Հանրային իրազեկման իմաստով մեծ աշխատանք է արվել. «Բանակն իրականում» նախաձեռնության անդամ

Լուրեր.com լրատվական կայքում տեղադրված «Ո՞ր քաղաքացիական նախաձեռնությունն է արդյունավետ գործում» հարցման արդյունքում առավելագույն ձայներ է հավաքել «Ոչ մեկը» տարբերակը:

Հարցին, թե ինչով է պայմանավորված օգտատերերի նման գնահատականը, հարցման արդյունքում առավելագույն պատասխանների թվով երկրորդ «Բանակն իրականում» նախաձեռնության անդամ Ծովինար Նազարյանը պատասխանեց. «Հարցումն ինքս չեմ տեսել, քվերակել կդժվարանայի հաստատ, քանի որ արդյունավետության չափանիշները նախ պետք է ճշտել. րո՞նք են այդ քաղաքացիական խմբերի դրած նպատակները և արդյոք իրենք հասել են այդ նպատակին: Հիմա եթե անդրադառնանք պատճառներին, նախ ուզում եմ միանշանակ ասել, որ եթե տվյալ ոլորտով զբաղվելով՝ խումբը չի փրկել ոլորտը ամբողջությամբ, դա դեռ չի նշանակում, որ խումբը արդյունավետ չի գործել: Նաև այս քվեարկության մեջ ես սուբյեկտիվություն եմ տեսնում: Հնարավոր է, որ քվեարկողները տեղյակ չեն եղել խմբի նպատակներին, տեղյակ չեն եղել՝ արդյոք այդ խմբերը հասել են այդ նպատակներին, թե՞ ոչ: Այստեղ սուբյեկտիվ գործոնը բավական մեծ է: Բայց, իհարկե, սա առիթ է խոսելու մի շարք խնդիրների մասին: Իսկապես, քաղաքացիական նախաձեռնությունների գլխավոր նպատակները, ռազմավարությունը տեսանելի չեն լայն հասարակության համար, եթե դրանք անգամ մշակված են: Դրա համար դատելը, թե ինչի են հասել, դժվար է: Արդյոք մենք հասել ենք նրան, որ ոչ մի զոհ չլինի բանակում, որ մարդու իրավունքները պաշտպանված լինեն բանակում։ Ոչ, չենք հասել: Բայց արդյո՞ք ապարդյուն է եղել մեր աշխատանքը։ Ոչ, ապարդյուն չի եղել: Համենայնդեպս, հանրային իրազեկման իմաստով բավականին մեծ աշխատանք է արվել։ Նաև լրատվամիջոցների օգնությամբ, մտահոգ քաղաքացիների օգնությամբ, սոցիալական ցանցի օգնությամբ կոտրվեց բանակի խնդիրների մասին խոսելու տաբուն: 

Ուզում եմ ասել, որ վերջնական նպատակին ոչ մեկն էլ չի հասել, երևի թե: Դա դեռ չի նշանակում, որ քաղաքացիական նախաձեռնությունները ակտիվ չեն: Մյուս խնդիրն այն է, որ, ցավոք սրտի, մեր պետության ղեկավարությունը ժողովրդավար չլինելով՝ հաճախ անտեսում է քաղաքացիական նախաձեռնությունների բարձրացրած հարցերը կամ դրանք մեկնաբանում է աղավաղված, աղճատված լույսի ներքո, հաճախ պրոկառավարական կամ իշխանամետ շրջանակներում քաղաքացիական խմբերի աշխատանքը գնահատում են, որպես ինչ որ արհեստածին պատվեր դրսից կամ ներսից: Այսինքն՝ լուրջ մոտեցում քաղաքացիական խմբերի նկատմամբ, նրանց հետ աշխատելու, նրանց բարձրացրած խնդիրների շուրջ աշխատելու, ոչ թե նրանց լռեցնելու կամ սեփական PR-ով նրանց բարձրացրած խնդիրների կարևորությունը ստվերելու, չկա: Այսպիսի լուրջ աշխատանք կառավարության կողմից գրեթե չկա, շատ քիչ է, և նաև սա է պատճառը, որ քաղաքացիական խմբերի, նախաձեռնությունների արդյունավետությունը կարող է ցածր գնահատվել: Գուցե սա գլոբալ հարցում չէ, ընդամենը ինտերնետային հարցում է: Սուբյեկտիվության գործոնը շատ մեծ է: Համենայնդեպս, սա շատ լավ առիթ է, որ քաղաքացիական խմբերը նստեն ու մտածեն, թե իրենք իրենց գործը ինչպես անեն՝ ավելի տեսանելի, ավելի լսելի և ավելի հասկանալի դառնալու համար: Մի կողմից՝ լայն հասարակության շրջանակում և մյուս մի կողմից՝ ինչպես անել, որպեսզի իրենց թիրախավորած խնդիրները լուծում ստանան կառավարությունում, իշխանությունում»:

«Բանակն իրականում» նախաձեռնությունը քվերակության արդյունքում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը: Ծովինար Նազարյանը սա պայմանավորում է նրանով, որ բանակի խնդիրների շուրջ արդեն մեկուկես, երկու տարի է բանակում մարդու իրավունքների հարցրեը լայն հնչեղություն են ստացել, մամուլն է լայն լուսաբանում և հասարակությունն է ակտիվորեն հետաքրքրվում: 

«Հանրային հարցումներում մարդիկ բանակում մարդու իրավունքների հարցը համարում են երկրի համար առաջնահերթ հինգ հարցերից մեկը առնվազն: Եթե կարճ ասեմ, թերևս հանրային իրազեկման առումով է մեր խմբի արդյունավետությունը խիստ բարձրացել։ Ցավոք, մենք դեռ չենք հասել նրան, որ կառավարությունը, իշխանությունը նախևառաջ համակարգային փափախություններ անեն և՛ բանակում, և՛ իրավապահ համակարգում, որպեսզի վերանա անպատժելիության մթնոլորտը և մարդու իրավունքները պաշտպանված լինեն բանակում»,- ասաց Ծովինար Նազարյանը: