Երկու կարճլիկ հսկաները` Գոհար Գասպարյանն ու Վարդան Աճեմյանը՝ միմյանց «գովելիս»

Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում Ս. Առաքելյանի «Գոհար Գասպարյան» (կարդացե՛ք նաև` «Գոհար Գասպարյանի մանկությունն ու առաջին ամուսնությունը») ալբոմ-ժողովածուից մի փոքրիկ հատված:

Երգչական և արտիստականության բացառիկ տաղանդի հետ մեկտեղ Գոհար Գասպարյանը օժտված է նաև փափուկ ու իմաստալից հումորի զգացումով, և ինչպես Պարոնյանը կասեր` «անոր կատակների բառերը կարճ են, միտքը`  երկար…»:

Էդվարդ Խոճիկ

Հանրությանը հայտնի էին Գոհար Գասպարյանի և Վարդան Աճեմյանի մեծ բարեկամությունն ու միմյանց արվեստի հանդեպ ունեցած հիացմունքը: Մեծանուն երգչուհու հերթական համերգից զմայլված Աճեմյանն արցունքն աչքերին ասաց.

 - Անքննադատելի էր … նմանը չտեսած – չլսած, բայց, ափսոս, մի քիչ կարճուլիկ - մարճուլիկ ես, Գոհա՛ր ջան:

- Վա՜խ, մեռնեմ էդ չինար բոյ ու բուսաթիդ, Վարդան ջան, - կատակին կատակով պատասխանեց երգչուհին, և ողջագուրվեցին երկու ոչ բարձրահասակ հսկաները:

Նյութը պատրաստեց`  Ք. Ա.-ն