«Պրոցեսը տեղափոխվում է ապաքաղաքական հարթություն»

Քաղաքական մեկնաբան Տիգրան Աբրահամյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«ԱԺ-­ում մեկնարկած հերթական քառօրյան բավականին թեժ մեկնարկեց և հարուստ էր ուշագրավ իրադարձություններով. նախ, «Ժառանգություն» խմբակցության ղեկը կրկին ստանձնեց Ռուբիկ Հակոբյանը, ով ամիսներ առաջ հրաժարվել էր ֆրակցիայի ղեկավարի պաշտոնից` այն զիջելով Զարուհի Փոստանջյանին: Սակայն Զարուհի Փոստանջյանի' ուսման նպատակով ԱՄՆ մեկնելը ոչ միայն խառնեց Ռուբիկ Հակոբյանի, այլև Թևան Պողոսյանի խաղաքարտերը, ով ավելի վաղ հայտարարել էր պատգամավորական մանդատը վայր դնելու մասին, սակայն ստիպված եղավ մտափոխ լինել' հետ վերցնելով ԱԺ նախագահին ներկայացված դիմումը:

Իրականում և’ Թևան Պողոսյանի, և’ Ռուբիկ Հակոբյանի որոշումների հիմքում կուսակցության շահն էր, քանզի եթե Թ. Պողոսյանը վայր դներ մանդատը, ապա արդեն պարզ էր, որ խորհրդարան էր գալու «Ազատ դեմոկրատների» ներկայացուցիչը` առավելություն ապահովելով «Ժառանգություն» կուսակցության նկատմամբ: Եթե դրան էլ ավելացնենք Զարուհի Փոստանջյանի` ԱՄՆ մեկնելը, ապա կստացվեր, որ 5-6 ամիս, խմբակցությունը դե ֆակտո ներկայացնելու է միայն Ռուբիկ Հակոբյանը:

Քառօրյայի մեկնարկում, խորհրդարանական ոչ իշխանական ուժերը առաջ քաշեցին «գազային համաձայնագրերն» ուսումնասիրող հանձնաժողովի ստեղծման գաղափարը, իսկ ավելի ուշ, որոշեցին բոյկոտել ԱԺ հաշվիչ հանձնաժողովում թեկնածու ներկայացնելու հարցը: Դա պայմանավորված էր նրանով, որ ՀՀԿ­ն առաջարկում էր հաշվիչ հանձնաժողովի անդամների թիվն ավելացնել` հասցնելով 11­ի, որտեղ 5 տեղ կստանային ՀՀԿ­ականները և մեկական տեղ' մնացած խմբակցությունները (այս դեպքում կոալիցիոն ուժերը մեծամասնություն են ստանում):

ԱԺ ոչ իշխանական ուժերի համագործակցությունը դրսևորվել էր նաև նախորդ տարիներին, սակայն տարվա մեկնարկն առավել ակտիվ ստացվեց:

Այն դրսևորվեց և հունվարի 18­ին պարտադիր կուտակային կենսաթոշակային համակարգի ներդրման դեմ' քաղաքացիական ուժերի հանրահավաք­երթին միանալով, և «գազային համաձայնագրի» ժամանակավոր հանձնաժողովի ստեղծման նախաձեռնության ու հաշվիչ հանձնաժողովում իրականացվող փոփոխությունների հարցում միասնական քայլերի իրականացմամբ: Չի բացառվում, որ ոչ իշխանական ուժերը համատեղ կպաշտպանեն նաև ՀՅԴ­ի առաջ քաշած` «Նաիրիտ» գործարանի խնդրի ուսումնասիրության ժամանակավոր հանձնաժողովի ստեղծման նախաձեռնությունը:

Եթե խորհրդարանում ոչ իշխանական ուժերի համագործակցությունն ու քայլերը' անկախ դրանց իրական նպատակներից, հենց միայն քաղաքական պրոցեսների տեսանկյունից, կարելի է արդարացված համարել, ապա «փողոցային պայքարին» միանալը, ոչ իշխանական ուժերի գործունեությունը քաղաքական գործընթացի տրամաբանության մեջ չի տեղավորվում:

Ու այստեղ խնդիրը ոչ թե նրանում է, որ պարտադիր կուտակային կենսաթոշակային համակարգի դեմ պայքարն անիմաստ է կամ սխալ, այլ այն, որ խորհրդարանից պայքարը փողոց տեղափոխելով' գործընթացը տեղափոխվում է ապաքաղաքական հարթություն:

Ինչևէ, եթե ոչ իշխանական ուժերը դեմ են կենսաթոշակային համակարգի փոփոխություններին, ապա իրենց կարգավիճակն արդեն իսկ հնարավորություն է տվել` համապատասխան հարթություն քաղաքական պայքար մղել, սակայն վերադարձը դեպի փողոց, քաղաքական տեսանկյունից' հետ քայլ է դիտվում»: