«Ինչու՞ հիմա` դիվերսիա»

Կարմեն Դավթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Փորձում եմ հասկանալ ինչու հիմա` դիվերսիա:

Որովհետեւ օլուխը' Իլհամություն անվանյալ միջակությունը, միայն էքստրիմ իրադրություններում է բրախում իր գիշատիչներին մեր սահմանների վրա, ու թե այդ պահին մռթին չի ուտում, հետո հաստատ եռակի-քառակի է ստանում հարբեցող մռթին..

Եւ այնուհանդերձ: Ինչու հենց հիմա:

Հա, կարող է սպասվող Նալբանդյան-Մամեդյարով, ապաեւ'երկու երկրների նախագահների հանդիպմանն «ընդառաջ» ձեռներն է քորում հարբեցող Քյորփեն:

Մյուս կողմից` Իրանը եւս հրավիրվել է Սիրիայի հարցով Ժնեւ-2-ի բանակցություններին:

Ի՞նչը կարող է անքան էլ Ռուսաստանի սրտով չլինել, որպես սիրական հարցի կարգաորման, քիմիական զենքի հիմնական մոդերատոր. չմոռանանք, որ օրերս Իրան-Ռուսաստան նավթային մեծ գործարքի սկիզբ է դրվել` Իրանի նկատմամբ էներգետիկ էմբարգոների վերացման նախաշեմին, ինչն էլ իր հեթին ԱՄՆ-ի սրտով չէ, ու ԱՄՆ-ի կողմից, ըստ ամենայնի, փորձ է արվում ոչ միայն չեզոքացնել այդ լոտը, այլեւ տարածաշրջանում Իրանին` ընդդեմ Ռուսիա սիրայի հարցում լուրջ դերկատարություն տալ:

Կամ նման իմիտացիա անել:

Շարունակության մեջ. եռռում է Ուկրաինան. հասկանալի է. ժամկետները նույնպես, բացի Սոչիի օլիմպիադայից, հենց այնպես չեն ընտրվել:
Էրեբունու օդանավակայնում ռուսական օդուժի էսկադրիլիայի նոր պարտիայի տեղակայումից հետո, փաստորեն հիմա էլ` վերը նշված գործընթացներ ֆոնին ու նույն օրը` դիվերսոն գործողություններ` Ղարաբաղյան ֆրոնտում... ուր Հայաստանի զորքեր են, իսկ Հայաստանի սահմաներն, այդ թվում եւ Մեղրու, հսկում են ռուսական զիվորները...

Հետաքրքիր շղթա է, այնպես չէ՞....

Կարծում եք` արեւմուտքից հյուսվա՞ծ....

Իսկ ինչո՞ւ ոչ»: