Այսօր Արթուր Մեսչյանի ծննդյան օրն է

1949-ի մարտի 3-ին Երևանում ծնվեց հայ Ճարտարապետ, երաժիշտ, կոմպոզիտոր, ռոք-երաժիշտ, երգիչ Արթուր (Արտաշես) Մեսչյանը՝ ԽՍՀՄ-ում առաջին ռոք-խմբի' «Առաքյալներ»-ի (1968-1979) հիմնադիրը:

Մեսչյանը փոքր հասակից հետաքրքրվել է երաժշտությամբ ու նկարչությամբ: Մանուկ հասակից նա երգել է հայկական և ռուսական երգեր, հետագայում նաև՝ իտալական, անգլիական, ֆրանսիական: Յոթ տարեկանից Մեսչյանը Երևանի Ա. Սպենդիարովի անվան երաժշտական դպրոցում ջութակի ու դաշնամուրի դասերի է հաճախել, նաև երգել Ա. Սպենդիարովի անվան հայկական ակադեմիական օպերայի և բալետի թատրոնի տղաների երգչախմբում: Հետագայում Մեսչյանը ինքնուրույն կիթառ նվագել է սովորել: 

Դպրոցական տարիներին նա սկսել է երաժշտություն գրել: 16 տարեկան հասակում, Արթուր Մեսչյանը գրել է «Ու՞ր էիր Աստված», «Կտակը» և «Ծերունի» երգերը: 1966-ին Մեսչյանն ընդունվել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետ:

Ինստիտուտի առաջին կուրսում՝ 1967-ին,  Արթուր Մեսչյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է «Առաքյալները» (Apostles) ռոք-խումբը: Երևանի պոլիտեխնիկական համալսարանի երեք ուսանողների՝ Արթուր Մեսչյանի, Լևոն Մելիքյանի և Գրիգոր Նալբանդյանի երգերը միանգամից դարձան մի ամբողջ սերնդի ձայնը: Միախառնելով հայ հոգևոր երաժշտությունը այն տարիներին իր վերելքն ապրող ռոքի հետ, խումբը պարզապես անմոռաց տպավորություն էր թողնում ունկընդրողի վրա: Այդ հաջողությանը չէր կարող խանգարել նույնիսկ սովետական ցենզուրան, և 1970-ականներին տասնյակ հազարավոր հայեր լսում էին եռյակի ձայնագրությունները ժապավենների վրա: «Առաքյալների» հաջողությունն էլ ավելի ամրապնդվեց The Insane Asylum ներկայացումը, որը պատմության մեջ մտավ, որպես առաջին հայկական ռոք-օպերա: Ներկայացմանը հետևեցին խմբի հյուրախաղերը խորհրդային հանրապետությունների համալսարաններում:

Հաջորդ տասնամյակի սկզբին «Առաքյալենրն» անհայտացան երաժշտական բեմից, իսկ 1984-ին Արթուր Մեսչյանը սկսեց իր առանձին ուղղին: «Առաքյալների» հավատարիմ երկրպագուները կրկին Մեսչյանի կողքին էին, նրա լսարանը աճում էր չնայած նրան, որ համերգները փաստացի արգելված էին:

1978-ին Մեսչյանին հաջողվեց առաջին անգամ ելույթ ունենալ ազգային հեռուստատեսության 2-րդ ալիքով, շրջանցելով բոլոր խոչընդոտները: Նրա երգերը հնչեցին քաղաքական ենթատեքստ ունեցող «Մարդակեր» հեռուստաներկայացման ընթացքում:Իսկ 1981-ին Մեսչյանն առաջին անգամ համաձայնվեց ուժերը փորձել կինոյում: Միքայել Նալբանդյանի մասին ֆիլմում Մեսչյանին ոչ միայն տրվեց գլխավոր դերը, այլև ազատություն կինոնկարի երաժշտական ձևավորման հարցը: 1989-ին լույս տեսավ Մեսչյանի մասնակցությամբ երկրորդ ֆիլմը՝ «Եվ կրկնվի ամենը» կինոնկարը: Նույն 1989-ին, ԽՍՀՄ փլուզումից երկու տարի առաջ, Մեսչյանը կնոջ և երկու որդիների հետ տեղափոխվեց ԱՄՆ, որտեղ աշխատում էր ճարտարապետական մի ընկերությունում և ղեկավարում այդ ընկերության բոլոր պրոյեկտների նախագծման աշխատանքները, միաժամանակ ձայնագրում է երկու տասնամյակի ընթացքում կուտակված նյութերը: 1990-ին ծնվեց իր առաջին' «Catharsis» սկավառակը:

Մեսչյանը մինչ օրս պնդում է, թե ինքը ոչ թե երաժիշտ է, այլ՝ ճարտարապետ: Մեսչյանը նախագծել է Երևանի «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանը, Կառավարության ընդունելությունների տունը և Մատենադարանի նոր թևը, որի շինարարությունը երկար ընդմիջումից հետո վերսկսվեց 2007-ին:

Արթուր Մեսչյանի կյանքում նոր էջ բացվեց 2005-ին, երբ տասնյոթ տարի Միացյալ Նահանգներում ապրելուց և աշխատելուց հետո կնոջ հետ միասին վերադարձավ հայրենիք: Վերադարձին հաջորդած համերգների շարքը իսկական նվեր էր Մեսչյանի արվեստի բազմաթիվ սիրահարների համար, որին բախտ վիճակվեց տեսնել նրան բեմում երկար տարիների ընդմիջումից հետո: Այս ելույթների տրամաբանական շարունակությունը դարձան երկու համերգային սկավառակները:

Այնուամենայնիվ, չնայած դրանց մեծ հաջողությանը, Մեսչյանն առայժմ չի շտապում հանդես գալ նոր երգերով կամ համերգային ծրարգրերով նախընտրելով զբաղվել ճարտարապետությամբ: