Փորձության օրը Գագիկ Ծառուկյանի ԲՀԿ-ի համար

Կատարվեց այն, ինչ սպասվում էր վաղուց` փետրվարի 18-ի պայքարի արգասիքներն ու արդյունքները վերջապես կնքեցին իրենց տրամաբանական մահկանացուն, արդյունքում` որպես հետևանք անդրշիրիմյան պայքարի, եթե այդպես կարելի է համարել` դեֆորմացվելով, սակայն պարտվածների համար միայն: Այստեղ արդեն դատապարտվածներն են դրության տերերը, նրանք, ովքեր վաղուց են ճաշակել պարտության, թռնելու ու քցելու բերկրանքները: Այստեղ արդեն կանոններն ուրիշ են, իսկ վերակենդանացած դիակները փորձառու են ու նոր այս նոր ձևավորվող, սակայն ավանդույթներով հարուստ, դրախտի ակնկալիքով պայքարում:

Իսկ դրախտը Երևանն է, հիմնական հավակնորդները երկուսն են՝ գործընկերներ, ընկերներ ու, հանգամանքների բերումով՝ մրցակիցներ ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն: Եվ որքան մոտենում է փորձության օրը՝ մայիսի 5-ը, նույնքան արագ էլ աճում է լարվածությունն ու ուժերի արագագործությունը:
Ծաղիկներ ապրիլի7-ին, հանդիպումներ համայնքներում, գարնանային ծառատունկ, այս բոլոր գործառույթները ՀՀԿ-ն և ԲՀԿ-ն կրկնում են սիամական եկվորյակների պես մեկին մեկ, սակայն միևնույն ժամանակ փորձելով պահել իրականում բացակայող, միայն առիթից առիթ ձեռքբերովի դիմագծերը՝ հանդես են գալիս կրեատիվության վերջին ճիչերին համահունչ նախաձեռնություններով, ինչը մերթ ծիծաղի, մերթ էլ ողբալու տեղիք է տալիս:

Այն, որ ՀՀԿ տանում է մենաշնորհային քաղաքականություն նաև ավագանու ընտրությունների հարցում, ակնհայտ է, վասնզի «Սիրուն չի» տարբերակով այդ պարագայում հարցեր լուծելն անհամեմատ դյուրին է թվում, և կա: Սակայն ի տարբերություն ՀՀԿ-ի, որտեղ ամեն ինչ գոնե համակարգված է, ԲՀԿ-ում բոլորովին այլ մթնոլորտ է տիրում՝ գաղջության բարձր դոզան հաշվի առնելով:

Նախ՝ այսօր ԲՀԿ-ն կանգնած է իր ներսում քրեաօլիգարխիկ հասարակարգի և քաղաքական թևի առճակատման բավականին բարդ հարցի առջև, մի կողմից՝ ԲՀԿ-ն արտացոլանքն է ՀՀԿ-ի, իր եթե ոչ օլիգարխների, գոնե գործարարների՝ որպես «հիմնասյուն կուսակցության» ֆակտորով հանդերձ, մյուս կողմից էլ քաղաքական թևի՝ ընդդեմ այդ հասարակարգի ունեցած վերաբերմունքով կարծես «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը տրոհում է երկու՝ իրարից տարբերվող օրգանիզմների, սակայն որոնք առանց մեկը մեկի գոյության գոյատևել չեն կարող:

Ազատվել այս փոխկապակցված թևերից որևիցե մեկից՝ կնշանակի լուրջ հարված հասցնել կուսակցության ամբողջականությանը, առաջինի դեպքում՝ այն ֆինանսական կայունությունն ու հզորությունը, որը թույլ է տալիս ոտք գցել ՀՀԿ-ի հետ, կդրվի վերացման վտանգի տակ, արդյունքում մյուս՝ Վարդան Օսկանյանի թևը կմնա առանց հնարավորության, որն էլ կհանգեցնի ԲՀԿ-ի՝ ՕԵԿ կամ ՀՅԴ դառնալուն, այսինքն՝ եթե ոչ ՕԵԿ-ի դեպքում, ապա ՀՅԴ-ի դեպքում՝ քաղաքականության տրամաբանությամբ առաջնորդվող, սակայն առանց լուրջ հնարավորությունների, շարքային կուսակցության:

Սակայն հաշվի առնելով այն տրամադրվածությունը, որն ունի կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը (չնայած ապրիլի 9-ի այն պրապուսկատներին, որոնք արվեցին կուսակցության ներսում երդմնակալությանը ներկա լինելու հանգամանքով հանդերձ) դժվար թե գնա ինքնալիկվիդացմանը տանող ճանապարհով՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որը մայիսի 5-ին կայանալիք ընտրությունները, թերևս, վերջինն են մինչև 2017 թվականը:

Այդ իսկ պատճառով ՀԱԿ կուսակցության առաջին համագումարում ԲՀԿ-ի ներկայությունը հաշվի առնելով հանդերձ՝ հասունանում է այն միտքը, որ, այնուամենայնիվ, այս ընտրությունները կդառնան ինդիկատոր՝ ընդդեմ ՀՀԿ-ի, մի քանի կուսակցությունների, օրինակ՝ հենց ՀԱԿ-ի, ԲՀԿ-ի և ՀՅԴ-ի նախընտրական և քվեարկության փուլում համագործակցության համար:

Ընտրությունները համատեղ կառավարելու, այսինքն՝ վերահսկող կոալիցիա ստեղծելու տարբերակը թերևս կհանդիսանա ՀՀԿ-ի դեմ պայքարի այն միակ ռեալ տարբերակը, որը թույլ կտա ճիշտ վերաբաշխել ընտրությունների արդյունքում քվեները՝ հաշվի առնելով այն, որ Հայաստանում ընտրություններ կոչվածը ոչ այնքան քվեարկելն է, որքան դրանց արդյունքները վերաբաշխելը:

Գևորգ Ավետիսյան