«Անի Զախարյանի դիտողությունները Տարոն Մարգարյանի ատենախոսության վերաբերյալ»

ԱՆի Զախարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Այսօր ժամը 14-00-ին առանց նախապես իմ ներկայության մասին տեղյակ պահելու գնացի Տարոն Մարգարյանի ատենախոսությանը մասնակցելու, քանզի ինքս կենսաբանական գիտությունների թեկնածու եմ, շատ վաղ տարիքում եմ պաշտպանել ատենախոսությունս և հստակ գիտեմ, որ լիարժեք իրավունք ունեմ ներկա գտնվելու ցանկացած ատենախոսության պաշտպանության, առավել ևս որպես քաղաքական ուժի նախագահ, մտահոգ լինելով Երևան քաղաքի սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրներով, իմ ներկայությունը պարտադիր համարեցի և գնացի մի շարք հիմնահարցերի շուրջ պարզաբանումներ ստանալու համար և հատկապես Երևան քաղաքի տրանսպորտային հիմնախնդրի արմատական լուծման հարցը ևս մեկ անգամ բարձրացնելու համար:

Թե ինչպես մուտք գործեցի պաշտպանության դահլիճ տեսանյութում առկա է: Այժմ կուզեի անդրադառնալ իմ կողմից բարձրացված այն հարցին, թե տրանսպորտային բարեփոխման համար որքան ժամկետ է նախանշել քաղաքապետարանը: Իմ այդ հարցին Տարոն Մարգարյանը պատասխանեց, որ դա լինելու է հանձնաժողովի կողմից սակագնի հստակեցումից հետո և մոտ 5 տարվա ընթացքում: Ուղղակի ծիծաղելի էր լսել նրա այդ խոսքերը և միայն իմ քաղաքավարությունն ու դաստիարակությունը թույլ չտվեցին ամբողջ ուժով մերկացնելու գիտության հետ ոչ մի կապ չունեցող այդ մարդու պաշտպանության պրոցեսը: Ատենախոսությունը անցավ Տարոն Մարգարյանի մակերեսային վերլուծյուններով միայն, ոչ մի խորքային գիտական վերլուծության չենթարկվեցին քաղաքի սոցիալ-տնտեսական, մշակութային, ճարտարապետական, մարզական և այլ ոլորտներին վերաբերող հարցերը:

Տարոն Մարգարյանը անգամ ունակ չեղավ պատասխանելու, թե ինչպես եք հաշվել Երևան քաղաքի Համախառն ներքին արդյունքը և այս ամենից հետո պիտի ստանա տնտեսագիտական գիտությունների կոչում? Միթե այսչափ կարելի է որակազրկել և արժեզրկել գիտությունն ու գիտնականին?Բացի այդ ՀՊՏՀ-ի ուսխորհրդի նախագահի և այլ ՀՀԿ-ական ուսանողների լկտի և խուլիգանական պահվածքը ոչ միայն արժանվույնս բնորոշեց Տարոն Մարգարյանի իրական դեմքը, այլ նաև հեղինակազրկեց ԲՈՒՀ-ը: Եվ ահա այսպիսի հանցագործ, խուլիգան մթնոլորտ է տիրում մեր ԲՈՒՀ-երում և ահա սրանք են ՀՀԿ-ի հաջորդ սերունդը: Եվ միթե մենք, մեզ հարգող հայ հասարակությունս և գիտական ոլորտս պիտի հանդուրժենք այս ամենը: Ոչ, ես սա այսպես չեմ թողնի, ես հարգում եմ ինքս ինձ և այն կոչումը, որ ստացել եմ այդ ոլորտում իմ համառ ու տքնաջան աշխատանքի շնորհիվ»: