Քոչարյանն անտեսեց մեր կոչը, և ապարդյուն հսկայական գումար ծախսվեց. Հրանտ Բագրատյան

Հրանտ Բագրատյանը Facebook սոցցանցի իր էջում գրել է.

«Ինչպես հայտնի է Իջևանի Վազաշեն գյուղից դեպի Շամշադինի Պառավաքար գյուղը տանող ճանապարհը ներկայումս փակ է: ՊՆ-ը միանգամայն իրավացիորեն երթևեկությունն արգելել է՝ նկատի ունենալով հակառակորդի կողմից դիմահար կրակոցների հնարավորությունը, վեջերս տեղի ունեցած իրադարձությունները: Դեպի Շամշադին տանող ևս 2 ճանապարհ կա. Ճամբարակ-Բերդ և Իջևան-Իծաքար-Բերդ: Առաջինը նույնպես վտանգավոր է. անցնում է հակառակորդի սահմանին կպած, վատ վիճակում գտնվող ասֆալտ է: Իջևան-Իծաքար-Բերդ ճանապարհն անտառի միջով անցնող, հուսալի, կրակակետերից հեռու գրունտային ճանապարհ է, որը գործարկել եմ 1993-ին՝ մի քանի ամսում:

Կյանքը ցույց տվեց, որ պատերազմի ժամանակ միայն այս ճանապարհը կենսունակ դուրս եկավ: Բոլոր քաղաքացիական ու ռազմական մատակարարումներն արվում էին այս ճանապարհով: երբ 2005-ին (լավ չեմ հիշում թիվը, գուցեև 2004-ին էր կամ 2006-ին ) սկսեցին վերանորոգել Իջևան-Վազաշեն-Պառավաքար ճանապարը (մոտ 30 կմ է և մի 30 մլն դոլար ծախսած կլինեն), մամուլում հանդե եկա կոչով, որ ճիշտը Իծաքարով գնացող ճանապարհն է: Ի վերջո փորձ ունեի չ՞է: եթե այդ ճանապարհը 1993-ին Պավել Կորչագինի եռանդով կառուցած չլինեինք չէինք հաղթելու:

Բա ի՞նչու հաղթանակները եղան 1993-ից սկսած: Քոչարյանն անտեսեց մեր կոչը: Ի վերջո հսկայական գումար ծախսվեց: Տեսնում ենք, որ իզուր: Նույն տրամաբանությամբ առաջարկում էինք այլ լուծում տալ Կիրանց-Ոսկեպար-Բաղանիս հատվածին: Նորից չլսեց: Փողերն էլի վարի տվեցին: Նույնը դեպի Մեղրի կարծեմ երկրորդ անիմաստ ճանապարհի շինարարությունն է: Մեռանք ասելով, այնտեղ թունել է պետք թունել: Հիմա, ու՞մ է պետք այս Հյուսիս-Հարավը: Ո՞ր բեռների համար: Չ՞է որ դեպի Գյումրի կամ դեպի Արարատ ճանապարհը նորմալ է եղել: Չ՞է որ դրանով ոչ մի ռազմավարական հարց չի լուծվում: երկրի պարտքն ավելացավ ևս 500 մլն դոլարով: երևում է վարչապետն ու իր թիմն այլ կերպ են մտածում»: