«Վաչե Ամարյանի «Օլյա»-ի շուրջ կոշտ քննադատությունները չեն դադարում»

Կարեն Վարդանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Հավանաբար կգտնվեն մարդիկ, ովքեր նվաստիս կմեղադրեն անճաշակությունը (դեռ մեղմ է ասված) գովազդելու մեջ (ու հավանաբար, տեղին), սակայն այս երևույթին չանդրադառնալ հնարավոր չէ: Երեկ ողջ օրվա ընթացքում որպես ՛՛նոր տեսահոլովակ՛՛ ներկայացվում էր ոմն Վաչե Ամարյանի «Օլյա» տեսահոլովակը: Ոմն Կարենի և Սևակի թողարկած այս ՛՛նմուշը՛՛, իհարկե, գլուխգործոց է: Թաթուլ Ավոյանին հանգիստ կարելի է ուղարկել վաստակած հանգստի: Ասում են, աֆրիկյան մումբո-յումբո ցեղի բառապաշարը պարունակում է 500 բառ: Հավանաբար, դրանց մեջ մտնում են «Օլյա բուչա բուդաբի», «Օլյա բամբի», «Մոջա բանի», «Օլյա պուչա բեյ» արտահայտությունները: Դե իսկ երգի «խոսքերի» «ոսկեղենիկ» ռուսերենն ինձ էլ է ուղարկում հանգստի՝ իմ ռուսական կրթությամբ հանդերձ: ՛՛Что поет во мне, тянет все к себе, жарит как огонь заклинаний'' (??), ՛՛Ревность это зверь, ты огромный дверь в наши счастия'', ''Осень мне льется на руки, в мокрых мыслях дает звуки'' (ով հասկացավ, թե դա ինչ է՝ մի կես բերան ասեք), ՛՛не пойму я слов, но спасет любовь с ними ты знаком ой-ой Оля'' և նման ՛՛հանճարեղ՛՛ մտքեր: Լավ, դա երգողը, նկարահանողը և անհասկանալի պաշտոններով մարդիկ մտածում են, նոր են անում, թե՝ հակառակը:

Երևի անդամագրվեմ Արտաշ Ասատրյանի երկրպագուների ակումբին...

Հ.Գ. Հիշեցում՝ խոսքի ազատությունը չի նշանակում տխմարություններ դուրս տալու ու զառանցելու ազատություն:
Հ.Գ-2: Դեռ կան գրաքննության վերականգնմանն ընդդիմացողներ?

Հ.Գ.-3: Բաժակներն ու ծաղկամանն ափսոս էին...

Հ.Գ.- 4: Այսօր պարզվեց, որ քաղաքը ուղղակի վխտում է սույն ՛՛հանճարեղության՛՛ մեծածավալ գովազդային վահանակներով: Հիմա ի՞նչ, փո՞ղն է ճաշակ թելադրողը: Դա՞ է մեր ուզածը»: