Արթուր Բաղդասարյանի նոր պաշտոնը. Իմմմմաա՜ստը…

Դռները բացե՛ք, գարուն է գալիս,

Գարուն է գալիս, ու Սերժն է լալիս,

Ինչո՞ւ է լալիս, Արթուրն է գալիս:

Այս՝ արդեն անմահության հավակնող տողերն իր կուսակցության ղեկավարին էր ձոնել և 2008թ. փետրվարյան թեժ հանրահավաքներից մեկում հնչեցրել երբեմնի ՕԵԿ-ական Սանատրուկ Սահակյանը: Ճիշտ է, այն ժամանակ «Սերժի լացն» այդպես էլ չեկավ, բայց, կարծես թե, այս անգամ էլի «դռները բացվել են», քանի որ էլի՝ «գարուն է գալիս… Արթուրն է գալիս…»:

Այսօր Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արթուր Բաղդասարյանը ևս մեկ պաշտոն ստացավ: Նա կգլխավորի Մարդու իրավունքների պաշտպանության ազգային հանձնաժողովը: Հանձնաժողովի և նոր պաշտոնյայի մասին հանրությունն այսօր տեղեկացել է ՄԻՊ գրասենյակում կազմակերպված ասուլիսում:

«Մարդու իրավունքների պաշտպանությունը ՀՀ ազգային անվտանգության գերակայություններից է։ Այսուհետ հետամուտ ենք լինելու այս ոլորտում կուտակված խնդիրների լուծմանը»,- ասել է ԱԱԽ քարտուղար Արթուր Բաղդասարյանը: Նորանշանակ պաշտոնյան, բնականաբար, խոստացել է մարդու իրավունքների վիճակը Հայաստանում էապես բարելավել և բոլոր խնդիրներն անպայման լուծել:

Հիմա փորձենք հասկանալ, թե ի՞նչ իմաստ ունի նման հանձնաժողովի ստեղծումը, ինչպես և Արթուր Բաղդասարյանին ևս մեկ պաշտոն տալը, երբ նրա գործերն առանց այն էլ վատ չեն:

1. Ոչ մի իմաստ: Սա հերթական «արթուրբաղդասարյանական» միջոցառումներից է. բավական է ուսումնասիրել ԱԱԽՔ-ի գործունեությունը, իրար հետևից շարել վերջինիս երկնած «ազգային ռազմավարություններն» ու միջգերատեսչական հանձնաժողովները, ամեն ինչ «կիմաստավորվի»:

2. Շատ մեծ իմաստ, կարելի է ասել՝ անգամ տիեզերական իմաստ՝ հաշվի առնելով, որ այսօր նաև տիեզերագնացության օրն է: «Մենք անվտանգության խորհրդում հաստատել ենք ազգային անվտանգության կարևորագույն բաղկացուցիչներից մեկի՝ մարդու իրավունքների պաշտպանությանն առնչվող ազգային ռազմավարությունը»,- հայտարարել է այսօր ԱԱԽ քարտուղարը: Դե, «ազգային ռազմավարությունը» մշակվել էր, այնպես որ դրա մտահղացման, գոյության և մյուս ծախսերին արդարացում էր հարկավոր, ինչի համար էլ որոշվում է մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող պետական բազմաթիվ կառույցների (որոնց թվում է նաև ՄԻՊ գրասենյակը), մարդու իրավունքների պաշտպանության անվան տակ միլիոնների գրանտներ կպցնող հասարակական կազմակերպությունների կողքին հնարել ևս մի հանձնաժողով:

3. Արթուր Բաղդասարյանն այսօր էլի մի քանի բավական ուշագրավ մտքերով է առանձնացել: Մասնավորապես, ասվել է, որ Հայաստանում մարդու իրավունքների պաշտպանության վիճակը էական բարելավումների կարիք ունի, որ օրենքներում գրված փաստաթղթային նորմերից պետք է անցում կատարվի իրական պաշտպանության, և, բնականաբար, խոստացել անպայման լուծել դրանք: Այս ամենը հաշվի առնելով և ի գիտություն ընդունելով Արթուր Բաղդասարյանի՝ խոսքի տեր տղամարդ լինելու հանգամանքը, կարելի է ևս մի վարկած առաջ քաշել՝ հանձնաժողովի իմաստավորման առնչությամբ: Մինչև հիմա մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող (այդ թվում և ՄԻՊ-ը) բոլոր մարմիններն ընդամենը «շարիկ էին գլորում», բայց սրանից հետո մարդու իրավունքների բոլոր «ոտնձգիչների» վերջը եկել է, քանի որ …. «Գարուն է գալիս… Արթուրն է գալիս…»։

4. «ՄԻ պաշտպանության հետ կապված պաշտպանի բոլոր դիտարկումները դառնալու են քննության առարկա Մարդու իրավունքների պաշտպանության ազգային հանձնաժողովում». այս մասին ևս հայտնվել է այսօրվա ասուլիսին: Սա արդեն կարող է մի փոքր ավելի լուրջ դիտարկումների տեղիք տալ:

Ըստ այդմ,

ա) Արթուր Բաղդասարյանը, այսպես ասած, «շեֆ» է կարգվել Կարեն Անդրեասյանի գլխին: Օմբուդսմենի զեկույցները վերջին շրջանում պարսավանքի էին ենթարկվում տարբեր գերատեսչությունների կողմից: Արթուր Բաղադասարյանը գործուղվել է՝ զսպելու Կարեն Անդրեասյանի՝ երիտասարդ, փոփոխությունների կարոտ հոգու պոռթկումները: Ըստ այդմ, այսուհետ սուր քննադատություններ հնչեցնելուց առաջ Կարեն Անդրեասյանը ստիպված կլինի նախ «շեֆին» բացատրություններ տալ և «դաբրո» ստանալ այս կամ այն ստորակետն ու հրամայական նշանն արտասանելու համար և նոր միայն անցնել վճռական գործողությունների:

բ) Արթուր Բաղդասարյանը գործուղվել է «մարդու իրավունքների» ոլորտ՝ ի պաշտպանություն հարձակումների ենթարկվող Կարեն Անդրեասյանի: Ըստ այդմ, սրանից հետո երիտասարդ և փոփոխությունների ծարավ օմբուդսմենի հոգու պոռթկումների հանդեպ ոտնձգություն կազմակերպող գերատեսչությունների «գայլերը» նախ մի հատ խորը շունչ կքաշեն, կհիշեն, որ Անդրեասյանի թիկունքում ոչ ավելի, ոչ պակաս անձամբ ինքը՝ Արթուր Բաղդասարյանն է և նոր միայն կհամարձակվեն ինչ-որ բան շշնջալ երիտասարդ օմբուդսմենի հասցեին:

5. Եվ վերջապես, խնդիր է դրվել է՛լ ավելի մեծ շուք հաղորդել առանց այն էլ վսեմաշուք ԱԱԽՔ-ին, այնպես որ սա այն նվազագույնն էր, որ Հայաստանի Հանրապետությունը կարող էր տալ Արթուր Բաղդասարյանին՝ վերջինիս անմնացորդ ծառայության համար:

ՀԵՏԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Անկախ նրանից, թե հանձնաժողովի ստեղծման վերը նշված վարկածներից որն է առավել մոտ ճշմարտությանը, հուսանք, որ գոնե Արթուր Բաղդասարյանի շնորհիվ մարդու իրավունքները կպաշտպանվեն ինչպես հարկն է:

Լուսինե Կեսոյան