Ռազմավարություն՝ made by Լևոն Տեր-Պետրոսյան

Ավարտվեց ՀԱԿԿ հիմնադիր համագումարը, որի ընթացքում Լևոն Տեր-Պետրոսյանն արեց այն, ինչը չէին կարողանում անել ՀԱԿ-ի ներկայացուցիչները՝ շաբաթների և ամիսների ընթացքում. նախ միայն իր ներկայությամբ նա վերստին հիշեցրեց ՀԱԿ գոյության՝ արդեն իսկ «գրեթե մեռած» ֆակտորի մասին, այնուհետև փոխկապակցված, հնարամիտ շեշտադրումներով կառուցված ելույթում արձանագրեց ևս մի քանի նվաճում՝ ներքաղաքական դաշտում ու մասնավորապես Երևանի ավագանու նախընտրական պայքարի բովում:

Խոսելով այն մասին, ինչի մասին խոսում էր 2008 թվականին, Լևոն Տեր-Պետրոսյանը նշեց, որ իրենց խնդիրը բուրժուադեմոկրատական հեղափոխություն իրականացնելն է, ասել է թե՝ արտադրողական ուժերը պետք է ազատվեն նախկինում ֆեոդալական, իսկ այսօր արդեն ավազակապետական կապանքներից: Իր այս հայտարարության ենթատեքստում Լևոն Տեր–Պետրոսյանը նախ պատասխանեց Ազատության հրապարակ հարթակից Րաֆֆի Հովհաննիսյանի կողմից իր հասցեին հնչեցրած հայտարարություններին, այսինքն՝ ևս մեկ անգամ, ի ցույց բոլորի, նշեց այն հանգամանքը, որ 2008-ին ինքը գոնե հանդես է եկել ծրագրային լուրջ առաջարկով, որը մինչ օրս արդիական է և «առավել»՝ ուղղակի «Հաղթանակ» գոչելուց: Այնուհետև Լևոն Տեր-Պետրոսյանն իր հաջորդ նախադասությամբ՝ «Մինչև խոշոր բուրժուազիան չազատվի այդ կապանքներից, մեզ մոտ միջին բիզնեսը զարգանալու, նույնիսկ բողբոջելու հնարավորություն չի ունենա», շեշտեց միջին և փոքր բիզնեսի՝ ՀՀԿ-ի համար «Աքիլեսյան գարշապար» հանդիսացող շերտի նկատմամբ իրականացվող կործանարար գործընթացի անթույլատրելիությունը։ Այսինքն՝ Երևանի ավագու նախընտրական փուլում արդեն իսկ ապահովեց իր համար և նորաստեղծ ՀԱԿԿ-ի համար այդ շերտի կողմից, համենայնդեպս, աջակցության նախադրյալներ, որը հետագայում անշուշտ կարող է իրականություն դառնալ:

Մյուս կողմից էլ բավական հնարամիտ ձևով փորձ արեց իր կողմը գրավել խոշոր բուրժուազիայի ներկայացուցիչներին. իսկ ովքե՞ր են նրանք՝ կապիտալիստական դասակարգի ներկայացուցիչներ, որոնց բնութագրիչներն են արտադրության միջոցների սեփականատեր լինելն ու վարձու աշխատանք տրամադրելը, սրանից հետո նոր միայն, անցնենք «իսկ»-ին, այսինքն՝ մերժված օլիգարխներին կամ նրանց, ովքեր գտնվում են այդ պրոցեսի վերջին ստադիայում՝ եզրին, իսկ այդպիսիք Հայաստանում կան և կառավարության կազմավորումից ու ավագանու ընտրություններից հետո կարող են նաև «շատանալ»։

Բացի այս բոլոր «ձեռքբերումներից» Լևոն Տեր–Պետրոսյանը նաև լուրջ հավակնություն ներկայացրեց Երևանի ավագանու ընտրություններին: Խոսելով բուրժուազիայից և մեր իրականության մեջ դրա դրսևորումներից՝ Լևոն Տեր–Պետրոսյանը չմոռացավ հիշատակել Գագիկ Ծառուկյանի անունը, որը, իհարկե, պատահականություն համարել չի կարելի:

Լևոն Տեր–Պետրոսյանը, առաջին հերթին անդրադառնալով ԲՀԿ-ին և 2008 թվականի հուշերին, պարզաբանեց, վերացրեց բացթողումները՝ Գագիկ Ծառուկյանի և Խաչատուր Սուքիասյանի միջև համեմատականներ անցկացնելով, որի միտքը կայանում էր Գագիկ Ծառուկյանին՝ իշխանությունների կապանքներից կտրվելու հորդորի մեջ, որոնցով նա կապված է իշխանությունների հետ՝ միևնույն ժամանակ ցուցաբերելով հասկանալու և դրության մեջ մտնելու միտումներ։ Լևոն Տեր–Պետրոսյանը ցույց տվեց, որ կանգնած կլինի նրա կողքին՝ այդ ուղին ընտրելու դեպքում կամ, համենայնդեպս, դեմ չի լինի:

Բացի այդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, եզրափակելով թեման, նշեց, որ Գագիկ Ծառուկյանն այդ ճանապարհն է ընտրել՝ նրա բոլոր քայլերը փաստում են դա. նա դուրս եկավ կոալիցիայից, չսատարեց Սերժ Սարգսյանին, չմասնակցեց երդմնակալությանը, այսօր էլ պատրաստ է ավագանու ընտրություններում պայքարել:

Այսինքն՝ Լևոն Տեր–Պետրոսյանը, ամենայն հավանականությամբ, նկատելով, որ հակասություններ այսօր էլ կան Երևանի ավագանու ԲՀԿ-ական ցուցակում, մասնավորապես՝ առաջին երեք համարների միջև, կարելի է ասել՝ կրակի վրա ջուր լցրեց. սա ուղղակի մատնանշումն էր այն ԲՀԿ-ական պատգամավորների, որոնք մասնակցել էին Սերժ Սարգսյանի երդմնակալությանը: Սրանից բացի նա, ևս մեկ անգամ անդրադառնալով Գագիկ Ծառուկյանին և ԲՀԿ-ին, նշեց, որ չի բացառում, որ առաջիկա ավագանու ընտրություններին լուրջ հարված կստանա հենց «Բարգավաճ»–ը, որովհետև Սերժ Սարգսյանը զգում է այդ հարվածը, այսինքն՝ սրանով կարելի է ասել՝ վերջին «շտրիխն արեց», որով մեծացրեց այն անջրպետը, որը ստեղծվել էր Սերժ Սարգսյանի և Գագիկ Ծառուկյանի միջև:

Այսպիսով, ստացվում է, որ այսօրվանից կարելի է համարել՝ մեկնարկել է պայքարը Երևանի ավագանու ընտրություններին։ Այն, ինչն անհրաժեշտ էր ՀԱԿԿ-ին իր «տրամպլինն» ապահովելու համար, տվեց Լևոն Տեր–Պետրոսյանը՝ իր մեկ ելույթով։

Գևորգ Ավետիսյան