«Ռուսաստանը անվստահելի դաշնակից է. այդպես եղել է դարեր շարունակ, և ոչ միայն մեզ հետ

Ռոբերտ Մելքոնյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Համաձայնեք, որ Հայաստանի` Եվրասիական տնտեսական միության անդամակցության քննարկումը դարձել է առաջնայինը բոլոր լրատվամիջոցների համար:

Սկսած Հայաստանի անդամակցության ձգձգումից, այն Ղարաբաղյան հիմնախնդրի, Ուկրաինայի և նրա շուրջ տեղի ունեցող դեպքերի հնարավոր զարգացումների ու հետևանքների հետ կապելուց, վերջացրած նաև անհեթեթ եզրակացություններով և ենթադրություններով:
Քանի կար որոշ ուժեր «քամակները ճղում էին», թե ինչու ՄՄ, ինչու ԵՏՄ, ռուսները «քըխ են», ամերիկացիները, եվրոպացիները՝ պուպուշ…Հիմա էլ` անընդհատ լալահառաչ մեկնաբանում են. էլի չմտան, էլի չստորագրվեց, էլի ժամկետ փոխվեց, էլի ձգձգվեց…

Փորձեմ վերլուծել այն հիմնական պատճառները, որոնք մեզ հանկարծակի ու արագ ստիպեցին շեղվել դեպի ՄՄ, դեպի ԵՏՄ…
Նախ' Ռուսաստանին պետք էր հասկացնել, հուշել Ուկրաինային, Մոլդովային, ինչու չէ, նաև Վրաստանին, որպեսզի չստորագրեն Ասոցացման համաձայնագիրը: Ու այդ հասկացնելու առաջին քայլը պետք է լիներ Հայաստանի հայտարարությունը ՄՄ մտնելու վերաբերյալ… Այդ դերում Հայաստանից բացի, ոչ ոք չէր կարող հանդես գալ, քանի որ Հայաստանը ռազմաքաղաքական, տնտեսական նկատառումներով ամենախոցելին և կառավարելին է:

Երկրորդ` Հայաստանն այդ միությունում կրկին պետք է ռուսներին որպես դաշնակից, որպես միջոց, որպեսզի հարցերի քննարկման ժամանակ մշտապես պաշտպանի իրեն, պաշտպանի Ռուսաստանի շահերը քվեարկությունների, քննարկումների ժամանակ:
Նազարբաևը և Լուկաշենկոն արդեն հիմնականում ինքնուրույն խաղացողներ են և ստեղծված աշխարհաքաղաքական իրավիճակում արդեն զգացվում է, որ փորձում են Ռուսաստանին հիշեցնել, որ ինքն առաջվանը չէ և իրենք պետք են ռուսներին ու կարող են ունենալ իրենց շահերը, նպատակները: Իսկ դա ռուսներին ամենևին էլ ձեռնտու չէ…

Իսկ ղարաբաղյան հարցը գուցե մի փոքր խանգարող հանգամանք է այս միությանը, սակայն ավելի շատ պատրվակ Բելառուսի, Ղազախստանի և Ադրբեջանին ճնշելու, ԵՏՄ բերելու միջոց' Ռուսաստանի համար…

Ռուսաստանը ցայտնոտի մեջ է, Ղրիմից հետո մի փոքր սպասողական, վախվորած, ուստի նրան առայժմ նոր սրացումներ, նոր բարդություններ պետք չեն: Նրա ռեսուրսները հաստատ բավարար չեն այդ լուրջ խնդիրները լուծելու, ուստի Հարավային Կովկասում նրանք առայժմ սպասողական, համոզելու, նախնական բանակցային փուլում են:

Ռուսաստանի նախաձեռնած այս միությունները, ըստ իս, վտանգված են կամ դեռևս բավականին «խակ» ու լուրջ խնդիրներ, տարաձայնություններ կան, որոնք երկար ժամանակ են պահանջում քննարկելու և լուծելու: Նրանք, որոնք հետևել են իմ գրառումներին, հավանաբար հիշում են, որ ես գրել էի. ինչքան ձգձգվի ԵՄ-ին, ԵՏՄ-ին անդամակցությունը, այնքան լավ: Այնքան կորոշակիանա և ժամանակ կշահենք, կկողմնորոշվենք, կփորձենք խաղալ «եվ-եվ»-ի կամ այլ հնարավոր տարբերակների վրա…

Հիմա ի՞նչ եք ուզում...Ինչո՞ւ եք անընդհատ աղմուկ բարձրացնում...Լավ չի՞, որ չի ստորագրվում...

Հա, հասկացա, ուղղակի իշխանություններին «կծելու» հերթական ցանկությունն է դա…Բայց համբերեք, կծելու տեղեր կճարեք դեռևս…
Ուղղակի մի բան հիշեցնեմ, որ մեծ տերություններն իրենց շահերն ունեն ցանկացած իրավիճակում և մի ինչ-որ պահից կարող են մեջքով շրջվել, երբ զգան, որ դա իրենց երկրի շահերին թեկուզ մի նշույլ իսկ հակասում է:

Անվստահելի դաշնակից է Ռուսաստանը' այդպես եղել է դարեր շարունակ, և ոչ միայն մեզ հետ, սակայն անվստահելի է նաև Արևմուտքը…
Ե՞լքը...Իմ կարծիքով ելքը միասնությունն է' Հայրենիք, Սփյուռք, Արցախ, քաղաքական բոլոր ուժերի կողմից ռազմաքաղաքական, տնտեսական ծրագրի մշակումը, բոլոր ուժերի համախմբումը, պետության հզորացումը, տնտեսության զարգացումը:

Այլ ճանապարհ և այլ հնարավորություն մենք չունենք…»: