակետն ու թիրախը լիելու են մայիսյան ընտրությունները, ի դեպ, միակ ընտրությունները մինչև 2017 թվականը. ուստի՝ ամենայն հավանականությամբ, պայքարի կուրսորը կուղղվի հենց մայիսի 5-ին կայանալիք ընտրություններին, և դա էլ կլինի Րաֆֆի Հովհաննիսյանի ծրագրի առաջին կետը:

Այսինքն՝ ըստ էության, փետրվարի 18-ից հետո ձևավորված պայքարն ամբողջությամբ պետք է որ թևակոխի մի նոր պայքարի՝ հետընտրական պայքարից վերափոխվելով կրկին նախընտրական պայքարի, որը կհանդիսանա յուրատեսակ անցումային ծրագիր թե՛ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի, թե՛ Ազատության հրապարակում հավաքված քաղաքացիների համար:

Գևորգ Ավետիսյան