Աղբահանությունը «Ավելի լավ Երևանում» (տեսանյութ)

Երևանի Ավագանու ընտրությունների քարոզարշավն արդեն տևական ժամանակ է սկսվել է: Առաջադրված կուսակցությունների թեկնածուները հանդիպումներ են ունենում քաղաքացիների հետ, ինչ-ինչ խոստումներ են տալիս և փորձում են շահել երևանցու վստահությունը:

Հետևելով կուսակցությունների քարոզարշավին՝ նկատելի է, որ վերջիններս սևեռվում են խնդիրների վրա, որոնք գուցեև աղմկահարույց են, բայց խոշոր հաշվով ոչ շատ կարևոր երևանցիների համար:

Օրինակ՝ ՕԵԿ-ական Արմեն Երիցյանը, խոստացել է քաղաքապետ ընտրվելու դեպքում Կոմայգին մաքրել գիշերները այնտեղ հավաքվող սեռական կողմնորոշումը փոխած տղաներից, այգին լուսավորել և տեսախցիկներ տեղադրել, անգամ խոստացել է այգում կատարվածը միանգամից youtube ցանցում տեղադրել և ցուցադրել online: Այո, սա Երևանի առջև ծառացած միակ և առաջնային խնդիրն է:

Այս ընթացքում իր լուռ քարոզարշավն է անում գործող քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը և խոստանում ավելի լավ Երևան. պատկերացում կա, թե մենք լավ Երևանում ենք ապրում, հիմա էլ ավելի լավ Երևանում ենք ապրելու՝ քաղաքի կենտրոնով սահմանափակվող քաղաքապետի ղեկավարության տարիներին:

Խոսելով նման խնդիրների մասին՝ աննակատ է մնում երևանցիներին իրապես հուզող խնդիրները: Խնդիրներ, որոնք անհապաղ լուծման կարիք ունեն:

Օրինակ՝ թե ինչպես է Երևանի ծայրամասերում կատարվում աղբահանությունը: Ստորև բերված տեսանյութը ընդամենը մի կադր է Շենգավիթ վարչական շրջանում կատարվող աղբահանությունից, որն ուղղակի հետամնացության մասին է բարձրախոսում: Իհարկե, սա միակ խնդիրը չէ Երևանի ծայրամասերի հետ կապված, բայց դրանցից մեկն է: Տեսանյութում երևում է, թե ինչպես են բնակիչները աղբը բարձրացնում գլխներից վեր և նետում մեքենայի մեջ, որն էլ ոչ պակաս շաբաթը մեկ անգամ է գալիս աղբը հավաքելու: Ամռանն ուղղակի գարշահոտություն է տարածվում տեղանքում, և ստեղծվում են հակահիգիենիկ պայմաններ: Ի՞նչ է նշանակում՝ խոսել սեռական կողմնորոշումը փոխած տղաներին online youtube գցելու մասին, երբ քաղաքումդ մարդիկ այսքան հետամնաց են ապրում, չկան տարրական կենցաղային պայմաններ, իսկ գործող քաղաքապետն էլ կա՛մ չի նկատում, կա՛մ չգիտի, կա՛մ էլ ծաղկուն ատկատատեր է:

Թերևս առկա խնդրին հարկավոր է ավելի լուրջ վերաբերվել, քանի որ շարքային քաղաքացու համար կարևորը ոչ թե իշխանության գլուխ կանգնած անձը կամ կուսակցությունն է, այլ՝ նրա գործը։

Հույսներս, թերևս, մնացել են ընդդիմադիր թեկնածուները, բայց հարց է՝ եթե ի վերջո նրանք հասնեն «Երևանի գրավմանը», որքանո՞վ կլուծվեն այս և նմանատիպ խնդիրները:

Նելլի Ավետիսյան