«Հայաստանում թայֆայական, ոհմակային կառավարման ժամանակները վաղուց անցել են»

Գեղամ Պետրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

«Ամերիկյան ժողովրդավարությունը, որի մասին սիրում են տարփողել մեր որոշ քաղաքական ուժեր, ունի հետաքրքիր կանոններ՝ պաշտոնեական առաջընթացի և քաղաքական կշիռ ձեռք բերելու միակ ուղին անցնում է կայացած, ուժեղ, մեկ անձից որևէ կախվածություն չունեցող քաղաքական կուսակցությունների գրասենյակներով: Այս երևույթը բնութագրական է ոչ միայն ամերիկյան ժողովրդավարությանը, այլ գրեթե բոլոր զարգացած հասարակություններին: Սակայն որոշ մեկ առաջնորդի կամքից կախված քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչներ գերադասում են ժողովրդավարոթյան մասին գրականություն ընթերցելու և պատմության դասերը սերտելու փոխարեն գլխապատառ նետվել բառախաղերի հորձանուտը և իրենց քաղաքական անկարողությունը քողարկել այլոց հայտարարություններում կեղտ որոնելով և հասարակությանը ապակողմնորոշելու խղճուկ, ծիծաղ հարուցող փորձերով:

Երեկ ՀՀ ԱԺ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովը լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ընդգծեց, որ այն մարդկանց համար, որոնք իրենց տեսնում են պետության կառավարման վերին օղակներում, կա մեկ հիմնական ուղի. դա ՀՀԿ-ն է: Եթե ինչ-որ մեկը հավակնում է երկրի նախագահի կամ վարչապետի պաշտոնին, ապա այդ ուղին անցնում է Մելիք Ադամյան փողոցով, որտեղ գտնվում ՀՀԿ կենտրոնական գրասենյակը: ՀՀԿ խոսնակն ընդգծել է, որ քաղաքական դաշտն անցնում է ցանցային/հորիզոնական կառավարման մոդելին, ինչը, ըստ Շարմազանովի, ալևս էապես նվազելու է մեկ մարդու դերը պետական կառավարման հիերարխիայում, և կտրուկ աճելու է քաղաքական կուսակցությունների դերը:

Թվում է՝ քիչ թե շատ տառաճանաչ մեկը, առանց լրացուցիչ բացատրությունների և մտավոր խնդիրները հաղթահարող մանկավարժի աջակցության, պետք է ըմբռներ, որ ԱԺ փոխնախագահը հայտարարել է դասագրքային ճշմարտություններ, և քաղաքական ցանկացած ուժի խնդիրը պետք է լինի քաղաքական դաշտում զբաղեցնել հենց այն գրասենյակը, որտեղով անցնում են երկրի կառավարման հիմնական թելերը: Եթե քաղաքական մյուս ուժերը այդպիսի ձգտումներ չունեն, ապա դրանց գաղափարական հայրերը պետք է շտապ կլինիկական հետազոտություններ անցնեն: Կամ էլ պետք է հաշտվեն այն մտքի հետ, որ Հայաստանում թայֆայական, ոհմակային կառավարման ժամանակները վաղուց անցել են, և այն ուժերը, որոնք չեն գիտակցել այս փաստը և պատրաստ չեն առաջնորդվել տարրական քաղաքագիտական կանոններով՝ պարզապես պետք է ընթանան ինքնալուծարքի ճանապարհով:

Ի դեպ, Շարմազանովը նաև այդ հայտարարությամբ դեղատոմս է առաջարկել մեկ անձից կախված քաղաքական հիբրիդների ներկայացուցիչներին՝ նվազեցնել կախվածությունը մեկ անձից և գնալ կուսակցական կառույցների հզորացման ճանապարհով: Եթե նրանք այդ անհրաժեշտությունը չեն գիտակցում, ապա պետք է հաշտվեն այն հեռանկարի հետ, որ իրենց կուսակցությունները փուչիկի նման պայթելու են՝ առաջնորդների տրամադրության տատանումներին զուգընթաց»: